جوان آنلاین: محمد منان رئیسی در کانال شخصی خود در پیامرسان ایتا نوشت: خدای متعال قوم یهود را چنین توصیف میفرماید: «تَحسَبُهُمْ جَمیعًا وَقُلوبهُم شَتّى: آنها را جمع میپندارید، در حالی که دلهایشان متفرق است» (حشر/۱۴). نکتهای که تاکنون مغفول بوده این است که این توصیف میتواند ترجمان کالبدی نیز داشته باشد؛ اگر شهر را به نحوی بسازیم که بهرغم نزدیک شدن ظاهری خانهها، قلبها از یکدیگر دور شود و روابط همسایگی تضعیف شود در واقع شهری ساختهایم که مصداق مفهوم «تَحسَبهُم جمیعًا وَقُلوبُهم شَتّى» است! آپارتمانها و انبوهسازیها تعداد زیادی از انسانها را در وسعتی کاملاً محدود در کنار یکدیگر جمع میکند، اما جمعکردنی که بر نزدیکی قلبها و دلها اثر معکوس گذاشته است، زیرا طبق مطالعات معتبر، گرچه در شهرهای افقی و کمتراکم، فواصل خانهها به ظاهر بیشتر است، اما روابط همسایگی بهمراتب عمیقتر از بافتهای متراکم و عمودی است که روابط انسانی در آنها سستتر و پراکندگی دلها بیشتر است؛ لذا سؤال این است که آیا این نوع شهر عمودی و متراکم، مصداق تعبیر قُلُوبُهُمْ شَتَّى نیست؟!
این نوع تأویل قرآنی، آنگاه جدیتر میشود که توجه کنیم شهرسازی متراکم و عمودی، ظرف کالبدی متناسب با مظروف نظام سرمایهداری و انباشت هرچه بیشتر سرمایه است؛ یعنی همان نوع نظام اقتصادی که ردپای کارتلهای بزرگ اقتصادی به سردمداری سرمایهداران یهودی در شکلگیری و تداوم آن کاملاً مشهود است! مدیران محترمی که مسئولیت سیاستهای شهرسازی ما با شماست! حیف نبود که با این نوع شهرسازی، مفاهیم و کالبد متصف به فرهنگ یهودی را جایگزین سبک زندگی اسلامی ایرانی کردهاید؟!
