نظامی با عشق شاعر نشد بلکه با این بنمایه وارد شعر شد و البته توقف هم نکرد و سیر والاتری را پیمود.
محمود شالوئی، رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی با بیان این مطلب در نخستین نشست از سلسله نشستها و برنامههای رویداد ملی و بینالمللی بزرگداشت حکیم نظامی گفت: اگر چه در تقویم ملی ایران روز بیستویکم اسفندماه به نام حکیم نظامی نامگذاری شدهاست، اما از سال گذشته، ستادی برای تجلیل از این حکیم پارسی شکل گرفت و ترجیح داده شد که روز بزرگداشت به هفته گرامیداشت تبدیل شود و اکنون نیز هفته، به ماه تسری یافته و از آغاز اسفندماه برنامههای ستاد آغاز شده است. این برنامهها در تهران و در استانها و در خارج از کشور در کلیه نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران با جدیت آغاز شدهاست.
او در ادامه سخنان خود گفت: از ویژگیهای حکیم نظامی این است که یک تجربه عاشقانه با همسرش آفاق را پشت سر گذاشت و با پیشینه عاشقانه نگاه جدیدی را ارائه کرد و با عنایت به مباحث عاشقانه وارد عرصه شعر شد که از جمله مهمترین آنها ماجراهای خسرو شیرین و شیرین و فرهاد است؛ البته نظامی با عشق شاعر نشد بلکه با این بنمایه وارد شعر شد و البته توقف هم نکرد و سیر والاتری را پیمود و چنان که خود میگوید: «خداوندا در توفیق بگشای/ نظامی را ره تحقیق بنمای.» البته نگاه او به پیرامون خویش هم متفاوت بود که به خوبی این تفاوت در اشعار او نیز هویداست.
در ادامه محبوبه مباشری با موضوع «گفتاری درباب تخیل و زبان نظامی در خسرو و شیرین» به ایراد سخن پرداخت و گفت: در میان شاعران پارسیگوی داستانسرا، حکیم نظامی در نوع خود بینظیر است. او به مدد جادوی نبوغ و تخیل شگرف خویش و با استفاده از صعود ذهنی، تابلویی را منقش میکند که به نمایش صحنههای زنده منجر میشود. در خسرو و شیرین قدرت تصویرسازی او بسیار مهم است. نظامی قرابت زیبایی را میان خوب دیدن و توسعه سایر حواس به کلام و رنگ به مدد نیروی تخیل ایجاد کردهاست.
رئیس دانشکده ادبیات دانشگاه الزهرا (س) تأکید کرد: نظامی هنرمندی است که در تشخص بخشیدن به سخنان رنگین نیز بیهمتاست. او به ترکیبات جدید توجه دارد و لذا تشخص شعری او بخصوص در خسرو و شیرین قابلتوجه است. نظامی هیچوقت از سخن پیشینیان گرتهبرداری نکرد و توصیفات او در بالاترین سطح از تنوع و عدم تکرار است.
