قدیمیترها خوب یادشان میآید فوتبال کویت را، منظورم همان سالهایی است که عربستان و امارات و قطر اصلا نمیدانستند فوتبال چیست، خوردنی است یا پوشیدنی!
کویت قدرتی بود برای خودش در آسیا، قدرتی که شانه به شانه ایران و عراق در غرب در قاره و همزمان با قدرتهای شرق آسیا پیش میرفت. تیمی که با زاگالوی برزیلی فوتبال بازی میکرد، قهرمان آسیا شد، به جامجهانی رفت و سالها در زمین مسابقه اذیتمان کرد. اما ناگهان غیب شد!
جنگ اول خلیج فارس که تمام شد تصور همه این بود که کویت دوباره به عرصه فوتبال بر میگردد. اتفاقا برگشت چند سالی هم بد نبود، اما یک ادعا و اجرای سفت و سخت و عجیب یک قانون همه چیز را عوض کرد. ورزش کویت بدلیل دخالت دولت در امور آن تعلیق شد و رفت که رفت! نزدیک دو دهه است که هیچ خبری از کویت به بیرون درز نمیکند انگار که باید همه چیز در سکوتی مرموز باشد! ماجرای کویت را همین جا داشته باشید.
یادتان هست چند سال پیش تیمملی فوتبال در مرحله مقدماتی جام ملتهای آسیا با گوام همگروه شد؟ یادتان هست همه میگفتند مثل این است که میخواهیم به امریکا برویم؟ درست بود تیمملی نه به گوام که به یک پادگان بزرگ آمریکا در جنوب شرق آسیا رفت. اصلا چیزی به اسم گوام وجود نداشته و ندارد، مثل امروز که آبراهم لینکلن هر وقت از دستمان فرار میکند مقصدش گوام است. گوام یک پادگان پر از سلاح و تجهیزات آمریکاست نه جزیرهای آسیایی!
حالا برگردیم به کویت، کشور گوگول مگولی پایین پایمان کشوری که سالهاست در سکوت محض بیخ گوشمان تبدیل شده به پادگان نظامی آمریکا، یک پادگان بزرگ که یک ماه است مقابلمان قرار گرفته، آن ماجرای دخالت دولت در ورزش یک فریب بزرگ بود، آمریکا میخواست کویت جلوی چشم نباشد، میخواست کسی حتی به اسم ورزش به کویت آمد و رفت نداشته باشد. کویت از دیدها پنهان شد تا در جنگ رمضان خودش را نشان دهد. والا بعد از دو جنگ خلیجفارس کویت دولتش کجا بود که بخواهد در ورزش دخالت کند.
آنچه که امروز مقابل ایران ایستاده نه کویت که خود خود آمریکاست درست مثل گوام، شاید کویتیها یادشان رفته باشد، اما ما خوب یادمان هست تیمملی فوتبال کویت را، یادمان هست بازیکنان بزرگ فوتبال کویت را، ولی خب آنها نوکری برای آمریکا را انتخاب کردند، امروز کویتی وجود ندارد این تکه زمین پایین پای ایران سرافراز، فقط پادگان آمریکاست که یاری خدا و همت ایران تعطیل میشود.
