قطعاً رئیسجمهور اوکراین ولودیمیر زلنسکی را باید یکی از بازندگان جنگ رمضان قلمداد کرد. حمایتهای آشکار و پنهان کییف از رژیمصهیونیستی، امریکا و استقرار نیروهای اوکراینی در پایگاههای واشینگتن در منطقه و مشاوره پیوسته پهپادی به کشورهای حوزه عربی خلیجفارس در مواجهه با ایران، از جمله مصادیق حضور پررنگ دولت ورشکسته اوکراین در نبرد با ایران محسوب میشود. مقامات دولت زلنسکی نیز در هفتههای میانی جنگ، ابایی از ابراز این همکاری با جبهه امریکایی- صهیونیستی علیه تهران نداشتند، اما اظهارات عجزآمیز اخیر رئیسجمهور اوکراین در خصوص شرایط جاری در منازعه با ایران، در نوع خود قابل تأمل است! زلنسکی در این خصوص میگوید: «طولانیشدن جنگ امریکا با ایران اوضاع اوکراین را وخیم میکند. با وجود جنگ ایران، توجه امریکا روزبهروز به اوکراین کمتر میشود. جنگ ایران آثار مخربی بر وضعیت اوکراین داشته است. اگر این جنگ طولانی شود، سلاح کمتری به اوکراین خواهد رسید. ما در حال حاضر با چنان کمبودی در سیستمهای پاتریوت روبهرو هستیم که وضع از این بدتر نمیشود. مذاکرهکنندگان امریکایی مدام در تماس با ایران هستند و دیگر وقتی برای اوکراین ندارند.»
عجز و ناله رئیسجمهور کمدین اوکراین نسبت به شرایطی که کشورش در آن قرار گرفته، کاملاً با توجه به واقعیات میدان جنگ قابل درک است! سؤال اصلی این است که اگر زلنسکی واقعاً نسبت به آثار مخرب جنگ با ایران بر پرونده اوکراین باور داشته، چرا در جنگ ۴۰ روزه تبدیل به یکی از مهرههای نبرد ناجوانمردانه واشینگتن و تلآویو علیه کشورمان شده است؟ پاسخ این سؤال ساده است: رئیسجمهور اوکراین هرگز تصور زمینگیر شدن امریکا و رژیمصهیونیستی در برابر تهران را نمیکرد. به عبارتی بهتر، زلنسکی بنا بر وعدههایی که ترامپ به کییف و دیگر مهرههای خود داده بود، تصور میکرد جنگ در عرض سه یا چهار روز به پایان میرسد و ایران نیز بر اثر این حمله نابود خواهد شد! در چنین شرایطی زلنسکی تمامی توان خود را صرف همراهی با کاخسفید و سنتکام در این پروژه ادعایی کرد، اما با گذشت زمان و اثبات ناکامی واشینگتن و تلآویو در میدان نبرد با ایران، زلنسکی با تبعات ناشی از طولانی شدن جنگ دست و پنجه نرم کرد. ارتش اوکراین در طول جنگ ۴۰ روزه متحمل چند شکست سنگین در منطقه دونباس شد و لوهانسک نیز به صورت کامل به تصرف ارتش روسیه درآمد. اکنون مقامات امریکایی درصدد خروج از تله خودساخته و باتلاقی هستند که به دست خود در منطقه غرب آسیا خلق کردهاند. در چنین شرایطی کاخ سفید کمترین توجهی نسبت به التماس زلنسکی و امثال وی نمیکند! رئیسجمهور اوکراین نه تنها اکنون باید هزینههای شکست مضاعف خود در میدان جنگ با روسیه را بپردازد، بلکه باید پاسخگوی تبعات مشارکت خود با امریکا و رژیمصهیونیستی در جنگ با ایران باشد. دلقک شکستخورده در اوکراین، بدترین روزهای خود را سپری میکند و بازی مطلق وی در زمین دولت امریکا نیز بار دیگر برای وی خسارتبار و بحرانساز بوده است.
