شعری در رثای امام سوم شیعیان/ حسین (ع) نورِ عشق

شعر «حسین (ع) نورِ عشق» را شهراد شاهرخی طهرانی به مناسبت زادروز امام حسین (ع) سروده است.

زادروزِ سومین نور ولایت، نورِ عشق
آن سلیلِ پاک حیدر آمد از منشورِ عشق
روز میلاد حسین بن علیِّ مرتضی ست
آسمان شد پایکوبان در هوای شورِ عشق
آمد از نورِ احد، آن غیرتِ حق تا ابد
تا جهانی را کند سرمستِ حق، مسرورِ عشق
آمد آن آبِ حیاتِ سرمدی از جانِ حق
تا بنوشد آدمی از چشمه های نورِ عشق
سومین شمس امامت، آفتابِ نینوا
آمد از ذاتِ الهی، آمد از دستورِ عشق
آن امام عاشقان، آن وارثِ نورِ علی
سبط پیغمبر، حسین بن علی، مأمورِ عشق
گشته عرفانِ حقیقت از وجودِ ذاتِ حق
روز میلادش شَعَف افکنده او در سورِ عشق
جانِ مستان در هوای عشق او در اشتیاق
جان و سر بازند با آهنگ دف، تنبورِ عشق
مستِ عشق و بی قراری ها کند شورِ حسین
آتشی در هستیِ عالم زند منصورِ عشق
یکّه تازِ عشق بازی های دشت کربلا
شد یگانه عاشقِ عشقِ خدا، مشهورِ عشق
او نمایان شد ز انوارِ الهی ، ذاتِ عشق
تا خدا گوید حسینِ من بُوَد منظورِ عشق
هر که خواهد تا بیُفتد در تولّای حسین
در قیامت می شود او با خدا محشورِ عشق
آنکه خواهد عشق بازی ها کند در کوی دوست
باید او اُفتد به راهِ کربلا در تورِ عشق