جوان آنلاین: شورای شهر تهران طی دو جلسه گذشته لایحه یکفوریتی استمرار و ادامه رایگانسازی مترو و اتوبوس را بررسی و یک فوریت آن را تصویب کرد و قرار است یکشنبه آینده پس از بررسی در کمیسیونهای تخصصی، تصمیم نهایی درباره این موضوع در صحن شورا گرفته شود.
به گزارش ایرنا، حال این سوال مطرح است که مبنای ادامه رایگان بودن حملونقل عمومی چیست؟ آیا شهرداری بار دیگر بدون نظر نهایی شورا به اجرای طرح ادامه خواهد داد یا آنکه در فاصله تا اتخاذ تصمیم نهایی، از مردم هزینه خدماترسانی دریافت خواهد شد؟
ناصر امانی عضو کمیسیون برنامه و بودجه شورای شهر تهران درباره اینکه آیا طرح رایگانسازی مترو و اتوبوسهای تندرو تمدید شده است، در گفتوگو با خبرنگار ایرنا این موضوع را رد کرد و گفت: این طرح تمدید نشده و فقط یک فوریتش رای آورده و برابر قانون یکشنبه آینده باید کمیسیونهای تخصصی گزارش بررسی شود.
وی افزود: نظر قطعی پس از تصمیم نهایی از سوی اعضای شورای شهر در صحن علنی شورا مطرح خواهد شد.
به این ترتیب، آنچه تاکنون از سوی شورای شهر به تصویب رسیده، صرفاً یک فوریت برای تسریع در بررسی لایحه ادامه رایگانسازی است و هنوز نمیتوان آن را به معنای تصویب نهایی استمرار اجرای طرح دانست.
از سوی دیگر، پایان مهلت مصوبه قبلی در حالی فرا رسیده که مشخص نیست مدیریت شهری در این فاصله چه تصمیمی برای وضعیت بلیت مترو و اتوبوس خواهد گرفت. این در حالی است که تمدید و اجرای این طرح در مقاطع مختلف و بدون تصویب نهایی جدید از سوی شورا، با تصمیم مدیریت شهری ادامه یافته است.
طرح رایگانسازی مترو و اتوبوسهای تندرو در تهران از اسفندماه سال گذشته (۱۴۰۴) با نظر شهردار تهران و موافقت شورای امنیت ملی به اجرا درآمد و قرار شد تا زمان قطعی اعلام پایان جنگ ادامه یابد.
این طرح تاکنون چندین بار تمدید شده است؛ اما هر بار با نزدیک شدن به پایان مهلت، بحث موافقان و مخالفان آن در شورای شهر تهران دوباره داغ شده است.
اکنون طبق آخرین تصمیم شورای شهر تهران، استمرار اجرای این طرح قرار است هر دو ماه یکبار در صحن شورا مطرح و درباره ادامه آن دوباره تصمیمگیری شود.
در واقع، رایگان شدن حملونقل عمومی در ابتدا به عنوان تصمیمی متناسب با شرایط خاص کشور اتخاذ و در تهران اجرا شد، اما به تدریج به موضوعی تبدیل شده که مدیریت شهری بر ادامه آن اصرار دارد و شورای شهر تهران نیز استمرار آن را منوط به بررسی و تصمیمگیری دورهای میداند.
اکنون بار دیگر مهلت مصوبه قبلی به پایان رسیده، اما هنوز تصمیم نهایی درباره ادامه آن از سوی شورای شهر اتخاذ نشده است.
روشن است که مساله فقط رایگان ماندن یا پولی شدن بلیت مترو و اتوبوس نیست؛ چرا که از یک سو ادامه رایگانسازی میتواند برای شهروندانی که در شرایط اقتصادی فعلی وابستگی بیشتری به حملونقل عمومی دارند، یک امتیاز محسوب شود و از سوی دیگر، استمرار چنین تصمیمی بدون تعیین تکلیف قانونی و مالی آن از سوی شورا، این پرسش را مطرح میکند که هزینه آن چگونه و بر اساس چه سازوکاری تامین خواهد شد.
اکنون یک سوال مشخص پیش روی مدیریت شهری و شورای شهر تهران قرار دارد؛ با پایان یافتن مهلت مصوبه قبلی و تا زمان تصمیمگیری نهایی شورا، وضعیت بلیت مترو و اتوبوس چه خواهد شد؟
در نهایت، مساله رایگانسازی مترو و اتوبوس را میتوان در نقطه تلاقی دو مطالبه دید؛ از یک سو مطالبه شهروندان برای دسترسی ارزانتر به مترو و اتوبوس و از سوی دیگر، ضرورت رعایت فرآیند قانونی تصمیمگیری و مشخص بودن منبع تامین هزینههای این سیاست.
حال باید دید شورای شهر در تصمیم نهایی خود کدامیک از این دو ملاحظه را در اولویت قرار دهد.
