مدیرکل جدید آژانس بینالمللی انرژی اتمی در اولین گزارش خود درباره برنامه هستهای ایران، بر تولید سوخت 20 درصدی توسط ایران صحه گذاشت.
در شرایطی که کشورهای غربی طی یک هفته اخیر تولید سوخت 20 درصدی توسط ایران را یک بلوف سیاسی میخواندند، یوکیو آمانور در گزارش جدید خود تأیید میکند که ایران سوخت هستهای 20 درصدی تولید کرده است.
در بند 12 گزارش آمانور آمده است: ایران در 14 فوریه 2010 در حضور بازرسان آژانس حدود یک هزار و 950 کیلو گرم یواف 6 با درصد غنای پایین را از تأسیسات غنیسازی آزمایشی سوخت منتقل کرد. بازرسان آژانس سیلندر حاوی مواد به مقصد ایستگاه تزریق را مهر و موم کردند. ایران نتایج طیف سنجی را که نشان میدهد میزان غنیسازی تا 8/19 درصد در تأسیسات غنیسازی آزمایشی سوخت بین 9 و 11 فوریه 2010 حاصل شده را در اختیار آژانس قرار داد.
شیوه گزارشنویسی آمانور البته تا حد زیادی از شیوه گزارشنویسی البرادعی جامعه گرفته ولی در عین حال هیچ دال عینی مبنی بر منحرف شدن برنامه هستهای ایران ارائه نکرده است.
آمانور در گزارش خود تأیید کرده که تأسیسات غنیسازی آزمایشی سوخت، بهعلاوه ناحیه آبشاری و ایستگاههای تزریق و تخلیه تحت نظارت و مهار آژانس هستند.
با وجود این نکات مثبت، آمانو در اولین گزارش از رویکرد دو پهلوی البرادعی فاصله گرفته و نکات جدیدی را مطرح کرده که نشان دهنده تأثیرپذیری مدیرکل تازهکار آژانس از کشورهای غربی و آمریکاست.
یوکیو آمانو با برجستهسازی نکات غیرفنی در گزارش روز پنجشنبه خود تلاش کرده است بر شائبه دلخواه غربیها پروبال دهد. در بخشی از گزارش دبیرکل آژانس آمده است: در حالی که آژانس به راستیآزمایی عدم انحراف مواد هستهای اظهار شده در ایران ادامه میدهد، ایران برای اجازه دادن به آژانس به منظور تأیید اینکه تمامی مواد هستهای در ایران در فعالیتهای هستهای صلحآمیز قرار دارند، همکاری مورد نیاز را فراهم نساخته است.
آمانو همچنین با اختصاص دادن چندین بند تحت عنوان «ابعاد نظامی احتمالی» برنامه هستهای با تبلیغات رسانههای غربی همداستان شده است.
در یکی از این بندها آمانو نوشته است: اطلاعات در دسترس آژانس که مرتبط با این مسائل باقیمانده [بعد احتمالی نظامی برنامه هستهای ایران] است، گسترده هستند و از منابع مختلفی در طول زمان جمعآوری شده است. همچنین از لحاظ جزئیات فنی مهم است که چارچوب زمانی که این فعالیتها در آن انجام شده و افراد و سازمانهایی که دخیل بودهاند، مشخص شوند. روی هم رفته، این امر نگرانیهایی را درباره وجود احتمالی فعالیتهای گذشته و حال اعلام نشده در ایران مرتبط با توسعه کلاهک هستهای یک موشک به وجود میآورد. این فعالیتهای ادعایی متشکل از شماری از پروژهها و پروژههای فرعی شامل جنبههای موشکی و هستهای است که توسط سازمانهای نظامی مرتبط اداره میشود.
در این گزارش همچنین موارد متعددی از ادعاهای مربوط به عدم همکاری ایران با آژانس برای صدور اجازه بازدید از مکانهایی که ادعا میشود فعالیتهای هستهای ایران در آنجا جریان دارد، مطرح شده و مستقیم یا غیرمستقیم عدم شفافیت در برنامههای هستهای کشور القا شده است. آمانو همچنین درباره غنیسازی 20 درصدی اورانیوم به منظور تأمین سوخت رآکتور تحقیقاتی تهران که ایران آن را با اطلاع قبلی به آژانس و تحت نظارت بازرسان این نهاد انجام داده، گزارش خود را به گونهای تنظیم کرده است که جای ابهام و سؤال در آن باقی بماند. آمانو در این رابطه ابتدا با اشارهای انحرافی به قبول تعلیق موقت داوطلبانه غنیسازی از سوی ایران در سال 2003 و لغو این تصمیم در سال 2004 کوشش کرده است به نوعی حق ایران برای اصل فعالیت غنیسازی به منظور مقاصد صلحآمیز را زیر سؤال برده و سپس در مراحل بعدی گزارشش با اشاره به برخی ناهماهنگیها که به طور مشخص مسؤول آن تنها کارشکنی خود آژانس میتواند باشد، کوشیده است غنیسازی 20 درصدی را غیرقانونی جلوه دهد.
