کیفیت کنشگری امریکا در قبال ایران نشان میدهد که این کشور قادر به حل مسئله با ایران نیست، زیرا نه میتواند بر ایران غلبه نظامی داشته باشد و نه میتواند در مذاکرات مسئله را حل کند. در این میان، هراس بنیادین امریکا آن است که در صورت ناتوانی در غلبه بر ایران، هژمونی بینالمللیاش بهصورت ترمیمناپذیر ترک برمیدارد. بر این اساس، امریکا تلاش میکند به هر نحو ممکن، مسئله ایران را بهصورت یکجانبه فیصله دهد. از جمله اقدامات امریکا در این زمینه، علاوه بر تداوم حملات هوایی به زیرساختهای ایران در خلیج فارس و تنگه هرمز، تلاش برای تشکیل ائتلافی از کشورهای همپیمان است که البته تاکنون ناموفق بوده است و اتفاقاً همین عدمموفقیت نیز بخشی از واقعیت افول هژمونی امریکا در سطح نظام بینالملل میباشد.
در نقطه مقابل، ایران ابتدا تلاش کرد تا با ضربات زیر آستانه و تداوم مقاومت فعال، اراده راسخ خود برای ورود به جنگ را برای دشمن ترسیم کند تا خطای محاسباتی دشمن در قبال ایران اصلاح شود، اما اکنون با تشدید اقدامات دشمن، هم پایگاهها و منافع دشمن در کشورهای منطقه درهمکوبیده شده و هم اساساً راهبرد جنگی ایران تغییر کرده است؛ بدین ترتیب که ایران اخیراً با تشخیص سویههای شکلگیری تهدید در اردن، به محل تجمیع تجهیزات امریکایی در پایگاه موفقالسلطی بهصورت پیشدستانه حمله کرد و همچنین، در برابر موضع ترامپ مبنی بر برداشت از داراییهای بلوکهشده ایران به نفع طرفهای خسارتدیده در جنگ، سخنگوی قرارگاه مرکزی خاتمالانبیا اعلام کرد که هر طرفی این داراییها را دریافت کند، اجازه عبور از تنگه هرمز را نخواهد داشت. در همین زمینه، طی بیانیهای اعلام شد که هرگونه مزاحمت برای عبور ناوگان مرتبط با ایران در دریای عمان و خلیج فارس، با واکنش قاطع ایران مواجه خواهد شد؛ هشداری که بهمعنای تلاش ایران برای واکنش قاطع در برابر محاصره دریایی امریکا تلقی میشود.
مجموع مواضع و کنشهای ایران در برابر امریکا در روزهای اخیر از جمله حملات گسترده به پایگاههای امریکا، حمله پیشدستانه به پایگاه موفقالسلطی در اردن، هشدار نسبت به مقابله با تداوم محاصره دریایی ایران و... نشان میدهد که ایران با تغییر راهبرد جنگی خود به حالت تهاجمی و پیشدستانه درصدد سرکوب تهدیدها علیه خود پیش از عملی شدن آنها است و این نشان از آن دارد که برای طرف مقابل، دیگر در به پاشنه سابق نمیچرخد و ایران دیگر اجازه شکلگیری و عملی شدن تهدیدها علیه خود را نخواهد داد. این در حالی است که واقعیتهای میدانی حکایت از استیصال امریکا و بهبنبست رسیدن راهبرد جنگی آن در برابر ایران دارد. با این حال، یک سؤال اساسی آن است که چرا راهبرد جنگی امریکا در برابر ایران به بنبست رسیده است؟ در پاسخ میتوان به چند نکته اشاره کرد:
۱. امریکا همواره در تلاش برای غلبه بر دیگر کشورها، با تشکیل ائتلافی از همپیمانان عمل کرده است که تاکنون با وجود تلاشهای فراوان، ناتوان از تشکیل ائتلافی علیه ایران بوده است.
۲. امریکا تاکنون تنها بر کشورهایی غلبه یافته که مقاومت را کنار گذاشتهاند مانند عراق در دوره صدام و کشورهایی که در مقابل امریکا مقاومت کردهاند، این کشور را ناکام گذاشتهاند مانند ویتنام.
۳. امریکا بر کشورهایی غلبه یافته است که از سطح محدودی از قدرت و توانایی بهویژه در حوزه دفاعی برخوردار بودهاند، اما اکنون با ایرانی قوی مواجه است که قدرتش بهویژه در حوزه دفاعی، درونزا میباشد.
با توجه به آنچه گفته شد، شرط موفقیت در برابر امریکا، علاوه بر پیگیری راسخ راهبرد مقاومت و توسعه تواناییهای دفاعی بومی، جلوگیری از تشکیل ائتلاف ضدایرانی از سوی امریکا با توجه به ابزارهایی، چون کنترل تنگه هرمز و ابزارهای مشابه است.
