جوان آنلاین: ستاد حقوق بشر پیرامون پیشنویس گزارش گزارشگر ویژه به اصطلاح وضعیت حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران برای ارائه به نشست ۶۱ شورای حقوق بشر سازمان ملل، گزارش روشنگرانهای منتشر کرد.
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران با انتشار گزارش روشنگرانهای پیرامون پیشنویس گزارش گزارشگر ویژه به اصطلاح وضعیت حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران برای ارائه به نشست ۶۱ شورای حقوق بشر سازمان ملل اعلام کرد: متأسفانه این گزارش نیز مانند گزارشهای پیشین، سرشار از ادعاهای نادرست، تحلیلهای مغرضانه و نتیجهگیریهای سیاسی است که هیچ سنخیتی با واقعیتهای جامعه ایران ندارد و نویسنده آن نیز از رویکرد کلی این سازوکار که مبتنی بر تعامل سازنده نیست، تبعیت کرده است.
متن کامل این گزارش به شرح زیر است:
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران، پیشنویس گزارش خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران را که برای ارائه در نشست ۶۱ شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد تهیه شده است، مورد مطالعه و بررسی قرار داد.
متأسفانه این گزارش نیز مانند گزارشهای پیشین، سرشار از ادعاهای نادرست، تحلیلهای مغرضانه و نتیجهگیریهای سیاسی است که هیچ سنخیتی با واقعیتهای جامعه ایران ندارد و نویسنده آن نیز از رویکرد کلی این سازوکار که مبتنی بر تعامل سازنده نیست، تبعیت کرده است.
نباید فراموش کرد که ارزیابی وضعیت حقوق بشر در هر کشور، بهویژه در دورههایی که جامعه با بحرانهای امنیتی، حملات علیه غیرنظامیان، فشارهای گسترده روانی و اختلال در زیرساختهای حیاتی روبهرو است، مستلزم رویکردی جامع، زمینهمند و مبتنی بر واقعیّات میدانی است.
هر گزارش حقوق بشری، اگر بخواهد به فهمی دقیق، منصفانه و معتبر از وضعیّت برسد، ناگزیر باید همه عناصر مؤثر بر حیات، امنیت، کرامت و رفاه شهروندان را در چارچوبی متوازن مورد توجّه قرار دهد.
جمهوری اسلامی ایران قویاً این گزارش و روند تهیّه آن را که مبتنی بر اطلاعات منابع غیر موثق، معاند و بعضاً تروریستی است، رد میکند. رویکرد گزینشی، جانبدارانه و تقابلی نسبت به موضوع حقوق بشر در ایران که عمدتاً با حمایت برخی کشورهای غربی باهدف اعمال فشار سیاسی دنبال میشود، فاقد هرگونه اعتبار حقوقی و اخلاقی است.
سازوکار گزارشگر ویژه از ابتدا ابزاری سیاسی برای مداخله در امور داخلی کشورهای مستقل بوده و جمهوری اسلامی ایران همواره بر بیاعتباری آن تأکید کرده است.
روایتسازی جعلی سازوکارهای موازی علیه جمهوری اسلامی ایران
جمهوری اسلامی ایران، در نتیجه سیاسیکاری و لابیگری برخی کشورهای غربی، تحت نظارت نهادهای موازی حقوق بشری قرار گرفته است. این نهادها عملاً کارکردی سیاسی یافته و هیچ نسبتی باهدف ادعایی و اعلامی صیانت از حقوق ایرانیان ندارند.
نهادهایی، چون «هیئت موسوم به حقیقتیاب» و «گزارشگر ویژه وضعیت حقوق بشر در ایران»، بهعنوان دو سازوکار موازی، بهجای پایبندی به اصول بیطرفی و اتکا به واقعیات میدانی، با انتشار گزارشهای تکراری، غیرمستند و همجهت با پروژههای رسانهای ضدایرانی، در مسیر روایتسازی سیاسی علیه جمهوری اسلامی ایران گام برداشتهاند.
این سازوکارهای بهظاهر مستقل، با رقابت در سیاهنمایی و طرح ادعاهای بیپایه، نمونهای آشکار از موازیکاری هدفمند در چارچوب نهادهای حقوق بشری را به نمایش گذاشتهاند.
تناقض رفتاری آنان زمانی برجستهتر میشود که در برابر نقضهای فاحش حقوق مردم ایران- از تحریمهای ظالمانه تا تجاوزهای سرزمینی- سکوت اختیار کرده و از کمترین اقدام برای جلوگیری یا افشای این موارد فروگذار کردهاند.
همین رویه در قبال جنایات فجیع رخداده در جریان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و تجاوز جاری رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران نیز بهروشنی مشهود بود و باعث دلزدگی، یاس و ناامیدی بیشازپیش نسبت به سازوکارهای حقوق بشری و کارایی و بیطرفی این نهادها شد.
این سازوکارها درحالیکه بخش قابلتوجهی از گزارشهای خود را به بازنمایی مغرضانه-اغتشاشات داخلی و طرح ادعاهای سیاسی اختصاص دادهاند، از بازتاب کامل و واقعی جنایات وحشیانه و غیرانسانی رخداده در جریان تجاوزات رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران چشمپوشی کردهاند.
در نتیجه، آنچه با عنوان «حقیقتیابی و گزارشگری» معرفی میشود، در عمل به ابزاری برای مشروعیتبخشی به روایتهای سیاسی خاص تبدیل شده است؛ روایتی که نهتنها از حقوق مردم ایران دفاع نمیکند، بلکه آگاهانه آن را نادیده میگیرد.
اولویت ملی؛ دفاع مشروع در برابر تجاوز گسترده نظامی
در شرایط خطیر کنونی، جمهوری اسلامی ایران هدف تجاوز نظامی گسترده و غیرقانونی ایالات متحده آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار گرفته است. این حملات که نقض آشکار منشور ملل متحد و حقوق بینالملل بشردوستانه است، منجر به شهادت و مجروحیت
