ثانیه شمار چراغ رو نگاه میکنی و تا جایی که میتونی پاتو رو پدال گاز فشار میدی که نکنه تو این ثانیههای آخر مجبور بشی 50 ثانیه پشت چراغ قرمز بمونی که یهو سر و کله یک راننده خانم مقرراتی جلوت سبز میشه و همه برنامههاتو نقش بر آب میکنه!خانم راننده که مثل بیشتر خانمهایی که پشت رل مینشینن، علاقه وافری به رعایت مقررات داره به محض مشاهده چراغ زرد میزنه رو ترمز و خلاصه تا بیایی بجنبی چراغ قرمز شده و هیچ ... البته طفلک خانوم راننده!این اقدام قانون پسندانه البته که اعتراض هم داره! آقایون که به خاطر خانم باید 50 ثانیه پشت چراغ وایسن معلومه که اعتراض میکنن و اعتراضشون رو هم به اشکال مختلف نشون میدن؛ از بوق زدنهای سوت بلبلی و گاوی و شیههای گرفته تا انواع و اقسام متلکهای آبدار...تو این یک مورد انصافاً حق با خانمهاست، اونها رانندههای قانونمدار و مطمئنتری هستند، این رو آمار میگه. خب با هم این دادهها رو مرور کنیم. وقوع 400 هزار تصادف رانندگی و کشته شدن سالانه 27 هزار نفر در سوانح رانندگی، کسب رتبه اول مرگ و میر ناشی از تصادفات نسبت به هر 10 هزار نفر در میان تمام کشورهای جهان و اختصاص رتبه دوم مرگ و میر از تصادفات، مجموعه اخبار و اطلاعاتی است که برای هر ایرانی موجی از نگرانی را در پی دارد. چگونه میتوان نحوه صحیح رانندگی در ایران را نهادینه کرد، چه مقررات یا قوانینی میتواند باعث جلوگیری از خطرات و آسیبپذیریهای ناشی از نحوه رانندگی در کشور شود؟چراغ خطرعبور از چراغ قرمز- در صورتی که پلیس در صحنه نباشد- یک نوع زرنگی برای بعضی رانندهها محسوب میشود، چراغ زرد اصلاً معنا ندارد به گونهای که حتی تا چند ثانیه بعد از قرمز شدن چراغ برخی رانندگان همچنان با سرعت سرسامآور از تقاطع عبور میکنند.راهنماچراغ راهنمای خودرو، برای رانندههای ناشی و آماتور است! راننده حرفهای کسی است که خودرو پشت سرش نفهمد این راننده بالاخره قصد دارد به کدام مسیر بپیچد! چپ یا راست؟ ورود ممنوع!تابلوی ورود ممنوع تنها وقتی ضمانت اجرایی دارد که یک پلیس راهنمایی با قبض جریمه در وسط یا انتهای مسیر ایستاده باشد وگرنه میتوان از آن مسیر با خیال آسوده تخت گاز عبور کرد و در جواب رانندههای پر رو و بینزاکتی که از مقابل میآیند با چراغ دادن و بوق زدن ممتد اعتراض کنی تا راهشان را بگیرند بروند پی کارشان.دنده عقباگر در اتوبان یا خیابانی از مسیر مورد نظر عبور کردی فقط کافیست ترمز کنی و در میان خودروهایی که با سرعت حرکت میکنند دنده عقب بگیری، مهم نیست که نظم خودروها را به هم می زنی یا عامل تصادف میشوی، چشم دارند ببینند که شما در حال دنده عقب گرفتن هستی تا خودشان را کنار بکشند.بوق از بوق میتوان برای ابراز خوشحالی، ناراحتی، اعتراض، جلب توجه، تشکر، احوالپرسی، ترساندن، ابراز تنفر، دوست داشتن، ابراز عشق، تهدید، سرگرمی، ناسزا گفتن در همه حال و در همه جا، شب، روز، صبح، نصف شب در کوچه،خیابان، تونل زیرگذر، جلوی بیمارستان استفاده کرد؛ خلاصه آچار فرانسه است دیگه...مارپیچاین حرکت البته مختص جوونهاست بنابراین اگر یک آقای مثلاً میانسال به بالا یا یک خانم از نسل جوانهای قدیم دیدید که ویراژ میرود حق دارید اعتراض کنید، اصولاً ویراژ بهترین وسیله خودنمایی است، در اتوبان، کوچه، خیابان، تونل، زیر گذر همه جا میشود ویراژ داد، برای درک میزان مهارت در این اصل مهم رانندگی ایرانی باید دید آیا جیغ کسی ، عابری یا خانمی بلند میشود یا نه، اگر شد که خب شما موفق بودی و اگر نه باید یک فکر اساسی بکنی تا مهارتت را بالا ببری!