هزاران سال پیش فردوسی شعری سروده که ما هنوز هم آن را میخوانیم و هنر همین است؛ نگهدارنده و حفظکننده. هر اتفاقی بیفتد، هنر و ادب این مملکت ما را به هم پیوند میدهد و حفظ میکند. علی نصیریان در نشست صمیمانه با اعضای باشگاه مخاطبان موزه سینما که در سالن فردوس این مجموعه برگزار شد، گفت: اولین کلاس تئاتر را در سال ۲۹ رفتم و عمر خود را برای تئاتر گذاشتم و کار دیگری جز بازیگری و تئاتر و سینما نکردم. هنر همین است؛ اگر کسی وارد حیطه هنر میشود، صحبت دو یا چند سال نیست، بلکه صحبت از یک عمر است.
نصیریان درباره مواجهه با نقشهای مختلف و تنوع بازیهایش نیز گفت: تمایزهایی که در نقشها میبینید، طبیعی است و اگر نباشد اشتباه است. من همیشه کار را جدی میگیرم. به نظرم تئاتر تنها یک نویسنده ندارد، زیرا نویسنده بعدی کارگردان است که با تألیف و کارگردانی خود متن را بازنویسی میکند و سومین نویسنده بازیگر است که با کار و اجرایش مینویسد.
نصیریان ادامه داد: همیشه کار برای من جدی بوده و در این مورد همیشه به خودم سخت میگرفتم، برخلاف بسیاری از بازیگران که کارشان را جدی نمیگیرند. از نظر من بازیگری یکی از دشوارترین کارهای دنیاست، چون بازیگر در یک موقعیت خطیری قرار میگیرد و باید روی نقشی با خصوصیات روانی و جامعهشناسانه متمرکز شود. سختی کار از آن جهت است که باید نقشی را بسازید و روی صحنه آن را تجسم و در عین حال تظاهر کنید. همه تکنیکهای بازیگری برای این است که چگونه بهتر تظاهر کنیم تا در برابر هزاران چشمی که شما را نگاه میکند، باورپذیر باشد و همه این کارها نیازمند آگاهی است.
وی توضیح داد: هنوز هم وقتی کاری جدید به من پیشنهاد میدهند، سر کلاس اول مینشینم و از اول شروع به خواندن، تحقیق و تمرین میکنم. کار با خود یکی از کارهای مهم در بازیگری است. شما با خود در خلوت باید کار و تمرین کنید، به نکاتی برسید و بعد در جمع آن را مطرح کنید. باید بدانید که بازیگری به این سادگی نیست.
بازیگر مجموعه «هزاردستان» درباره نقش جایزه در زندگی یک بازیگر گفت: جایزه جایگاه جدی و اثربخشی برای آدمی مثل من ندارد. البته از دریافت آن خوشحال میشوم، اما زیاد تأثیرگذار نیست. زمانی که تئاتر را شروع کردیم، اصلاً به فکر اسم و رسم و دریافت جایزه نبودیم، نمیدانم هنر بازیگری برای ما چه جاذبهای داشت که به این موارد فکر نمیکردیم. پیشنهاد نمیدهم که شما هم اینگونه باشید، چراکه زمانه عوض شده است. مهم این است که کار خود را جدی بگیرید. بازیگری کاری خلاقانه و دشوار است که زحمت و تلاش و البته لذت دارد. اولین کسی که از کار لذت میبرد، خودتان هستید و این لذتی ماندگار است.
وی همچنین درباره حضورش در فیلم سینمایی «ستارخان»، ساخته علی حاتمی نیز گفت: علی حاتمی، فیلمنامه ستارخان را پیشنهاد داد و من به او گفتم علاقهای به بازی در یک فیلم اکشن و جنگی ندارم و حاتمی گفت فیلم من اکشن نیست. کار با علی حاتمی همیشه برایم مطلوب بود، اما فکر میکنم این فیلم آنطور که باید نظر مردم را به خود جلب نکرد.
داریوش مؤدبیان، کارگردان و نمایشنامهنویس هم در بخشی از این نشست گفت: دوستی که با آقای نصیریان دارم به بیش از ۶۰ سال پیش برمیگردد. با کارهای ایشان در تئاتر، تلویزیون و برنامههای اداره هنرهای دراماتیک آشنا بودم. یکی از مکتبهایی که تئاتر را از آن طریق آموختم، برنامههایی بود که در سال ۱۳۳۹ با کارگردانی علی نصیریان برگزار میشد و من تماشاگر این دورهها بودم و در آنجا برای نخستین بار ایشان را از نزدیک دیدم. او همیشه بهموقع سرکار حاضر میشد و هنوز هم وقتشناس هستند. آن زمان ۱۴ ساله بودم و این برخورد برایم بسیار سازنده بود، آنقدر که راه خود را از آن زمان پیدا کردم و این دوستی برای من بسیار ارزشمند است.