دکتر محمد جعفر فرد حسینی در این خصوص اظهار داشت : "صنعت چوب و کاغذ در جهان امروز یک صنعت دانشپایه، پویا و راهبردی است که با محیطزیست، اقتصاد چرخشی، فناوریهای نو و امنیت فرهنگی کشورها پیوند خورده است. در ایران هم اگر موانع ساختاری برطرف شود، این صنعت ظرفیت جهش جدی دارد. مهمترین مزیت راهبردی این صنعت برای کشور باید در این خصوص مدنظر قرار گیرد. نخست، کاهش وابستگی به واردات کاغذ و محصولات سلولزی است؛ دوم، ایجاد اشتغال پایدار در زنجیرهای گسترده از تولید تا بازیافت؛ و سوم، نقش مستقیم آن در حوزههایی مثل آموزش، رسانه و فرهنگ. اینها نشان میدهد چوب و کاغذ فقط یک صنعت نیست، بلکه بخشی از زیرساخت توسعه ملی است."
وی افزود: " نگاه پیشرو یعنی عبور از سیاستهای شعاری به سمت تصمیمات کاربردی؛ یعنی حمایت هوشمند بهجای محدودسازی کور، سرمایهگذاری در فناوریهای نو، استفاده از منابع جایگزین چوب جنگلی و تقویت زنجیره بازیافت. بدون این نگاه، صنعت در حالت تدافعی باقی میماند."
دکتر فرد حسینی در پایان تصریح کرد: " ما خود را صرفاً یک بنگاه تولیدی نمیدانیم. تلاش کردهایم الگویی از تولید مسئولانه، مبتنی بر دانش و سازگار با محیطزیست ارائه دهیم و نشان دهیم که میتوان هم تولیدکننده بود و هم حافظ منابع طبیعی.صنعت چوب و کاغذ، اگر با نگاه واقعبینانه و آیندهمحور دیده شود، میتواند به یک صنعت مسئلهگشا برای اقتصاد کشور تبدیل شود."
