جوان آنلاین: دورهمی تفاله‌های سلطنت در تلاش برای زنده کردن نقش پهلوی و برجسته کردن مزدوران مسلح داخلی، این بار در فرانکفورت به یک آبروریزی مجدد برای این خاندان تروریست تبدیل شد. به تازگی یک بنیاد معلوم‌الحال آلمانی به نام فریدریش نائومان تصمیم گرفت که جایزه‌ای تحت عنوان جعلی آزادی را به پهلوی، آن هم به طور امانی، اعطا کند. سابقه اعطای جوایز سیاسی این بنیاد به چهره‌های اپوزیسیون نشان می‌دهد این جوایز به جای قدردانی از آزادی‌خواهی، بیشتر شبیه ابزارسازی سیاسی و اعتبارسازی نمایشی برای مخالفان حکومت‌هاست.
جالب آنجاست که آلمان اجازه سخنرانی به پهلوی‌ها را در تجمعات این مراسم نداده است. یاسمین پهلوی که با انتشار پیامی از اعطای این جایزه به رضا پهلوی در شهر فرانکفورت آلمان خبر داد در ادامه مدعی شد پلیس آلمان به آنها اطلاع داده است که اجازه حضور در این تجمع و سخنرانی در آن را ندارند. او برای سرپوش نهادن به تکرار افتضاحات گذشته، دلیل این تصمیم را تهدید‌هایی مبنی بر هدف قرار دادن محل برگزاری تجمع، همراه با غیرنظامیان حاضر در آن، در صورت حضور رضا پهلوی عنوان کرد. اما چند ساعت بعد، دفتر رسانه‌ای رضا پهلوی در تقلا برای عبور از ممانعت دولت آلمان برای سخنرانی در تجمعات، اعلام کرد که او همچنان مصمم به حضور در تجمع است و تیمش برای هماهنگی با پلیس و مقام‌های امنیتی تلاش می‌کند. اقدامی که نشان می‌دهد ساز و کار آلمان گرچه ضریب دادن به عناصر پهلوی برای مقابله با جمهوری اسلامی است، در بطن خود، نشان‌دهنده فاصله میان فضاسازی‌های سیاسی حامیان پهلوی و رویکرد عملی نهاد‌های آلمانی در قبال اوست. از طرف دیگر، حادثه تحقیرآمیز ریختن سس گوجه روی لباس پهلوی توسط یک معترض به همراه سخنرانی در پشت دیوار تمام‌قد شیشه‌ای در اردیبهشت ماه در مونیخ، آن‌قدر فاجعه‌بار بود که یک رسانه آلمانی آن را «یک رسوایی برای ولیعهد تبعیدی ایران» نامید. در همین رابطه، روز گذشته کارشناس اینترنشنال با ابراز ناراحتی از سوخته شدن رضا پهلوی گفت هر حضور او در آلمان با حادثه همراه بوده است: از بی‌نظمی پلیس و حمله با رنگ خوراکی تا ممنوعیت سخنرانی اخیر. به گفته او، مشکل تأمین امنیت نیست، بلکه خواست سیاسی برلین است که با جدی گرفتن تهدید جمهوری اسلامی، صدای ایرانیان (یا همان وطن‌فروشان ضدایرانی) را محدود می‌کند.
آنچه مشخص است پس از ناکامی امریکا در جنگ، سیرک دوباره پهلوی‌ها در اروپا برای جلب حمایت دولت‌های اروپایی برای جنگ و آشوب فعال شده است. اما در عمل، دوره‌گردی این خاندان تروریست هنوز به مرحله اجرای نمایش نرسیده، رسوایی جدیدی برای آنها رقم زد. برگزاری این مراسم با اعتراضات برخی از مقامات و احزاب آلمانی همراه بوده و آنها نسبت به پیامد‌های سیاسی چنین تصمیمی هشدار دادند و برخی خواستار لغو آن شدند. رئیس پیشین پارلمان، وزیر پیشین دادگستری و سفیر پیشین آلمان در سازمان ملل به همراه برخی احزاب آلمانی اعلام کردند که اعطای جایزه‌ای به نام مردم ایران به فرزند آخرین شاه ایران، که شخصیتی به‌شدت مناقشه‌برانگیز است، با ارزش‌های مورد ادعای بنیاد سازگاری ندارد. برخی مقامات شهرداری فرانکفورت نیز با برگزاری مراسم در کلیسای پاول فرانکفورت که نماد تاریخی حاکمیت مردم در این کشور است، مخالفت کردند. گرچه بین‌المللی‌کردن موضوع تغییر حکومت در ایران، یکی از اهدافی است که دولت‌های اروپایی دنبال می‌کنند، اما آگاهی از ناکارآمدی جریان پهلوی و سوختن این مهره سیاسی، در کنار ملاحظات بین‌المللی و هزینه‌های احتمالی مقابله مستقیم سیاسی با جمهوری اسلامی، موجب شده که این دولت‌ها به اقدامات محدود و کم‌هزینه بسنده کنند. برگزاری نشست‌ها و سخنرانی‌های ضدایرانی در محافل محدود و در پستو‌های پارلمانی، چون سوئد، به نمایشی تبلیغاتی برای روحیه‌بخشی به عناصر ضدایرانی و وطن‌فروش شباهت دارد. نمایشی که در آن، دولت‌های اروپایی از ورود به مراحل پرهزینه‌تر و علنی‌تر این قبیل پروژه‌های شکست‌خورده مانند آشوب دی ماه سال گذشته اجتناب می‌کنند.
یکی از دلایل اقدامات اخیر پهلوی برای عرض اندام در محافل سیاسی اروپایی تلاش برای ایجاد آشوب داخلی و جلب حمایت آنها برای جنگ با ایران است. رضا پهلوی در سفر اخیر به بروکسل، خطاب به اتحادیه اروپا خواستار ایجاد فشار هر چه بیشتر اقتصادی به مردم ایران شد، اقدامی که می‌تواند زمینه‌ساز ناآرامی و آشوب‌های خیابانی شود و جنگ و بمباران ایران که وی خواستار آن بود را نتیجه‌بخش‌تر کند. از طرف دیگر، آنچه در بیانیه این بنیاد آلمانی موجود است نوعی حمایت از تحرکات مزدوران مسلح داخلی تحت عنوان معترضان بود. از این رو، عنوان کردن آزادی برای ایران، تنفس مصنوعی به جریانات آشوب‌طلب داخلی برای اجرای دوباره اقدامات تروریستی در ایران محسوب می‌شود.
دریافت جایزه از سوی بنیاد آلمانی شکاف‌های درونی جریانات ضدایرانی را آشکار ساخت. منافقین و تجزیه‌طلبان که او را یک دیکتاتور مانند پدرش خواندند، با موضعی شدیداً اعتراضی نسبت به اعطای جایزه به پهلوی خواستار تجدیدنظر فوری در این تصمیم شده‌اند. کسانی که نتوانسته‌اند سهم خود از جنایات علیه ایران را از کارفرمایانشان بگیرند، از اینکه یک تروریست دیگر به‌جای آنان صاحب جایزه شده و خودشان نادیده گرفته می‌شوند، عصبی و ناراضی شدند. البته این سرانجام همه وابستگان و دنباله‌روان غرب است. همچنان‌که تاریخ پهلوی‌ها نشان می‌دهد، آنان هرگاه به کار گرفته می‌شوند، به‌راحتی کنار گذاشته می‌شوند و امروز نیز تاریخ مصرفشان به‌عنوان عروسک خیمه‌شب‌بازی برای نمادسازی معتبر است.
