رضایی خبرنگار مطالبه گر اصفهان «قابِ اصفهان» در سالِ سرنوشت؛ پایانِ ماهِ عسلِ شعارها و آغازِ فصلِ کنشگری
اصفهان؛ شهرِ گنبدها و تالارِ شیشهای مدیریت – سال ۱۴۰۵ برای اصفهان با یک «سنتشکنی» آغاز شد. مهدی جمالینژاد، استاندار اصفهان، در نخستین نشست خبریِ سال جدید، ترجیح داد به جای پشت میز نشستن و خواندنِ بیانیههای معمول، رو در روی اصحاب رسانه قرار بگیرد؛ تلاشی برای عبور از حصار «گزارشهای کلیشهای» و رسیدن به فضایی که خود آن را «تعامل سازنده» نامید.
عبور از «سالِ دشوار» با کلیدِ «قاب اقتصادی»
جمالینژاد در مواجهه با پرسشهای بیپرده خبرنگاران، سال گذشته را «پیچیدهترین سال خدمت ۳۰ سالهاش» خواند؛ سالی که ناترازی انرژی و بحران آب، رمقِ توسعه را گرفته بود. اما پاسخِ استاندار به این بحرانها، نه توجیه بود و نه سکوت؛ او از «قاب اقتصادی» رونمایی کرد؛ بستهای برای جذب سرمایهگذاری به ارزش ۱۰۰۰ همت که بخشی از آن با جذب ۷۰ همت در حوزه انرژی خورشیدی و معرفی فرصتهای ۳ میلیارد یورویی در «ایزینکس» عینیت یافته است.
در حالی که منتقدان از توقف پروژههای عمرانی گلایه داشتند، ارقامِ اعلامی –از بازسازی ۱۵ هزار واحد مسکونی تا تداوم مرمت آثار تاریخی– نشان از آن داشت که چرخهای زیرساختی استان، اگرچه با سرعتی کمتر، اما همچنان در حال چرخش است. با این حال، پرسشِ داغِ قطار سریعالسیر تهران-اصفهان، همچنان سنگِ محکِ جدیت دولت است؛ جایی که علیرضا صلواتی، مجری طرح، با گلایه از «پرسشهای دلسردکننده»، وعده ریلگذاری در ۶ ماه آینده را داد و توپ را به زمینِ مطالبهگریِ مداومِ رسانهها انداخت تا مسئولان ملی را برای تأمین اعتبار زیر فشار بگذارند.
وعده «اقدام عملی» به جای «شعار»
لحظاتِ پرتنشِ نشست، جایی رقم خورد که خبرنگاران از تریبونِ خود برای فریادِ دردهای صنفی استفاده کردند. تورم، فشارِ سنگین اقساط مسکن دولتی و چالشهای معیشتی، سایه خود را بر فضای جلسه انداخته بود. جمالینژاد که پیشتر رسانه را «رکن چهارم دموکراسی» خوانده بود، در مواجههای بیسابقه، ضربالاجلی یکهفتهای برای معاون سیاسی خود (درویشی) تعیین کرد تا راهکارهای عملیاتی برای حل معضلات صنفی خبرنگاران روی میز بیاید.
اختصاص ۱۰ میلیارد تومان به صندوق قرضالحسنه خبرنگاران، نخستین خروجیِ ملموس این جلسه بود؛ اقدامی که نشان میدهد «مدیریتِ میدانی»، قصد دارد فاصله میان «حرف» و «عمل» را کاهش دهد.
از «شیخ بهایی» تا حماسه حمایت
در بخش دیگری از این نشست، مهران فاطمی، مشاور استاندار، با استعارهای تاریخی، عملکرد جمالینژاد در مدیریت بحران آب را با «ترازِ شیخ بهایی» قیاس کرد. او با اشاره به پیچیدگیهای فنی خط لوله ۳۰۰۰ میلیمتری، جاری شدن مجدد آب در زایندهرود را حاصلِ دوندگیهای پنهان دانست.
اما اوجِ حماسیِ جلسه، ورود ولی شکوهیمقدم، دستیار ویژه مدیرعامل ذوبآهن بود. او با بیانی صریح، صفِ رسانههای داخلی و غیربومی را جدا کرد و با تأکید بر اخلاقمداری رسانههای اصفهان، پیشنهادِ ایجاد تسهیلات ۴ درصدی برای ۵۰۰ خبرنگار با پشتوانه نقدینگی صنایع بزرگ استان را مطرح کرد؛ پیشنهادی که با تشویقِ ممتدِ حاضران، به «بمب خبری» جلسه تبدیل شد.
شکوهیمقدم با اشاره به بمبارانِ استانداری توسط دشمن، نگاهی استراتژیک به این واقعه داشت: «دشمن، مدیریتِ جمالینژاد را هدف گرفت؛ چرا که قدرتِ تحولآفرینِ او را درک کرده است.»
پایانِ یک نشست؛ آغازِ یک راه
این نشست، نه یک رویدادِ تشریفاتی، بلکه تلاشی بود برای بازتعریفِ رابطه «استانداری» و «رسانه» در اصفهانِ ۱۴۰۵. اکنون همه نگاهها به هفته آینده دوخته شده است؛ روزی که آزمونِ صداقتِ مدیریتِ استان در تحققِ وعدههای صنفی برگزار خواهد شد. اصفهان در انتظار است؛ آیا این «بازگشتِ امید»، به یک «روندِ پایدار» تبدیل میشود یا تنها در قاب
