جوان آنلاین: حمله امریکا به ایران سر آغاز یک جنگ چند وجهی تمام عیار در غرب آسیا بود. امریکا بر حسب تجربیات خود پس از ۷ اکتبر، گمان میکرد که آنچه ایران در مورد استراتژی نبرد در قالب جنگ منطقهای عنوان میکند، در مقیاس همان جنگ محور مقاومت علیه رژیم صهیونیستی است. اما در همان ساعات ابتدایی آغاز جنگ، ایران با حملات خود به منافع پراکنده امریکا در کشورهای عرب منطقه، الگویی جدید از جنگ منطقهای مدنظر خود را رونمایی کرد و متجاوزان را در ناتو و تل آویو در شوک فرو برد.
خطای محاسباتی دیگر امریکا، به شهادت رساندن امام خامنهای فرمانده میدان جنگ حق علیه باطل صهیونیستی بود. امریکا گمان میکرد که با ایجاد سرآغازی این چنین برای جنگ، محور انسجام فرماندهی در ایران و در کل منطقه را فروپاشیده و پس از آن به راحتی میتواند ضربه نهایی را به جمهوری اسلامی وارد نماید. اما در عمل عکس این توهمات اتفاق افتاد.
فارغ از موفقیتهای میدانی ایران، این رویداد موجب تجدید آگاهی و خیزش وجدان بشری علیه جنایتکارترین رژیم در طول تاریخ شد. همچنین، در میان اعضای خانواده مقاومت انگیزه و اراده وافری در مقابله با امریکا و اسرائیل و حمایت از ایران به وجود آمد. از همان روز، مردم جبهه مقاومت تظاهرات و راهپیماییهای گستردهای را برای حمایت از ایران و اعلام انزجار از امریکا راه انداختند، برای نمونه گروههای مختلف مردمی در عراق که پیش از جنگ، آمادگی خود را برای حضور در این نبرد و مقابله با امریکا اعلام کرده بودند همچنان سلسله راهپیماییها را برگزار میکنند تا همراهی خود را با ایران تجدید نمایند. در این میان برخی دیگر هم تلاش میکنند که انزجار و مخالفت خود در مورد حمله به جمهوری اسلامی را اعلام نمایند. در آخرین اقدام، مردم عراق کاروان خودرویی را که با عکسهایی از رهبر شهید انقلاب و آیت الله سیستانی مزین شده بود در شهرهای مختلف راه اندازی کردند. علاوه بر آن، روز شنبه نیز هزاران نفر از مردم عراق در میدان التحریر گرد هم آمده و تجاوزات امریکایی- اسرائیلی علیه ایران، عراق و لبنان را محکوم کردند. منابع عراقی میگویند این تظاهرات در پاسخ به فراخوان مقتدی صدر رهبر جریان صدر عراق به طور سراسری در شهرهای مختلف از جمله بغداد و بصره برگزار شد. تظاهرکنندگان با شعارهای ضد امریکایی و ضد اسرائیلی انزجار خود را از دخالت امریکا در عراق، کشورهای منطقه و ایران اعلام کردند. به طور کلی گروههای مقاومت منطقه پس از آغار جنگ به تناسب زمان و راهبرد مقتضی، به طور مستقل ولی هماهنگ به جنگ با امریکا گرویدند. رویکردی که تنها در بدنه نظامی رخ نداده و در بطن جامعه و در بین مردم نهادینه شده است. در واقع، مقاومت نه یک امر نظامی که یک امر اجتماعی و ریشهدار برخاسته از ایدئولوژی و وجدان انسانی برای مقابله با شر است. شری که امروز درپیکره امریکا و ماهیت رژیم غاصب اسرائیل تجلی یافته و انگیزه محو آنها در مردم منطقه را رشد داده است. به همین دلیل، نقشه راههای امریکا و رژیم صهیونیستی از ابتدای شکلگیری جبهه مقاومت تا به حال نتوانسته آنها را متزلزل و شکستپذیر کند. از پروژه بزرگ داعش در سوریه تا حملات گسترده و عمیق به اعضای مقاومت منطقه پس از ۷ اکتبر هیچ علایمی از بازدارندگی را از آنها روایت نمیکنند.
به همین دلیل، محور مقاومت منطقه امروز دوشادوش با نیروهای مسلح ایران، استراتژی جنگ منطقهای را با حملات یکدست محقق میکنند. مقاومت عراق از همان روزهای ابتدایی، حملات گسترده خود را علیه مواضع امریکاییها در عراق آغاز کرد و در این راه نیز شهدای بزرگی را تقدیم کرد. پس از آن، حزب الله لبنان با فائق آمدن بر همه دسیسههای داخلی و خارجی، حملات موشکی را به عمق سرزمینهای اشغالی ترتیب داد و پس از آن، انصارالله یمن به میدان نبرد پیوست و حملات خود را علیه جنوب سرزمین اشغالی آغاز کرد. اقداماتی که نشان میداد تلاشهای سیاسی امریکا و متحدان منطقهای، چون سعودیها برای خلع سلاح حزب الله و کنترل حشدالشعبی با توطئه هضم مبهم آنها در پیکره ارتش عراق با شکست مواجه شده است. این شکست زمانی مضاعف شد که جنگ کنونی، موقعیت سیاسی و نظامی نیروهای مقاومت را تقویت کرده و قدرت عینی آنها را به مردم منطقه ثابت کرد، زیرا ورود اعضای جبهه مقاومت، جنگ را از حالت تک بعدی به چند جبههای برای امریکا تبدیل و هزینههای جنگ را افزون کرده است. امریکا در حال حاضر مجبور است که در تمام جبههها بجنگد که این موضوع میتواند جنگ را طولانیتر و پیچیدهتر کند.
از طرفی، در پس زمینه انزجار مردم منطقه از جنایات اسرائیل در غزه، اکنون دور جدید از نفرت از امریکا و اسرائیل در منطقه هویدا شده است. مردم بسیاری از کشورهای منطقه حتی کشورهای جنوب خلیج فارس که در جنگ حضور دارند، حمایت خود از ایران چه در فضای مجازی و چه با حضور در راهپیمایی و فعالیتهای فرهنگی در فرم واقعی را اعلام میکنند. بنابراین این انتظار میرود که سیر تحولات به گونهای پیش رود که دامنه مقاومت از کشورهای عراق، لبنان و یمن فراتر برود و بسیاری از ملتهای مسلمان منطقه به این جبهه بپیوندند.
