سند همکاری ایران و چین یک برنامه جامع سیاسی، راهبردی، اقتصادی و فرهنگی در بازه زمانی بلندمدت (۲۵ ساله) با رویکردی مبتنی بر احترام متقابل و منافع برد- برد در زمینه روابط دوجانبه، منطقهای و بینالمللی بوده که عرصههای مختلف همکاری دو کشور ایران و چین را مدنظر قرار داده است. به رسمیت شناختن اشتراکات فرهنگی، تقویت چندجانبهگرایی، حمایت از حق دولتها برای برخورداری از حق حاکمیت برابر و تأکید بر بومی بودن مدل توسعه از جمله موارد ذکر شده در این سند است. همچنین اشتراک نظر دو کشور در ارتباط با بسیاری از مسائل منطقهای و بینالمللی بهویژه مبارزه با یکجانبهگرایی، زمینه لازم برای بسط همکاریها در عرصه بینالمللی بین ایران و چین را فراهم آورده است.
بُعد سیاسی
سند جامع همکاری ایران و چین در بُعد سیاسی به ارتقای تبادلات، رایزنی و همکاریهای نزدیک طرفین در موضوعات موردنظر و در نهادهای منطقهای و بینالمللی تأکید دار. همچنین طرفین زیرساختهای دفاعی، مقابله با تروریسم و همکاری در عرصههای مختلف دفاعی را تقویت خواهند کرد.
بُعد اقتصادی
این سند در بُعد اقتصادی نیز تأکید دارد با توجه به اتفاق نظر دو کشور بر اینکه ظرفیتهای بالقوه برای همکاریها فراتر از وضعیت کنونی است، ایران و چین همکاریهای اقتصادی خود را بهویژه در پیوند دادن ایران به زنجیره ارزشمحور از طریق تکمیل زنجیرههای مکمل فرآوری داخلی و تولید مشترک به منظور تأمین بازارهای داخلی دو کشور و کشورهای ثالث و در نهایت بهرهبرداری از ظرفیتهای ایران از جمله نیروی کار جوان و ماهر اقدام کنند. همچنین همکاری در حوزههای نفت، صنعت و معدن و حوزههای مرتبط با انرژی (نیرو، انرژیهای تجدیدپذیر و…) مبتنی بر دغدغههای توسعه ملی پایدار و زیستمحیطی در سند مورد تأکید قرار گرفته است و از طرفی با هدف بهرهبرداری از مزایای ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیک، بر مشارکت مؤثر ایران در ابتکار کمربند – راه طرف چینی تأکید شده است. همکاری در زمینههای زیرساختی، ارتباطی (ریلی، جادهای، بندری و هوایی)، مخابراتی، علمی – فناوری، آموزشی و سلام، تسهیل همکاریهای بخش خصوصی از طریق رفع موانع همکاری، تسهیل همکاریهای مالی – بانکی، گمرکی، مقرراتزدایی و همکاری در توسعه مناطق ویژه و آزاد تجاری و صنعتی از جمله در سواحل مکران و تقویت همکاریهای غیرنفتی با تمرکز بر حوزه کشاورزی و دانشبنیان و تسهیل همکاریها در زمینه سرمایهگذاری و تأمین مالی پروژهها و همکاریهای اقتصادی مورد تأکید این سند قرار گرفته است.
بُعد فرهنگی
افزایش شناخت متقابل از طریق ارتقای تبادلات مردمی (گردشگری)، رسانهای، سازمانهای مردمنهاد، انجمنهای دوستی و همکاری دانشگاهی و همچنین سرمایهگذاری و کمک به تکمیل زیرساختهای لازم برای ارتقای همکاریهای فرهنگی در حوزههای مختلف از جمله صنعت در بُعد فرهنگی برنامه همکاری جامع ایران و چین مورد تأکید قرار گرفته است.
