واقعه بزرگداشت غدیر سال ۱۴۰۲ نقطه عطفی در تاریخ ایران اسلامی به شمار میرود. جشن و میهمانی بزرگ خیابانی غدیر امسال و برپایی بزرگترین و به یادماندنیترین میهمانی منحصر به فرد تاریخ ملت ایران در مراکز استانها و بیش از ۷۰ شهر بزرگ کشور (که در تهران به میهمانی ۱۰ کیلومتری موسوم شد) ناگفتههای زیادی برای ثبت و ضبط در تاریخ دارد و مانند سایر اضلاع تمدنی اسلام نظیر اربعین مشمول مرور زمان نشده و باید روزها و هفتهها در باره رویدادی نوشت که شکوفههای لبخند بر لب ملت ایران نشانده و کام آنان را به عشق حضرت علی علیهالسلام شیرین کرده و به همان میزان کام دشمنان را از شادی ملت ایران زهرآگین و تلخ کرده و بر خشم و عصبانیت آنان افزوده است.
جشن و میهمانی خیابانی غدیر از ابتکارات و نوآوریهای دوستداران اهلبیت است که در کنار سایر اجتماعات مذهبی نظیر «راهپیمایی اربعین»، «اجتماع شیرخوارگان حسینی»، «اعتکاف»، «سرود سلام فرمانده»، «جشن نیمه شعبان» و «اجتماعات عظیم شبهای قدر» تصاویر روشن و نمادین از سرزندگی و شادابی ملتی است که حیات طیبه خود را در الگوهای معنوی و دینی (و نه در شبیخون فرهنگ مهاجم و بی بند و باریهای شیطانی در غرب نظیر همجنس بازی) و احیای ارکان تمدن اسلامی جستوجو میکنند. در باره آثار، رهیافتها، پیامها و پیامدهای این جشن بزرگ، صدها و بلکه هزاران کتاب میتوان نوشت که به اجمال به برخی از آنها اشاره میشود:
۱- موفقیت جمهوری اسلامی ایران در بالاتر بردن عیار دینداری مردم از طریق احیای مناسک جمعی و اجتماعات دینی. جمهوری اسلامی ایران در برابر فرهنگ مبتذل و بلکه مستهجن غربی، بر اساس برآورد دقیق توانسته با احیای مناسک جمعی و اجتماعات دینی، گرایش مردم به مفاهیم دینی و آموزههای دین را افزایش دهد و توجه مردم به امور دینی را جلب کند.
۲- نمایان شدن تأثیر دین در همبستگی ملی، انسجام اسلامی و افزایش نشاط اجتماعی.
۳- کشیده شدن خط بطلان بر ادعای کاهش دینداری مردم ایران در چهار دهه اخیر.
۴- نمایش بزرگ اثبات نشاط و سرزندگی اجتماعی در سایه دینداری و نفی ادعای افسردگی و دلمردگی مردمی که تحت تحریمهای ظالمانه و جنگ روانی امپراتوری رسانهای غرب.
۵- بر ملا شدن نفاق و عیار بسیار پایین اصلاحطلبان و همه مدعیانی که از کاهش دینگرایی مردم رجزخوانی کرده و از ضرورت سکولاریزم میگفتند.
۶- تجربه شیرین شادی جمعی. به قول یکی از افراد جوان حاضر در جشن «چه کیفی دارد که مردم با هم شاد هستند و سفره نشاط جمعی پهن کردهاند و چه کیفی دارد که مردم ایران همگی با هم ناکامی دشمن در ناامید کردن مردم ایران را جشن گرفتهاند و چه کیفی دارد دیدن عصبانیت دشمن».
اصلاحطلبان و کسانی که همواره در شیپور «گسل نسلی» و «تنفر و دوری مردم از دین در حکومت دینی» دمیده و دائم بر طبل سکولاریزم میکوبند، نشاط مردم در سرود سلام فرمانده را نمایش دولتی نامیده و در برابر تشییع جنازه باشکوه شهید حججی و شهید سلیمانی و برپایی ۵ راهپیمایی خودجوش در دفاع از فرهنگ عفاف و حجاب در پاییز سال گذشته سکوت میکنند. مردم از خود میپرسند چه قرابت و رفاقت بین این جماعت با امپراتوری رسانهای غرب و اپوزیسیون خارج نشین است که آنان عصبانیت و خشم خود را از جشن بزرگ خیابانی مردم ایران فریاد میزنند و اینها با سکوت با دشمن همراهی میکنند.
مردم میگویند اینکه اصلاحطلبان جشن و شادی عظیم خیابانی غدیر مردم ایران را سانسور میکنند و در صفحه اول اغلب روزنامه هایشان هیچ خبر و تصویری از آن را منتشر نمیکنند نشانه سوء نیت و غرض و مرض آنها است، و نمیتوان پذیرفت که آنان اصول حرفهای فعالیت رسانهای را بلد نباشند! وقتی رویدادی به این وسعت، گستردگی و عظمت در کشور رخ داده و گل لبخند را بر لب مردم نشانده و شادی را به خانههای ایرانیان برده است ولی کوچکترین بازتابی در صفحه اول رسانههای اصلاحطلبان ندارد، یعنی آنها در دنیای دیگری زندگی میکنند و فاصله معناداری بین آرزوهای سکولاریستی و غربزدگی آنان و دنیای سراسر معنویت مردم ایران وجود دارد.
قرائن و شواهد بسیار مستند به ادله عقلی، نقلی، علمی، منطقی، آماری، نظرسنجیها و مشاهدات میدانی در صحنههای متعدد حضور میلیونی و گسترده مردم در مراسمات دینی، نشانگر این مدعا است که اولاً گرایش مردم به دین، پس از انقلاب با افزایش تصاعدی و جهشی مواجه بوده است و ثانیاً دشمنان مردم ایران با استفاده از ظرفیت عظیم امپراتوری رسانهای خود و نفوذ در ساختارهای حزبی کشور و هزینه فراوان، در تلاش برای فروپاشی خانوادهها و دور کردن مردم از دین ناکام بوده اند، ثالثاً مردم ایران در حرکت به سمت تمدن بزرگ اسلامی و احیای اربعین، غدیر و سایر اضلاع تمدن مهدوی مصمم هستند.
حقیقت این است که اگرچه جشن و میهمانی غدیر به صورت خودجوش (مانند جشنهای نیمه شعبان) و با هزینه مردم برپا شد، اما اگر نظام اسلامی برای شادی مردم هزینه هم میکرد به حداقل وظیفه و رسالت دینی خود عمل کرده بود. پیام روشن و رسای این مراسم دقیقاً این است که نظام اسلامی در چارچوب الگوی «امت/امام» باید به مناسبتهای خاص تمدن ایرانی اسلامی نظیر غدیر توجه ویژه داشته و تقویم اجتماعات بزرگ مناسبتی کشور در راستای تمدن نوین و بزرگ اسلامی را تهیه کرده و با تمام توان جهت فرصتسازی و برپایی سنت قائمه برای تکثیر و پاشیدن بذر شادی در قلوب ملت مقاوم و نستوه ایران اسلامی حرکت کند.