پارکحال که شهرداری به فکر ایجاد پارکینگ نیست، هر جا پیش آمد، خوش آمد! حریم تقاطع، حریم میدان، پارک ممنوع، پارک دوبله، پارک جلوی پل یا جلو پارکینگ، اصلا مهم نیست، اگر هم بعد از هزار بار تخلف یک بار جریمه شدی برو اعتراض کن و بگو حقت را خوردهاند!خط عابر پیادهتوقف روی خط عابر پیاده که دیگه امری کاملاً عادی است. عابر پیاده کیلویی چند است. برود چند قدم آن طرفتر، تازه اگر آمد لابهلای خودروها بوق بزنیم تا جا بخورد و یک کم بخندیم!خط ویژهخداییش با خط ویژه در تهران نمیشود شوخی کرد. در هر 100 متر خط ویژه یک سرباز ایستاده است و موتورها را با باتوم و خودروها را با قبض جریمه، ادب میکند. البته عبور از خط ویژه مشروط به شلوغ، پلوغ بودن اوضاع و نبودن پلیس است که نادیده گرفتن این موقعیت موجب پشیمانی به خصوص در روزهای بارندگی میشود.فرهنگ و رانندگیبدون شک آنچه گفته شد تبیین وضعیت رانندگی ما ایرانیها البته با زبانی آمیخته به طنز، طنزی که خمیرمایه تلخی از حقیقت دارد و شما میتوانید دهها مورد ریز و درشت دیگر به این سیاهه بیفزایید.عجیب است ما ایرانیها آدمهای مهمان دوست و غریب نوازی هستیم. اگر مهمانی به خانه ما وارد شود، حتی اگر غریبه باشد، هر چه در توان داریم برای تکریم او به کار میگیریم، اما با همشهریهای خودمان در کوچه و خیابان مهربان نیستیم. در واقع در خانه با هم دوستیم و در خیابان دشمن! حاضر نیستیم به اندازه حتی چند ثانیه از حق خود بگذریم. هنگام رانندگی سعی میکنیم روی همدیگر را کم کنیم، اگر ماشین بغل دستی گاز داد و ازما جلو زد، رگ گردنمان بیرون میزند و بر پدال گاز میفشاریم، اگر کسی جلوی ما بپیچد یا درخواست گردش به یک سمت کرد تا جایی که راه داشته باشد به او اجازه عبور نمیدهیم. ما ایرانیها از معدود مردمی هستیم که تا همین پارسال از کمربند ایمنی در خودروها استفاده نمیکردیم و اکنون نیز از معدود مردمی هستیم که بین خطوط رانندگی نمیکنیم. بارها صحنههای تأسف بار تصادفات رانندگی را دیدهایم، حتی ممکن است شاهد برخی تصادفات خونین نیز بوده و یا حتی خودمان در حادثهای آسیب دیده باشیم. اما تأسف خوردنمان همان چند دقیقه اول است و بعد روز از نو، روزی از نو.بارها جریمه شدهایم اما حتی یک بار حق را به پلیس ندادهایم. ما خودمان یک پا، کارشناس رانندگی هستیم و حتی به درستی میتوانیم خودروی مقصر در صحنه تصادف را معرفی کنیم،اما مقررات مال دیگران است، همیشه غرولند میکنیم که چرا این یا آن خودرو، چنین و چنین میراند. اما خودمان همان خطا را چند بار در روز انجام میدهیم. مهارت اجتناب از تصادف، یک مهارت آموزشی در جهان توسعه یافته است که در ایران امر غریب و ناشناختهای است.هیچ جایی هم این مهارت را شما یاد نمیدهند، تمام مهارتهای آموزشی آموزشگاههای رانندگی در پارک، پل و دور سه فرمان خلاصه میشود حتی اجازه تمرین یا حرکت با دنده 4 یا رانندگی در اماکن شلوغ یا صحنههای خطرزا را هم ندارید، صحنه خطر را باید آنلاین تجربه کنید. آمار کشتههای ما در سوانح رانندگی از آمار شهدا در طول جنگ تحمیلی هم بیشتر است، جادهها امروز به صحنههای جنگ تبدیل شده و سالی 27 هزار نفر در این جنگ کشته میشوند، قربانیانی که به گفته کارشناسان، تا حد 80 درصد خود مقصرند!اما به گفته پلیس راهور ناجا خانمها در قیاس با آقایان به مراتب بیشتر و بهتر به قوانین احترام میگذارند اگرچه مجبور هستند در موارد معتنابهی الفاظ تمسخر آقایان را به جان بخرند. با این حال به قول معروف یک دست صدا ندارد.برای کاهش مرگ و میر حوادث رانندگی هم خانمها و هم آقایان باید به قوانین احترام بگذارند و جسارتاً باید گفت که چه خوب آقایان در رانندگی به خانمها اقتدا کنند، کاری که اگرچه سخت به نظر میرسد اما نتایج شیرینی در پی دارد..