آرامش و دوری از حواشی برای کاراته به یک آرزو تبدیل شده است؛ رشتهای مدالآور که در اولین حضورش در المپیک نیز یک مدال طلای خوشرنگ برای ورزش ایران به ارمغان آورد، با این حال مدتهاست اختلافات زیاد و باندبازیها امان کاراته را بریده است؛ مدعیان به جای آنکه روی تاتامی حرفشان را بزنند، خارج از گود یا در فضای مجازی جنجال به پا میکنند. بسیاری از آنها خود را لایق ریاست فدراسیون و مدیریت این رشته میدانند و بسیاری نیز معتقدند حضور در رأس کادرفنی تیمهای ملی حقشان است. این ادعاها کاراته را به یکی از رشتههای پرحاشیه تبدیل کرده است. جامعه کاراته معمولاً از چندماه قبل از برگزاری مجمع انتخاباتی خواسته یا ناخواسته پایشان به حواشی انتخاباتی و زدوبندهای پشت پرده باز میشود. دوره مدیریت سیدحسن طباطبایی به زودی به پایان میرسد و رئیس فعلی برای نگه داشتن صندلی ریاستش در روز ۱۶ اسفند باید همه مخالفانش را مغلوب کند. در این دوره چهار ساله کاراته با چالشهای زیادی دست به گریبان بوده است. رقابتهای انتخابی تیمملی بزرگسالان، با جنجال، انتقادهای تند و قهر برخی ملیپوشان همراه بوده است تا جایی که امیر مهدیزاده، کاراتهکای شناختهشده کشورمان پس از شکست در انتخابی، فدراسیون و کمیته داوران را در فضای مجازی مقصر اصلی باختش خواند، ضمن اینکه بارها اتهامات سنگینی متوجه یکی از مسئولان داوری این رشته بوده، اما درست یا نادرست بودن این اتهامات و ادعاها هرگز مشخص نشده است. بازیکنسالاری و مماشات با برخی چهرههای ملیپوش از دیگر مشکلات کاراته کشورمان است. ورزشکاران بازنده همواره داور، تصمیمات کادرفنی و مسائل غیرفنی را عامل باخت خود معرفی میکنند. در حالی خلأ آرامش به شدت احساس میشود که حتی سرمربیان تیمهای ملی نیز از حواشی و اتهامات در امان نبودهاند. مشکلات اعزام به مسابقات بینالمللی یکی از اصلیترین انتقادهای وارده به فدراسیون است. از دست دادن لیگهای جهانی و غیبت در تورنمنتهای معتبر شرایط را برای کاراته سخت کرده است، همین مسئله بحث کوچ کاراتهکاهای ایرانی به خارج از کشور را نیز تشدید کرده است. عملکرد ضعیف کاروان کاراته کشورمان در رقابتهای قهرمانی آسیا را نیز نباید فراموش کرد؛ کاروانی که در رده بزرگسالان چهارم آسیا شد و در ردههای سنی سوم. بعد از این مسابقات فدراسیون سعی در توجیه نتایج کسبشده و موفق جلوه دادن عملکرد نفرات اعزامی داشت. در حالی که خود رئیس فدراسیون هم اذعان دارد جغرافیای کاراته قارهکهن تغییر کرده و با توجه به پیشرفت دیگر کشورها نمیتوان با توجیه و بهانههای مختلف در مسیر پیشرفت قرار گرفت. در مجموع باید تأکید کرد سهمخواهی، اتهامزنی، حواشی مختلف و نبود اتحاد و همدلی، کاراته را در سراشیبی سقوط قرار داده و متأسفانه حاضران در گود مدیریتی و فنی نیز برای ابقا در سمتهای خود بعضاً به حاشیهها دامن میزنند.
