درست یک روز بعد از آغاز سمینار صدور مجوز حرفهای برای باشگاههای فوتبال ایران و حرفهای پرایراد و توهمآمیز مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال در آن حالا شنیدن حرفهای مصطفی زارعی، مسئول صدور مجوز حرفهای فدراسیون فوتبال ثابت میکند که چگونه در طول تمام این سالها مشکلات پا برجا مانده و هنوز حل نشده است. البته با وجود مدیران ناکارآمد فوتبال ایران به نظر میرسد حل نشده هم باقی بماند. مشکلاتی که حل نشدن آنها ثابت میکند تمام آنچه به اسم حرفهای شدن فوتبال انجام میشود یک خیمه شببازی بزرگ است برای فریب افکار عمومی از سوی آنهایی که آماتور ماندن فوتبال بیشتر به سودشان است.
زارعی میگوید: «جلسهای با کارشناسان ایافسی داشتیم که آنها تأکید کردند موضوع مالکیت باشگاههای استقلال و پرسپولیس برای امسال باید حتماً حل شود. این مسئله را به وزیر ورزش و سایر دوستان اطلاع دادیم و گفتیم که موضوع مالکیت مشترک این دو باشگاه باید حل شود. از وزارت ورزش و سازمان خصوصیسازی خواهش میکنم این قضیه را جدی بگیرند تا مسئله بهصورت اساسی حل و فصل شود.»
این ماجرا داستان جدیدی نیست. هر سال این موضوع مطرح میشود و هر سال هم حل نشده به حال خود رها میشود. بدون تعارف باید عنوان کنیم که هیچ عزمی برای خصوصی شدن و واگذاری این دو باشگاه بدهکار وجود ندارد و وزارت ورزش هم با هر وزیری که در رأس آن باشد کوچکترین برنامهای برای واگذاری این دو باشگاه ندارد. بنابراین به نظر میرسد آقایان مسئول صدور مجوز حرفهای بهتر است راهی برای متقاعد کردن کارشناسان کنفدراسیون فوتبال آسیا پیدا کنند که تصور میشود بسیار راحتتر و باورپذیرتر از پیدا کردن راهی برای خصوصیسازی این دو باشگاه بدهکار است.
تمام وعده و وعیدهایی هم که تاکنون داده شده فقط حرفهای تهی و بیهودهای بوده که برای خالی نبودن عریضه از سوی آقایان کتوشلوارپوش ورزش بیان میشود تا فقط حرفی زده باشند، اما آنچه که تاکنون دیده شده و مطمئناً از این به بعد هم دیده میشود، مالکیت دولت و وزارت ورزش بر سرخابیهای بیتالمالخور پایتخت است. حالا چرا دولتهای مختلف با سلایق مختلف نمیخواهند از این دو بدهکار بزرگ دست بکشند خود جای سؤال دارد که البته جوابی هم نمیتوان برای آن پیدا کرد.
موضوع مهم دیگری که زارعی به آن اشاره میکند، مسئله بدهیهای باشگاههای ایران است. زارعی میگوید: «باشگاههای ایرانی در مجموع ۲۸ بدهی معوق قطعی بینالمللی دارند که نمیتوانم از باشگاهها نام ببرم. این ۲۸ پرونده باید تا قبل از ۳۱ دسامبر ۲۰۲۳ (۱۰ دی ۱۴۰۲) تسویه شود.» بدهیهایی که همه خوب میدانیم بخش اعظم آنها مربوط به همین دو باشگاه است. دو باشگاهی که کارشان به جایی رسیده که سعی دارند با جعل سند و قبض و فیش واریزی حتی مجامع بینالمللی فوتبال را هم فریب بدهند. نمونهاش اقدام باشگاه استقلال برای پرداخت مطالبات باشگاه پرتغالی محمد محبی بود یا کاری که پرسپولیس در جریان پرداخت نکردن طلب رادوشوویچ انجام داد.
حالا سؤالی که باید از جناب زارعی به عنوان مسئول صدور مجوز حرفهای فدراسیون فوتبال پرسید، این است که چگونه توقع دارید این باشگاهها ۱۰ دیماه این بدهیها را تسویه کنند؟! آیا قرار است اتفاق خاصی رخ دهد یا اینکه باید مثل همیشه منتظر برداشتهای آنچنانی از بیتالمال باشیم؟
واقعیت این است که فوتبال ایران اسیر مشکلاتی تکراری شده که هیچ عزمی هم برای پایان دادن به آنها وجود ندارد، مشکلاتی که هر سال مطرح و هر سال هم به حال خود رها میشود. مشکلاتی که حتی با سندسازی و فریب ایافسی از سوی مسئولان فدراسیون فوتبال بهصورت موقتی حل میشود. برگزاری چنین سمینارهایی هم تنها نمایشی است برای اینکه آقایان ادای حرفهای بودن را دربیاورند. واقعیت این است که خیلیها از کنار آماتور ماندن فوتبال ایران و دست و پا زدن آن برای رسیدن به بدیهیترین اصول حرفهای بهره میبرند و طبیعی است که با حضورشان در فوتبال هیچگاه اجازه ندهند فوتبال ایران به سمت حرفهای شدن حرکت کند. این مشکلی است که با برگزاری صدها سمینار و سر دادن هزاران شعار و وعده حرفهای شدن حل نمیشود.
