جوان آنلاین: وقتی حادثهای رخ میدهد، چه بلایای طبیعی مانند زلزله و آوار، چه فجایعی که ساخته دست انسان است، همه در جستوجوی پناهگاهی برای نجات جان خود و عزیزانشان هستند. اما در همین لحظات هولناک، انسانهایی وجود دارند که برخلاف دیگران، به دل خطر میزنند تا جان دیگران را نجات دهند؛ فرشتگانی به نام امدادگران هلالاحمر. در جریان دو جنگ تحمیلی اخیر (۱۲ و ۴۰ روزه)، امدادگران زن و مرد هلالاحمر با عشق و ازخودگذشتگی، در بحبوحه انفجار و آوار، خود را به قلب حوادث رساندند. بر اساس گزارشهای رسمی، آنها موفق شدند ۷ هزار و ۲۵۰ نفر را زنده از زیر آوار بیرون بکشند که از این تعداد ۹۶۰ نفر در تهران نجات یافتند. در این مسیر ایثار، ۹ نفر از امدادگران جان خود را از دست دادند و یک خانواده هشت نفره از داوطلبان هلالاحمر نیز در حملات دشمن به شهادت رسیدند.
روزهایی که آسمان تهران از غرش جنگندهها و صدای انفجارهای پیدرپی پر شده بود و بمبها و پرتابههای دشمن بر سر مردم فرود میآمد، امدادگران هلالاحمر بدون لحظهای درنگ خود را به قلب حادثه میرساندند. آنها که از اقشار و سنین مختلف بودند، با دستانی خالی و قلبی سرشار از عشق، در میان دود، آتش و آوار، به دنبال نجات مصدومان میگشتند. نکته قابل توجه، سرعت عمل امدادگران بود. میانگین زمان حضور آنها در محل انفجار، تنها چهار دقیقه اعلام شده است. تیمهای تخصصی جستوجو و نجات با استفاده از تجهیزات پیشرفته و سگهای زندهیاب وارد ساختمانهای تخریبشده میشدند، اما در بسیاری از مواقع که امکانات کافی در اختیار نداشتند، با بیل، کلنگ و حتی دستان خالی عملیات آواربرداری را انجام میدادند.
ایثار در میان خطر
این نیروها در حالی فعالیت میکردند که مرکز فرماندهی، بیمارستانها و حتی پایگاههای امدادی خودشان هدف حملات مستقیم قرار گرفته بودند. طبق آمار منتشر شده، ۲۰ پایگاه هلالاحمر و ۴۹ خودروی امدادی در این جنگ آسیب دیدند، اما امدادگران هرگز صحنه را ترک نکردند و همچنان در صف اول امدادرسانی باقی ماندند.
خطر همواره در کمین امدادگران بود. بسیاری از آنها در شرایطی کار میکردند که احتمال حملات مجدد یا ریزش مجدد آوار وجود داشت، اما هیچگاه عقبنشینی نکردند. گزارشها حاکی از آن است که شماری از نیروهای هلالاحمر در حین انجام وظیفه مجروح یا شهید شدهاند؛ امدادگرانی که شاید نامشان کمتر شنیده شود، اما نقش آنها در نجات جان انسانها بیبدیل است.
آمار نجات؛ یک زندگی در میان هشت آوار
بر اساس گزارشهای رسمی، در جریان جنگ تحمیلی سوم، امدادگران هلالاحمر موفق شدند ۷ هزار و ۲۵۰ نفر را زنده از زیر آوار بیرون بکشند. به عبارت دیگر، از هر هشت نفری که زیر آوار گرفتار شده بودند، یک نفر زنده نجات یافت. همچنین هلالاحمر بیش از ۶ هزار عملیات جستوجو و نجات در سراسر کشور انجام داد.
میثم افشار، دبیرکل جمعیت هلالاحمر، با اشاره به ابعاد عملیاتهای امدادی در جنگهای اخیر گفت: «۱۱۰ هزار نیروی عملیاتی درگیر جنگ تحمیلی شدند و ۷هزارو۹۸۶ تیم عملیاتی به کار گرفته شد. امدادگران هلالاحمر در جنگ تحمیلی سوم با اجرای ۶ هزار و ۳ عملیات، ۷ هزار و ۲۱۵ نفر را زنده از زیر آوار بیرون کشیدند.»
شهادت در لباس امداد.
اما این مسیر پرافتخار، خالی از جانفشانی نبود. به گفته دبیرکل جمعیت هلالاحمر، در طول جنگهای اخیر ۱۲ و ۴۰ روزه، ۹ نفر از امدادگران هنگام نجات جان افراد بیگناه از زیر آوار، جان خود را از دست دادند. همچنین در حملات دشمن به مناطق مسکونی، یک خانواده هشت نفره از داوطلبان هلالاحمر نیز به شهادت رسیدند.
امدادگران در دل آتش و دود، با به خطر انداختن جان خود، موفق شدند کودکان و افراد زیادی را از زیر آوار نجات دهند و اشک شوق بر چشمان حاضران در صحنه جاری کنند. لحظاتی که شاید هیچگاه تصویرش از حافظه تاریخی این سرزمین پاک نشود.
نجات از بحران روحی جنگ
جنگ تنها خرابی و ویرانی بر جای نمیگذارد؛ بسیاری از خانوادهها، کودکان و آوارگان، نیازمند حمایتهای روحی و روانی هستند. در چنین شرایطی امدادگران باز هم پای کار بودند. همزمان با امدادرسانی فیزیکی، آنها با راهاندازی خط تلفنی ۴۰۳۰، به کمک آسیبدیدگان روحی شتافتند و آنها را در برهه حساس جنگ تنها نگذاشتند.
امدادگران به بیش از ۱۶۰ هزار تماس پاسخ دادند؛ تماسهایی از سوی افرادی که تنها نیاز داشتند کسی صدایشان را بشنود و به آنها آرامش و احساس امنیت بدهد.
در همین راستا، تیمهای «سحر» متشکل از داوطلبان جوان، بهویژه زنان امدادگر، در مناطق آسیبدیده حاضر شدند تا با ارائه حمایتهای عاطفی و روانی، به افزایش تابآوری جامعه کمک کنند.
امدادگرانی که حتی پس از آتشبس هم میدان را ترک نمیکنند
اعلام آتشبس نیز پایان مأموریت امدادگران نیست. آنها همچنان در مناطق صعبالعبور، جنگلها، کویرها و مناطق حادثهدیده برای نجات جان انسانها حضور دارند. حتی در روزهای آتشبس نیز جان افراد زیادی را در این مناطق که گرفتار شده بودند نجات دادهاند.
امدادگران هلالاحمر، بیادعا و خستگیناپذیر، همچنان در سختترین شرایط کنار مردم ایستادهاند؛ انسانهایی که در میان مرگ و ویرانی، امید و زندگی را زنده نگه میدارند. آنها ثابت کردهاند که «ایثار» تعطیلی نمیشناسد و «عشق» از صدای انفجار و مرگ بلندتر است.
