افروغ در کانونهای سیاسی مانند مجلس با حب و بغض عمل نمیکرد و وابسته به جریانی نمیشد و با دیدن هر انحرافی سکوت نمیکرد. محمد خوشچهره، نماینده ادوار مجلس در گفتگو با مهر و در خصوص ویژگیهای شخصیتی مرحوم عماد افروغ گفت: فقدان مرحوم افروغ، خبر تأسفآوری بود. هر چند همه از این دنیا خواهند رفت، اما فقدان برخی افراد به خاطر تأثیرگذاریهایشان، رنجش خاطر ایجاد میکند.
وی افزود: در مجلس هفتم با این بزرگوار تحت عنوان تفکر چند دانشگاهی که در لیستی شکل گرفته بود، بیشتر در کنار هم و همراه بودیم.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: وی دغدغههای اجتماعی، فرهنگی و عدالت اجتماعی داشت. در عین حال از نظر دانشگاهی سابقه خوبی داشت. در جامعهشناسی دارای تخصص بود، ضمن اینکه عقبه ارزشی خود را با اعتقاد به اسلام ناب محمدی (ص) و حضرت امام خمینی (ره) به همراه داشت. در واقع وی هم دارای علم بود و هم چارچوب ارزشی قابل دفاع و تبلیغی قابل عرضه داشت.
خوشچهره ادامه داد: وی برای مطالعه ارشد خود به انگلستان رفته بود و در آنجا یک فرصت مطالعاتی محیطی داشت که البته از آنجا اخراج شده بود. این فعال سیاسی اصولگرا تأکید کرد: فردی که علوم انسانی میخواند، لازم است درک محیطی از کشور، ملیت، نژاد، فرهنگ و موقعیت جغرافیای اقتصادی را هم داشته باشد و مرحوم افروغ اینگونه بود.
مکاتب غربی در جامعهشناسی را میشناخت و با مطالعات تطبیقی به یک روانشناسی محیطی در جامعه رسیده و از جمله استادان قابل احترام برای بنده بود، لذا درک درستی از جامعه و نیازهای واقعی آن و مناسباتش داشت.
خوشچهره اظهار داشت: او در دانشگاه دانشجویان خوبی تربیت کرد و آثار مکتوب خوبی را به جا گذاشت، ضمن آنکه فکر میکنم در شورای فرماندهی سپاه استان فارس هم بود. وی ادامه داد: او روحیه انتقادی خوبی داشت. طبق فرمایش حضرت امام خمینی (ره) که در تصمیمگیریها باید فارغ از حب و بغض رضای خدا را در نظر گرفت، او نیز در کانونهای سیاسی مانند مجلس با حب و بغض عمل نمیکرد و وابسته به جریانی نمیشد. او مانند عموم احزاب در جهان که با دیدن هر انحرافی سکوت میکنند، اینگونه نبود. نماینده مجلس هفتم تشریح کرد: در مجلس جریانی پیش آمد به ناماصولگرایان مستقل که بنده هم توفیق حضور در آن را داشتم که بنای ما این بود، مؤمن باید آینه مؤمن باشد، لذا در تصمیمگیریهای اشتباه محکم ایستادگی میکردیم و اگر اقلیت مجلس حرف درستی میزد، هر چند برای ما هزینه هم داشت، دفاع میکردیم.
محمد خوشچهره با ذکر خاطرهای از مجلس هفتم اذعان داشت: زمانی که کابینه دولت وقت بسته میشد، پنج وزیر افتادند (رأینیاوردند) که آن را گردن مرحوم افروغ و بنده و تعدادی گذاشتند، البته آنها که از وزارت افتادند، دوستان ما بودند و حاضر بودیم پشت سرشان نماز بخوانیم، اما توانمندی آنها برای ما احراز نشده بود. وی افزود: مرحوم افروغ در رد آقای محصولی برای وزارت نفت با صراحت و شجاعت سخنرانی کرد و باعث شد او رأی نیاورد. او با این کار اتفاقاً کلاس اصولگرایان را بالا برد و نشان داد این جریان از انحرافات را برنمیتابد.
این استاد دانشگاه اظهار داشت: مرحوم افروغ به دلیل توان بالای فرهنگیاش در کمیسیون فرهنگی رئیس کمیسیون شد که البته خیلی اذیت هم شد. او خیلی باغیرت بود و حتی در بحث با مخالفان در حد سکته هم پیش رفت. خوشچهره در ادامه بیان ویژگیهای مرحوم افروغ تأکید کرد: او فردی وفادار، پاکدست، با زبانی برا و اسلامدوست بود که درک مفهومش از محیط خیلی بالا بود. وی با اشاره به اینکه مرحوم افروغ مدافع حقوق شهروندی بود، تصریح کرد: با آنکه او در دانشگاهها مورد حب و بغض قرار گرفت، ولی ارتباطش را با حوزه و دانشگاه فراتر از تخصص و حوزهاش حفظ کرد.
این استاد دانشگاه تأکید کرد: باید در فقدان مرحوم افروغ غبطه خورد ولی در عین حال لازم است مرام، سختکوشی، منش و مجموعه رفتار او را زنده نگه داریم، تببین و تبلیغ کنیم تا به رشد سرمایههای علمی و معنوی کشور کمک کنیم.