تیراندازی نقطه اوج ندارد و فراز و نشیب زیاد دارد. اینکه یک تیرانداز همیشه در اوج بماند کار سخت و پیچیدهای است. نتایج نمایندگان تپانچه مردان در جام جهانی باکو به غیر از جواد فروغی به نسبت خوب بود. البته نباید زیاد از فروغی هم توقع داشت که همیشه در اوج باشد، چون تیراندازی بالا و پایین زیاد دارد. تیرانداز همیشه نمیتواند در یک سطح باشد.
جواد فروغی هم فقط یک راند را خراب کرد. بقیه راندها خوب پیشرفته بود. شاید در یکی از ۱۰تیرش به مشکل خورد و خیلی نمیشود به او ایراد گرفت. باید به جواد فرصت داد تا در مسابقات آینده خود را نشان دهد. او تیرانداز بسیار توانمندی بهخصوص در فینال است و در آینده میتواند موفق باشد. سجاد پوریحسینی در مسابقات مصر هم عملکرد خوبی داشت. در این مسابقات هم که رکورد ۵۸۳ را زد رکورد خیلی خوبی بود. ثبت این رکورد در مسابقات جهانی با حضور ۱۲۰ تیرانداز کار سختی است. این مسابقات نشان داد بعد از کرونا همه تیراندازان تمریناتشان را شروع کردهاند و مسابقات هم درست پیش میرود. همه برای المپیک و کسب سهمیه تلاش میکنند. طلای تپانچه جهانی یکی از مهمترین مدالهای جهانی است. این مدال از باارزشترین مدالهاست. رقابت در آن زیاد است و کشورها حرف زیادی برای گفتن دارند. این مدال آینده سجاد را برای کسب سهمیه المپیک روشنتر میکند. عملکرد بقیه تیراندازان هم قابل توجه بود، آنها نشان دادند میتوانند حرفهای زیادی برای گفتن داشته باشند. در تپانچه زنان هم هانیه رستمیان تنها ایرانی است که سهمیه المپیک دارد. او از انگیزه بسیار بالایی برخوردار است. رستمیان خیلی تلاش میکند و رکورد ۵۷۷ برای او قابل قبول است. او میتواند بهتر باشد، اما باید یادآور شد که ۱۰ متر رشته دوم اوست. طوماری و سبقتاللهی هم عملکرد متوسطی داشتند و انتظار میرفت بهتر از این کار کنند.
تیراندازان ما دو مسابقه را از دست دادهاند. اگر دو میدان قبلی را هم تجربه میکردند شرایط بهتر بود. البته که شرایط ارز در ایران همه رشتهها را تحتالشعاع قرار داده است. اینکه فدراسیون تیراندازی در این شرایط ۲۱ نفر را به این مسابقات اعزام کرده است جای تقدیر دارد. همه رشتهها را با تیم کامل اعزام کرده است. چهار یا پنج مربی اعزام شدهاند که برای آنها هم انگیزه خواهد بود.
