به گزارش «جوان آنلاین»، روزنامه دوم خردادی "حیات نو" امروز -شنبه- در یادداشتی با عنوان «آقای لاریجانی شما چرا؟!» انتقادهای اخیر علی لاریجانی رئیس مجلس از مشی مدیریتی عزت الله ضرغامی رئیس سازمان صدا و سیما را به باد انتقاد گرفته است.
"حیات نو" ابتدای این یادداشت را با معرفی علی لاریجانی آغاز کرده و نوشته است:« على لاریجانى همانند دو برادر دیگرش یک محافظهکار سنتگراست. چنین گرایشى در سیاست و وابستگى به یکى از بیوت مرجعیت از او چهرهاى معتمد در میان روحانیت راستگراى ایران ساخت. این اعتماد دوسویه آنچنان بود که این فرمانده سابق سپاه پاسداران توانست ریاست بزرگترین دستگاه رسانهاى و تبلیغاتى کشور را در اختیار بگیرد. در دوره دولت سیدمحمد خاتمی، على لاریجانى بیشتر به یک چهره فرهنگى تبدیل شد، البته تفاوت چنین چهره فرهنگى با آنچه ما در ذهن از نخبگان فرهنگى داریم، بسیار زیاد است. على لاریجانى در دوره اصلاحات بخش مهمى از جبهه فرهنگى را مدیریت کرد تا سیاستکاران محافظهکار اسباب محدود شدن اصلاحطلبان را فراهم کنند. اینچنین بود که صدا و سیماى لاریجانى به محل حضور رادیکالهاى فرهنگى تبدیل شد.»
در ادامه این یادداشت انتقادی-تخریبی، مدیریت علی لاریجانی بر صدا و سیما و سلیقه سیاسی او با لحنی گزنده مورد انتقاد قرار گرفته است:« در فقدان حضور راستگرایان در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، صدا و سیما اختیاراتش را وسیع تعریف کرد تا هم ارشاد کند و هم در صورت لزوم تخطئه و تخریب. در چنین شرایطى نهادهایى که از دایره قدرت محافظهکاران خارج شدند، از عدالت و عنایت صدا و سیماى لاریجانى نیز محروم ماندند. سیدمحمد خاتمى و وزیرانش نه جاى چندانى در تلویزیون داشتند و نه اندک امکانى براى دفاع از اتهامات رسانه ملى علیه خود. صدا و سیما پس از شکلگیرى مجلس ششم به تدریج از یک رسانه فراگیر و ملى به رسانهاى جناحى تبدیل شد. در واقع صدا و سیماى لاریجانى سخنگوى محافظهکاران شد و توپخانه فرهنگى علیه جبهه اصلاحات.»
یادداشت "حیات نو" به پایان می رسد:« اما این همه ماجرا نبود و نیست. چرا که لاریجانى در روزهاى اخیر تصمیم گرفته است که دایره انتقادهاى خود را بگستراند. پس این تصمیمگیرى جدید خود را با انتقاد تند و تیز از ضرغامی، رئیس صدا و سیما به صورت رسمى و علنى اعلام کرد. بهانه انتقادات نیز عدم پوشش مناسب نشست مشترک مجلس و دولت بود؛ بهانهاى که باعث شد لاریجانى حداقل براى چند ساعت کارنامه خود را در همان نهاد مورد خطاب و عتاباش فراموش کند. پس بهتر است کسى به آقاى رئیس مجلس یادآور شود که خود روزى روزگارى با این رسانه ملى چه کرد و امروز چه شده که انتظار دیگرى از صدا و سیما دارد؟ اگر آقاى لاریجانى یادشان رفته لااقل ما فراموش نمىکنیم آن دورانى که صدا و سیما تحت لواى ریاست ایشان چگونه نهادهاى قانونى کشور را مورد محبت و التفات خود قرار مىداد. حال شایسته آقاى لاریجانى نیست که امروز خیلى از عملکرد صدا و سیما دلچرکین شود چرا که خود کرده را تدبیر نیست.»
