هرچند چپها پس از دوم خرداد ۱۳۷۶، علم «توسعه سیاسی» را برافراشتند و از آزادی مطبوعات سخن گفتند، اما تجربه نشان داد که این آزادی بیحدوحصر بیشتر برای مطبوعات زنجیرهای تدارک دیده شده بود. |چهارشنبه، ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۲|۲۸ صفر ۱۴۲۴|۳۰ آوریل ۲۰۰۳|
هرچند چپها پس از دوم خرداد ۱۳۷۶، علم «توسعه سیاسی» را برافراشتند و از آزادی مطبوعات سخن گفتند، اما تجربه نشان داد که این آزادی بیحدوحصر بیشتر برای مطبوعات زنجیرهای تدارک دیده شده بود. «روزنامه جوان» که در این سالها، یکی از منتقدان اصلی دولت موسوم به اصلاحات بود، سرانجام به تیغ محدودیتهای ظاهراً قانونی گرفتار شد و از حضور در نمایشگاه مطبوعات سال ۱۳۸۲ محروم شد (که البته مدیران وقت وزارت ارشاد تحتفشار افکار عمومی بعداً از همین تصمیم نیز عقبنشینی کردند) و البته دولت دوم خرداد به همینها هم بسنده نکرد و چند ماه بعد به بهانهای اداری این روزنامه را مدتی توقیف کرد. اینها همه در حالی بود که در این سالها توپخانه مطبوعات زنجیرهای مقدسترین مفاهیم و ارزشهای جامعه را هدف تهاجم خود قرار داده بودند به بهانه آزادی بیان با آنها مماشات میشد.