جایگاه دوم ایران در بازیهای پاراآسیایی بار دیگر ثابت کرد که سرمایهگذاری ورزش ایران در مسیری کاملاً اشتباه تنها و تنها به یک رشته خاص محدود میشود که هیچ آورده و نتیجهای برای کشور به همراه نداشته است.
کاروان «فرزندان ایران» در حالی جایگاه تاریخی خود در پاراآسیایی هانگژو را ثبت کرد که همه میدانیم ورزشکاران جانباز و توانیاب ایران با چه معضلات و مشکلاتی دست به گریبانند. ورزشکارانی که اصلاً دیده نمیشوند، ورزشکارانی که با سختترین شرایط خود را آماده حضور در رقابتهای بینالمللی میکنند. همانها که تحریمهای ظالمانه بهصورت مستقیم روی روند کاری آنها تأثیر میگذارد، همانها که مانند بسیاری از مدالآوران ورزش ایران مجبورند برای امرارمعاش خود دستفروشی یا در اسنپ کار کنند و حتی کارگر ساختمانی باشند. همانها که خودشان باید امکانات تمرینیشان را فراهم کنند. همانها که وقتی پایش برسد بهترین نتیجه را میگیرند، مثل همین کاروان «فرزندان ایران» و حتی مانند مدالآوران و قهرمانانی که در بازیهای آسیایی خوش درخشیدند، درست برخلاف فوتبال.
جای تأسف دارد که امروز تمام قهرمانان و مدالآوران بازیهای آسیایی هانگژو در فاصله کمتر از یک ماه فراموش شدهاند. همین فردا هم بچههای کاروان فرزندان ایران فراموش خواهند شد و باز هم از فوتبال میشنویم، از دریافتیهای آنچنانی، از حوالههای خودروهای چندصد میلیاردی و از جاروجنجال مربیان آبی و قرمز، اما اینها را همه میدانند، الا مسئولان فوتبالزده ورزش کشور که گویا خودشان را به ندیدن و نشنیدن زدهاند. پول ورزش ایران با سیاستگذاری غلط مسئولان به فوتبال سرازیر میشود و میرود در جیب فوتبالیها که لم بدهند و ببازند و از عالم و آدم هم طلبکار باشند و با سروصدای زیاد خود را مطرح کنند.
بازیهای آسیایی و پاراآسیایی هانگژو تمام شد. امروز تمام مسئولان آماده گرفتن عکس یادگاری با قهرمانان و مدالآوران هستند. اتفاق تلخی که همیشه رخ داده و میدهد بدون اینکه کسی بخواهد تغییری در آن ایجاد کند. آقایان کتوشلوارپوش ورزش خیال شان راحت است که این بروبچهها با وجود تمام مشکلات کارشان را به نحو احسن انجام میدهند و میدانند که حتی اگر باز هم حق آنها را بگیرند و به فوتبال و فوتبالی زیادهخواه و همیشه طلبکار بدهند باز مدالشان را میگیرند و برخلاف فوتبال، پرچم مقدس ایران را بر قلههای افتخار به اهتزاز در میآورند.
کاش اینبار برخلاف همیشه در کنار عکسهای یادگاری قدری هم به فکر این قهرمانان و مدالآوران باشید. کاش برای یکبار هم که شده قدر زحمات آنها را بدانید. کاش متوجه باشید که این قهرمانان با خوندل خوردنهایی که شما و نگاه فوتبالزدهتان مسبب آن است به این عنوان درخشان در ورزش قاره کهن دست پیدا کردهاند. کاش حواستان باشد که «فرزندان ایران» در روزهایی که فوتبالیجماعت هیچ ثمری برای ورزش ندارد و مفت از بیتالمال میخورد، چگونه برای ایران افتخارآفرینی کردند و دهان خیلیها را بستند. کاش قدردان زحمات آنها باشید و کاش اینبار آنها را به فوتبال ترجیح دهید.
