نخستین تجربه مربیگری نصیرشلال در تیم ملی وزنهبرداری ایران با ایستادن بر سکوی نخست قهرمانی آسیا همراه بود. قهرمانی که البته با کسب نتایج قابل توجهی همراه نبود. با این وجود سرمربی جوان تیم ملی با اشاره به سطح مسابقات از عملکرد شاگردانش دفاع میکند: «قبل از زیر سؤال بردن نتایج رقم خورده در کرهجنوبی باید نگاهی به سطح مسابقات بیندازیم. در این دوره از رقابتها ۶۹رکورد جهانی و آسیایی جابهجا شد. بسیاری از مدعیانی که سال گذشته در مسابقات قهرمانی جهان به مدال رسیده بودند، نتوانستند به سکوی آسیایی برسند، چراکه در هر دسته چندین مدعی وجود داشت. از سوی دیگر بهرغم انصراف برخی از چهرههای شناخته شده در دستههای المپیکی شاهد یک رقابت جذاب در این وزنها بودیم. برای نمونه قهرمانانی مانند فارس الباخ و لسمن پارادز در قهرمانی آسیا فقط وزنکشی کردند، اما به نظر من اگر آنها نیز حضور داشتند، نمیتوانستند به راحتی به مدال برسند، چراکه برخی از قهرمانان آسیا توانستند وزنههایی بالاتر از رکورد فارس و پارادز را در این مسابقات مهار کنند. دسته ۸۹کیلوگرم نیز یکی از رقابتیترین دستههای این دوره از پیکارها بود. ماه گذشته کارلوس ناسار در مسابقات قهرمانی اروپا موفق به شکستن رکورد جهان در این دسته شده بود، اما در شهر جینجو «لی دائین» و «تیان تائو» توانستند در قهرمانی آسیا این رکوردها را جابهجا کنند. در رقابتهای قهرمانی آسیا شاهد بودیم که نفرات سوم تا هفتم، رقابت سختی برای مدال برنز داشتند. متأسفانه نمیدانم چرا برخی به دنبال کمرنگ جلوه دادن عنوان ایران در قاره کهن هستند. اگر قهرمانی تیمی در قاره آسیا اهمیت ندارد، چرا به ما کاپ تیم نخست را دادند. اگر تیم کامل ایران به عنوان سوم یا چهارم میرسید همین کارشناسان انتقاد را بهگونهای دیگر مطرح میکردند. ضمن اینکه باید به یکسری از بچهها زمان داد. این خوب نیست که قهرمانی در آسیا را کمرنگ جلوه دهیم و زحمت بچهها را هیچ انگاریم.»
