جوان آنلاین: یادمان میآید، روزهای مدرسه، وقتی درسی سخت میشد، به جای ناامیدی، منتظر معلمی میماندیم تا نه برای تنبیه بلکه برای نشان دادن راه و روش درست حل مسئله همه سختیها را به جان میخرید. او نقشهراه را نشان میداد تا از بنبستهای درسی و حتی گاه اخلاقی عبور کنیم. ما هم با دلی پاک و بدون هیچگونه تکبر و غفلت، کلمه به کلمه حرفش را میشنیدیم و عمل میکردیم، اما حالا که بزرگ شدهایم چه؟! انگار فراموش کردهایم که گاهی دوباره به آن همان «معلم راهنما» نیاز داریم.
متأسفانه هنوز بسیاری تصور میکنند مراجعه به روانشناس، به معنای «دیوانه شدن» یا «ضعف شخصیت» است. این برداشت نه تنها غلط بلکه خطرناک است، چون باعث میشود افراد در مشکلاتشان تنها بمانند.
بهتر است صادق باشیم. ما برای دندان درد به دندانپزشک، برای استخوان شکسته به ارتوپد و برای بیماری جسمی به پزشک مراجعه میکنیم، اما چرا وقتی «روح» و «روان» ما درد میکند یا وقتی احساس سنگینی، اضطراب و سردرگمی میکنیم از متخصص آن بخش میترسیم؟ این ترس اغلب ریشه در ناآگاهی و باورهای غلطی دارد که در جمعهای خانوادگی یا بین دوستان تکرار میشود. کسی ممکن است با نیت خیر، اما با دانش نادرست بگوید: «فلانی که پیش روانشناس میرود، پس مشکل حاد دارد!» یا «باید صبر کنی، خودش خوب میشود.» این حرفها اگرچه از سر دلسوزی است، اما مثل پمادی است که روی زخم باز کشیده شود. روانشناس در واقع همان «معلم چراغ راه» برای زندگی ماست. همانطور که معلم با دانشش مسیر یادگیری را هموار میکند، روانشناس نیز با ابزارهای علمی و همدلی، به ما کمک میکند در پیچ وخمها و معادلات زندگی، احساسات خود را بشناسیم، الگوهای تکرارشوندهمنفی را بشکنیم و با آرامش بیشتری قدم برداریم. حضور او در مشکلات، به معنای پذیرش شکست نیست بلکه نشانه هوشمندی و مسئولیتپذیری ما نسبت به کیفیت زندگیمان است.
روانشناس کمک میکند آیینه درون ما صاف و تمیز باشد. بتوانیم واقعیتهای زندگیمان را با دیدی باز و درست ببینیم. او قضاوت نمیکند، گوش میدهد، تحلیل میکند و راهکار ارائه میدهد. لازم است نگاهمان را تغییر دهیم. مراجعه به روانشناس را نه به عنوان آخرین پناهگاه بلکه به عنوان ابزاری برای بهینهسازی زندگی و پیشگیری ببینیم. کسی که زودتر متوسل به کمک متخصص میشود، احتمالاً زودتر به تعادل، نشاط و شادی میرسد، پس دفعه بعد که احساس کردید بار روی دوشتان سنگین شده یا مسیری مبهم است نترسید و پنهان نکنید. به جای اینکه منتظر بمانید تا طوفان زندگی بگذرد، از یک راهنمای باتجربه بخواهید باهم مسیر روشنتر و هموارتری را برای عبور از این طوفان انتخاب کنید.
به یاد داشته باشید، مراقبت از روان، مقدمهای برای داشتن جسمی سالم و زندگی پرنشاط است. درست مثل همان روزهای مدرسه که اگر از معلم کمک نمیخواستیم و مراقب دانشمان نبودیم، هنوز در حل آن معادله ریاضی یا حتی جمع و تفریقهای ساده درمانده بودیم و معلوم نبود چه آیندهای را برای خودمان ترسیم میکردیم.
