از مرحوم کوروش زارعی یک سکانس فوقالعاده از سریال یوسف پیامبر را به خاطر میآورم. پیش از تشریح آن سکانس باید ذکر کنم، در پخش اول خیلی پیگیر سریال یوسف پیامبر نبودم و در سالهای اخیر که پخش آن در شبکه آیفیلم انجام میشد سعی کردم بیشتر قسمتهای آنرا ببینم. دلیل ندیدن در پخش اول این بود که اساساً برای تماشای آثار نمایشی خیلی و شاید هم زیادی آدم سختگیری هستم. جوان آنلاین: از مرحوم کوروش زارعی یک سکانس فوقالعاده از سریال یوسف پیامبر را به خاطر میآورم. پیش از تشریح آن سکانس باید ذکر کنم، در پخش اول خیلی پیگیر سریال یوسف پیامبر نبودم و در سالهای اخیر که پخش آن در شبکه آیفیلم انجام میشد سعی کردم بیشتر قسمتهای آنرا ببینم. دلیل ندیدن در پخش اول این بود که اساساً برای تماشای آثار نمایشی خیلی و شاید هم زیادی آدم سختگیری هستم.
راستش دیالوگهای سریال را دوست نداشتم، اما در دل همیشه همت و خلوص سلحشور را تحسین میکردم و میدانستم خداوند به خاطر همین به آثار او برکت میدهد.
همواره نسبت به آثار پر بیننده نمایشی نگاه ویژهای داشتهام و معتقدم یک اثر نمایشی حتماً باید چیزی داشته باشد که خیل عظیم تماشاگر را با خود همراه کند و میدانستم راز پربیننده بودن سریال یوسف پیامبر یکی عزم و اراده و خلوص مرحوم سلحشور و دیگری احسنالقصص بودن داستان قرآنی آن است. با اینحال با تماشای سریال در سالهای اخیر به این نتیجه رسیدم که این اثر قابلیتهای نمایشی خاصی هم دارد که امضای مرحوم سلحشور پای آن است.
یکی از آنها سکانس مواجهه یوسف با برادرانش و بخشش آنها در دربار عزیز مصر است که حضور مرحوم کوروش زارعی آنرا در ذهن من ماندگار کرد. تقریباً هیچ سکانس یا صحنهای از این سریال به این اندازه من را به عنوان یک مخاطب درگیر نکرد. سکانسی که از حیث طولانی بودن و جزئیات دارای اهمیت است و مرحوم سلحشور به شدت آنرا خوب از کار درآورده است.
در تاریخ سینما سکانسهایی از این دست در برخی آثار مهم تاریخ سینما وجود دارد که تأثیر و ماندگاری آن روی ذهن مخاطب غیرقابل انکار است. برای مثال سکانسی که دان ویتو (مارلون براندو) به پسرخواندهاش (ال مارتینو) درباره هنرنمایی در یک فیلم سینمایی میگوید: «پیشنهادی که نمیتونی رد کنی.»؛ میتواند مشهورترین سکانس فیلم پدرخوانده۱ باشد یا سکانس پایانی فیلم پاپیون جایی که هنری پس از فرار از زندان، بر فراز اقیانوس فریاد میکشد: «من هنوز زندهام لعنتیها» در ذهن هر تماشاگر این فیلم حک میشود.
مرحوم کوروش زارعی نیز در سکانس بخشش برادران از سوی یوسف پرفروغ ظاهر شد. انگار همه چیز مهیاست تا او بهترین نقشاش در یکی از پربینندهترین سریالهای تاریخ ایران را ایفا کند و نتیجه بسیار موفقیت آمیز و چشمگیر از کار درآمد. عجیب و البته جالب است که سطح دیالوگها در این سکانس نیز مقداری تقویت شده است. حال با ما چه خواهی کرد؟ برادر با برادر چه میکند؟ ما هم با تو برادر بودیم، اما با تو چه کردیم یوسف؟
من گذشته را فراموش کردم و همان درون چاه شما را بخشیدم، اما من نمیخواهم بخشیده شوم، ما در حق تو ستم کردیم یوسف این بخشش تو ما را میکشد، این بخشش بزرگترین مجازاتی است که میتوانی برای ما درنظر بگیری، این بخشش برای من از هر مجازاتی سنگینتر است. حضور در یک نقش مهم در اثری مهم چیزی نیست که رزق هر هنرمندی شود و مرحوم زارعی این شانس را داشت که این رزق احتمالاً لایحتسب نصیبش شود.
شاید برای او همان یک نقش در کل عمر هنریاش کافی بود. سریالی که مرزهای ایران را درنوردید و بسیاری از ملتهای مسلمان مخاطب آن شدند و در این مورد هیچ اثر دیگری به گردپایش هم نرسید.