علیرضا دبیر رئیس فدراسیون کشتی، کادر فنی تیم‌های ملی کشتی و تمام مشاوران و همراهان تیم‌های ملی همه بر این باورند که موفقیت اصلی یک کشتی‌گیر در میدان بزرگ المپیک ثبت و ضبط می‌شود و بقیه میادین از جمله رقابت‌های قهرمانی جهان نقش پله‌هایی را بازی می‌کنند که در نهایت به قله موفقیت در المپیک منتهی می‌شوند. اما رقابت‌های قهرمانی جهان در قزاقستان نشان داد در کشتی آزاد برای رسیدن به موفقیت در المپیک با مشکل روبه‌رو هستیم.
رقابت‌های کشتی قهرمانی جهان ۲۰۲۶ در آستانه قزاقستان با دو نتیجه متفاوت برای کشتی ایران به پایان رسید. کشتی فرنگی از عنوان قهرمانی خود مقتدرانه دفاع کرد، اما کشتی آزاد در دفاع از این عنوان ناموفق بود و به رتبه سومی بسنده کرد. هرچند برای موفقیت و کسب مدال در المپیک به هیچ عنوان نباید به نتایج قبلی تکیه کرد، اما وقتی با وجود تمام حساسیت‌های فدراسیون و کادر فنی و اهمیتی که آنها برای موفقیت در المپیک قائل هستند کشتی‌گیران درست در وزن‌های المپیکی ناموفق عمل می‌کنند، آن‌وقت است که باید نگران شد.
این اتفاق، به‌خصوص در کشتی آزاد بیشتر به چشم آمد و نشان داد با وجود تمام تلاش‌های فدراسیون و کادر فنی، ایراد بزرگی در کار وجود دارد که باید برای المپیک پیش‌رو فکری اساسی به حال آن کرد. عدم کسب مدال در وزن ۸۶ کیلوگرم و عدم راهیابی به فینال در سه وزن ۵۷، ۶۵ و ۹۷، آن هم با وجود ستاره‌های نامدار کشتی ایران زنگ خطر را به موقع به صدا درآورده، صدایی که حتماً مسئولان امر کشتی هم صدای آن را شنیده‌اند و مطمئناً بعد از تمام شدن تعارفات معمول پایان هر رقابت با جدیت تمام در پی برطرف کردن نواقص موجود خواهند بود.
اینکه نامداران کشتی ایران و چهره‌های شاخصی، چون قاسمپور، یزدانی و عموزاد در این وزن‌ها با مشکل روبه‌رو شوند، جای نگرانی دارد. به‌طور حتم همه چیز را نمی‌شود به گردن مشکلات داوری انداخت. هرچند که این مشکلات وجود داشت، اما در نهایت باید به این حقیقت تلخ معترف بود که بخش اعظم شکست‌ها نتیجه غفلت ما و ضعف فنی بود. به اذعان کارشناسان کشتی، ثبت سه شکست با ضربه فنی در اوزان المپیکی که دو مورد آن برابر کشتی‌گیران روس و یک مورد برابر قزاقستان رقم خورد، نشان داد مدال‌های رنگارنگ نباید روی ضعف‌های برخی از اوزان المپیک سرپوش بگذارند، زیرا نتایج نمایندگان ایران در اوزان المپیکی، آژیر خطری است که در آستانه به صدا درآمده است.
با یک نگاه کلی به نتیجه به دست آمده، باید اذعان کرد که اگر اقتدار بی‌چون‌وچرا و پادشاهی امیرحسین زارع در سنگین‌وزن را فاکتور بگیریم، کارنامه نمایندگان کشورمان در سایر اوزان المپیکی بسیار نگران‌کننده است. کارنامه‌ای که برای بهتر شدن آن باید از همین امروز دست به کار شد. اگر قرار است تغییری صورت گیرد یا جوانگرایی اتفاق بیفتد، باید از همین حالا به فکر بود. اگر هم قرار است ستاره‌های نامدار ایران همچنان برای افتخارآفرینی حضور داشته باشند باید به‌لحاظ روحی و روانی روی آنها کار کرد. هنوز فرصت زیادی تا المپیک ۲۰۲۸ باقی است و رقابت‌های مهمی تا قبل از المپیک پیش‌روی کشتی ایران قرار دارد. میدان‌هایی که می‌توانند پله‌های رسیدن به موفقیت در المپیک باشند.
تأکید می‌کنیم که فدراسیون کشتی و کادر فنی تیم‌های ملی تاکنون در مسیری درست حرکت کرده‌اند که نشانه‌های آن عناوین ارزشمند قهرمانی جهانی در تمام رده‌های سنی است، پس حتماً این مسیر با برطرف کردن نقاط ضعف با قدرت ادامه پیدا می‌کند تا کشتی ایران در المپیک مانند همیشه بدرخشد.
