تصور کنید که ۳۶ سال قبل در جریان یکی از مسابقات فوتبال اروپایی زمین بازی مورد حمله هوایی قرار میگرفت و تعدادی از فوتبالیستها و هواداران کشته میشدند، ادامه ماجرا کاملاً مشخص است تا همین الان کشوری که این اتفاق برایش رخ داده بود آن را علم میکرد و داد حقوق بشر سر میداد، فیلمها ساخته میشد و هر ساله چنان سروصدایی به راه میافتاد که همه چیز را تحتالشعاع خود قرار میداد.
۳۶ سال قبل زمین فوتبال چوار در استان ایلام توسط جنگندههای متجاوز رژیم بعث عراق به خاک و خون کشیده شد و درست ۳۶ سال است که مسئولان ورزش ایران و فدراسیون فوتبال فقط شعار میدهند که میخواهیم چه کنیم و چه، اما دریغ از یک حرکت تأثیرگذار. ۳۶ سال از حادثه تلخ زمین چوار میگذرد، اما تمام تلاشها فقط به ساخت یک فیلم سینمایی (مستطیل قرمز) منجر شده و بس تا این حادثه بزرگ همچنان گمنام بماند. به جرئت میتوان گفت همین حالا اگر در ایران بگردی و بپرسی خیلیها نمیدانند اصلاً چوار کجاست، چه برسد به اینکه بدانند چه اتفاقی در آن رخ داده است. طبیعی هم هست، وقتی طی تمام سالهای گذشته آقایان مسئول فقط شعار داده باشند، کسی هم نباید بداند در چوار چه گذشته است. حالا هم عدهای جمع شدهاند و دو، سه روزی رفتهاند ایلام تا مثلاً کاری کنند که چوار جاودانه بماند، اما باید خدمت آقایان فدراسیوننشین عرض کنیم که چوار با یاد شهدایش همیشه جاودانه خواهد ماند، چه شما کاری انجام دهید، چه ندهید. اصلاً اگر قرار به انجام کار از سوی شما بود که چوار مدتها قبل از یادها رفته بود.
بهتر است به کار اصلیتان برسید و شعار دادن و گرفتن عکس یادگاری با آدمهای بیربط را کنار بگذارید. هر چقدر در این سالها عکس گرفتید بس است، باید کاری کنید که نام چوار در جهان طنینانداز شود. رئیس فدراسیون فوتبال که مدعی دوستی با اینفانتینو و شیخ سلمان است باید حداقل برای یکبار هم که شده از کوپن رفاقتش خرج کند و این روز و این حادثه بزرگ را در تقویم فیفا و کنفدراسیون فوتبال آسیا ثبت کند. هرچند از مهدی تاج چنین اقدامی برنمیآید که اگر این کاره بود حداقل در برابر جعل نام خلیج همیشه فارس اقدامی میکرد، نه اینکه مثل مجسمه بنشیند و فقط نگاه کند که رفیقش چگونه با تمامیت ارزی ایران بازی میکند.
چوار زنده است، اما نه با برنامههای تبلیغاتی فدراسیونی که از زیر و رویش فساد میبارد. چوار زنده است، چون پای جاودانگی آن خونهای پاکی ریخته شده و نام شهدایش همواره بر تارک این سرزمین میدرخشد. چوار زنده میماند، چون مردم قدرشناس این آب و خاک هر چقدر هم که مشکل داشته باشند بر سر شهدایشان با هیچ کس شوخی ندارند، این را همین شنبه گذشته ثابت کردند. پس آقای تاج و رفقای کتوشلوارپوشش بهتر است به جای خیمهشببازی حداقل در این یک مورد یا درست کار کنند یا اینکه مثل تمام سالهای گذشته کار را به مردم واگذار کنند تا آنها خودشان یاد شهدای چوار را زنده نگه دارند. آقای تاج و رفقا بهتر است مراقب باشند که از اسم شهدا و یاد شهدا برای خودشان کیسه ندوزند که این یکی را مردم پاسخ سختی خواهند داد.
