سوت آغاز بیستوسومین دوره رقابتهای لیگ برتر فوتبال از عصر پنجشنبه ۱۲ مرداد ماه به صدا درمیآید. ۲۲ دوره از این مسابقات گذشته است؛ رقابتهایی که با پسوند حرفهای بودن و با داشتن بیش از دو دهه سابقه امروز باید در جمع برترین لیگهای جهان قرار داشته باشد، اما نیست.
فوتبال ما حرفهای نیست. ۲۲ دوره از لیگ برتر و حرفهای گذشته، اما همچنان تقریباً تمام آن به صورت دولتی و با پول بیتالمال اداره میشود. هنوز هیچ تیمی ورزشگاه اختصاصی برای خود ندارد. هنوز هیچ شفافیت مالی دیده نمیشود. هنوز چشم به راه رسیدن سیستم کمکداور ویدئویی هستیم. هنوز نمیدانیم کنفدراسیون فوتبال آسیا این لیگ و تیمهایش را حرفهای قلمداد میکند یا نه و آیا مجوز حضور در مسابقات لیگ قهرمانان آسیا را به تیمهای ایرانی میدهد یا نه و در یک کلام هنوز بدیهیترین امکانات حرفهای بودن در فوتبال ایران وجود ندارد.
در چنین اوضاعی بیستوسومین دوره لیگ برتر پرحاشیهتر از فصلهای قبلی آغاز میشود. اگر توقع تغییر یا پیشرفت داشتهاید، سخت در اشتباهید. لیگ برتر فوتبال ایران فقط سروصدا دارد. به همین یکیدو ماه نقل و انتقالات نگاه کنید، چیزی جز حاشیه دیدهاید؟ فقط همه دور هم نشستهایم و تاراج بیتالمال توسط فوتبالیستها را تماشا میکنیم. هوادار فوتبال هم گویا میپسندد که خودش، خانوادهاش و کس و کارش در سختی و مشقت زندگی کنند و به نان شبشان محتاج باشند، اما بازیکنان تیمهای مورد علاقهشان چنددهمیلیارد بگیرند و اگر ذرهای قراردادشان کم شد، همین هوادار محتاج به نان شب جلوی وزارت ورزش و مجلس و باشگاه گریبان پاره میکند که چرا؟ هر چه هم فریاد بزنی که بیچاره این پول تو و خانواده توست که اینگونه سرازیر جیب مفتخورهای فوتبال میشود، اصلاً انگارنهانگار، اینجاست که بازهم میرسیم به جمله معروف «فوتبال افیون تودههاست»؛ افیونی که باعث میشود خودت گرسنه باشی، اما طاقت نیاوری که بازیکن میلیاردیبگیر ذرهای کمتر بگیرد.
دود این افیون از چهار روز دیگر باز هم فضای شهرها را آلوده خود میکند، هر چند فصل نقلوانتقالاتش هم کم دود ندارد برای مسموم کردن ذهنها و آلوده کردن فضا، از چند روز دیگر به صورت کاملاً رسمی هوش و حواس همه را متوجه خود میکند، چنان که همه یادشان میرود چگونه میلیاردهامیلیارد پول مردم برای فوتبال آماتورمانده ایران به اسم حرفهای بودن خرج میشود.
معمولاً رسم بر این است که در شروع فصل از شور و هیجان حرف میزنند از اینکه قرار است باز هم تنور فوتبال داغ شود، اما اینها مربوط به سطح اول فوتبال جهان و فوتبال حرفهای است؛ جایی که همه چیز آن سر جایش باشد، جایی که همه چیزش حساب و کتاب داشته باشد، نه برای فوتبال باشگاهی ایران که چیزی جز حاشیه و فساد و مالمردمخوری از آن بیرون نمیآید.
بیستوسومین دوره رقابتهای لیگ برتر به طور حتم بدتر از تمام ادوار قبلی لیگ شروع و فاجعهبارتر از تمام دورهها به پایان خواهد رسید، چون اصولاً قرار نیست این فوتبال آماتور پیشرفتی داشته باشد، پس شروع آن به خودشان مبارک، چون چیز مبارکی از این فوتبال عاید ورزش ایران نمیشود.
