جوان آنلاین: دو چیز در روزهای اخیر تغییراتش محسوس است، یکی ادبیات قاطعانه دبیر شورای عالی امنیت ملی و دیگری ادبیات فنی و روکمکن رئیسمجلس و مسئول تیم مذاکرهکننده ایران. این چیزها قبلاً تاحدودی کمیاب بود، یعنی مسئولان کشور کمتر پیش میآمد که همان حماسه میدان را با کلمات نیز تکرار کنند. حتی برخی سخنان مسئولان دولتی عموماً ضربه به بازار نفت میزد و میزند و تلاش نظامیان برای اثرگذاری بر بازار نفت را خنثی میکرد و میکند. اکنون هم قالیباف و هم رضایی، اولی با ادبیات فنی اقتصادی و سیاسی و دومی با ادبیات تهاجمی و مقتدرانه سیاسی و نظامی، کار را بر دشمن سخت میکنند، حتی سختتر از فرود یک موشک. شاید گاهی مقداری تأخیر در تقابل پیامها با تلاشهای تبلیغاتی دشمن دیده میشود. مثلاً وقتی ترامپ دروغی میگوید تا بازار نفت را آرام کند، باید در کمتر از چند دقیقه پاسخ ایران آماده و در رسانهها منتشر شود، آنهم مشخصاً با ارجاع به آن سخنان دشمن؛ که این وظیفه مشاوران و تیم رسانهای است.
سرلشکر رضایی پس از مسئولیت در دبیری شعام توانسته با پاسخهای بهموقع و با لحن تهاجمی و اقتدارگرایانه توازنی ایجاد کند و حتی صفحه و صحنهی پروپاگاندا را به نفع ایران تغییر دهد. امارات غلط زیادی و اشتباه درشتی کرد که میزبان نتانیاهو شد. نباید از عواقب آن خلاص بماند. رضایی درست گفت که اگر اینان عقل داشتند و به عواقب جنگ و خسارت اقتصادی آن و بیآبرویی ملی خود میاندیشیدند، با میزبانی از قصاب غزه، این فاجعه را تکرار نمیکردند. با آنکه میتوان اسامی و صفات مختلفی روی نتانیاهو گذاشت و از تمامی صفات جنایتکاران تاریخ بهره برد ولی اشاره به غزه در پیام سرلشکر رضایی دستگذاشتن روی رگ غیرت عربی شیوخ است که چندی است از بدن آنان بیرون کشیده شده و به زبالهدان بیغیرتی انداخته شده است. هر جنایتی مکافاتی دارد، و جنایت میزبانی از قاتل کودکان عرب مسلمان مکافاتی سختتر.
دبیر شورای عالی امنیت ملی با هشدار به امارات درباره میزبانی از نخستوزیر رژیم صهیونیستی نوشت: «همانطور که میزبانی پایگاههای نظامی امریکا برای شما امنیت به ارمغان نیاورده است، میزبانی از "قصاب غزه" نیز پیامدهای مثبتی نخواهد داشت. از جنگ اخیر درس بگیرید، از آغاز جنگ دست بردارید و از طرح ادعاهای بیاساس درباره جزایر ایرانی خودداری کنید.» این هشدار در پی سفر اخیر بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیمصهیونیستی به ابوظبی و دیدار وی با مقامهای اماراتی مطرح شده است؛ سفری که در فضای پرتنش منطقه و در آستانه انتخابات کنست انجام شد و بار دیگر نقش برخی پایتختهای عربی در تحولات امنیتی منطقه را در کانون توجه قرار داد. نتانیاهو در حالی راهی ابوظبی شد که رژیم صهیونیستی همچنان با پیامدهای جنگ و بحرانهای سیاسی ناشی از آن دستوپنجه نرم میکند و طبق برخی نظرسنجیهای منتشرشده، موقعیت انتخاباتی وی با چالشهایی جدی مواجه است. از همین رو، سفر او به امارات صرفاً یک دیدار تشریفاتی تلقی نمیشود و رایزنیهای انجامشده در جریان آن، از منظر تحولات منطقهای اهمیت ویژهای دارد. گفته میشود در جریان این سفر، نشستهایی با حضور مقامهایی از امارات، عربستان، قطر، لیبی، اردن و چند کشور دیگر برگزار شده و پرونده ایران و موضوع انصارالله از محورهای اصلی این رایزنیها بوده است. پس از این دیدارها نیز مقامهای اماراتی بار دیگر ادعاهای تکراری درباره جزایر سهگانه ایرانی را مطرح کردند و این مواضع را تا سطح ادعاهای امنیتی ارتقا دادند.
همزمانی این تحولات، قابل تأمل است؛ بهویژه آنکه طرح ادعاهای ارضی درباره جزایر ایرانی در شرایطی صورت گرفته که منطقه با مجموعهای از بحرانهای امنیتی و نظامی روبهروست. جمهوری اسلامی ایران بارها تأکید کرده است که حاکمیت ایران بر جزایر سهگانه ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک غیرقابل مذاکره است و ادعاهای مطرحشده درباره آنها را فاقد مبنای حقوقی است. پیام سرلشکر محسن رضایی در واقع یک هشدار صریح به ابوظبی است:میزبانی از نیروهای نظامی امریکا امنیت پایدار به همراه نیاورده و میزبانی از نتانیاهو نیز قرار نیست معادله امنیتی منطقه را به سود میزبان تغییر دهد. با این حال، تهران رفتار کشورهای منطقه را در چارچوب یک معادله امنیتی بههمپیوسته دنبال میکند؛ معادلهای که در آن میزبانی از پایگاههای خارجی، همراهی با سیاستهای رژیم صهیونیستی و طرح ادعاهای ارضی علیه ایران، نهتنها از نگاه ایران به افزایش امنیت منجر نمیشود بلکه میتواند به تشدید تنش و بیثباتی در منطقه منجر شود. هشدار رضایی در نهایت یک پیام روشن دارد: همسایگان ایران اگر از تجربه جنگ اخیر درس نگیرند، ممکن است هزینه سیاستهایی را بپردازند که تصور میکردند برایشان امنیت به ارمغان خواهد آورد.
