اوج گرفتن رقمهای درج شده در قراردادها مسئولان فوتبال را بر آن داشت که گامی برای مقابله با این ماجرا بردارند. نفس کار اشتباه نبود و میتوانست مانع از حیف و میل بیمورد بیتالمال شود. با این وجود از آنجا که این قانون خلقالساعه بود و برای وضع آن هیچ بررسی اصولی و زیرساختی انجام نشده بود نه تنها سودی در پی نداشت و نتوانست مانع از دست درازیهای بیحد و حصر آقایان به جیب ملت شود که اوضاع را بدتر هم کرد و باعث شد تا عنان کار به طور کامل از دست آقایان در برود و بدعتی تازه را در فوتبال ایران پایهگذاری کرد. به طوری که مدیران ناکارآمد و نالایق برای جبران رقمی که به دلیل قانون سقف قرارداد نمیتوانست از یک حدی تجاوز کند، پای آپشن را به فوتبال ایران باز کردند. آپشنهایی عجیب و غریب اگرچه در ابتدا راه فراری بود برای دورزدن قانون سقف قراردادها، اما در ادامه به دستاویزی تبدیل شد برای مدیران ناکارآمد و دلالیهای هر چه بیشتر! به طوری که گاهی مجموع آپشنها از مبلغ اصل قرارداد نیز بیشتر میشود. بیآنکه هیچ دغدغه و نگرانی برای آقایان ایجاد کند، چراکه نه در نسخه سازمان لیگ درج میشود نه در مالیاتها و هزینهها دیده میشود و نه حتی مشخص میشود که از کدام حساب و چگونه پرداخت میگردد. با این وجود گاهی پای تسویه حسابهای شخصی که به میان میآید، شاهد لو رفتن قراردادهایی هستیم که آپشنهای عجیب و غریب آن ابهامات زیادی را به دنبال دارد و همگان را متعجب میسازد. افشاگریهایی که اگرچه محض رضای خدا نیست، اما پرده از زد و بندها و لابی بازیهای بسیاری برمیدارد و واقعیت کثیفی را عیان میکند که سالهاست در فوتبال ایران وجود دارد و هیچ همتی هم برای مقابله با آن وجود ندارد.
بی شک در نظرگرفتن پاداش برای قهرمانی یا کسب عناوینی، چون آقای گلی، در فوتبال دنیا نیز مشاهده میشود، اما آپشن در قراردادهایی که در فوتبال ایران منعقد میشود، معنایی متفاوت دارد و از توافقاتی خبر میدهد که در هیچ قالب و منطقی نمیگنجد، چراکه عمدتاً این آپشنها به نوعی تعریف میشوند که گویی بدون در نظرگرفتن آنها بازیکنان نه مسئولیتی در قبال تیم خود به گردن دارند و نه هیچ انگیزهای برای بازی کردن! در واقع این بدعت تأسفبار طی سالهای اخیر شرایطی را رقم زده که دیگر کمتر بازیکنی حاضر به عقد قرارداد بدون آپشنهای خاص است و این میراث مدیران نالایق و بیکفایتی است که تنها نام مدیر را یدک میکشند و، چون خرج از کیسه خودشان نیست، نه فقط حساسیتی درخصوص این گونه موارد ندارند که اتفاقاً نرمش و بخشندگی قابل توجهی نیز از خود نشان میدهند. به گونهای که گاهی این ابهام به وجود میآید که شاید خود نیز از داستان این آپشنها سودی به جیب میزنند، چراکه با وجود مانور برخی تیمها روی ارقام پایین قراردادها، در پشت پرده رقمهایی نجومی را به جیب بازیکنان سرازیر میکردند؛ رقمهایی که مجموع آپشنهای عجیب و غریب بود.
پاداش قهرمانی در لیگ، جام حذفی، کسب سهمیه و آقای گلی را شاید بتوان به نوعی توجیه کرد، اما پرداخت پاداش برای حضور در هر بازی آن هم با رقمهای پیشنهادی ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون تومانی! پاداش برای دادن هر یک گل یا هر یک پاس گل ۳۰ میلیون تومان است و این سؤال را ایجاد میکند که پس اصل رقم درج شده در قرارداد بابت چه چیزی است، وقتی بازیکن کم مانده برای راه رفتن در کنار زمین هم چندین میلیون تومان به جیب بزند. البته بماند که این ارقام عجیب و غریب برای بازیکنان خارجی دلاری در نظر گرفته میشود.
البته که همیشه هم آپشنهای در نظر گرفته شده، مالی نیست و گاه مواردی عجیب و غریب را شامل میشود که در مخیله کمتر کسی میگنجد. مواردی، چون رضایت مدیرعامل، حل مشکلات اخلاقی، منشوری، ممنوعالخروجی یا گرفتن انواع معافیتهای سربازی. زمانی برای مقابله با افزایش بیرویه و بیدلیل رقم قرارداد بازیکنان، سقف ۳۵۰ و ۴۵۰ میلیون تومان برای بازیکنان معمولی و ملیپوش در نظر گرفته میشد که پای آپشنهای عجیبی، چون میلگردهای معروف اصفهانی، بنزهای رویانیان، خانه، ویلاهای لوکس برای تبریزیها، زمین، اسپانسر تبلیغاتی برای یک نفر، دریافت بازوبند کاپیتانی، شمارههای خاص پیراهن، بلیت فرستکلاس برای پروازهای داخلی، آپارتمان و ویلاهای شیک با استخر و سونا و حداقل ۳۰۰ متری و... را به فوتبال ایران و مذاکرات مدیران با بازیکنان باز کرد، اما حالا کار به جایی رسیده است که شاهد آپشنهایی، چون رضایت مدیرعامل هستیم که چیزی حدود ۴، ۵ میلیارد تومان برای یک باشگاه آب میخورد. آپشنهای فضایی و ارقامی فضاییتر که نشان از بی در و پیکری فوتبال باشگاهی ایران دارد.
البته که تمام این آپشنهای نامتعارف در قرارداد با بازیکنان گنجانده نمیشود و شامل حال مربیان نیز میشود. به طوری که گاه مربیانی با یکی دو موفقیت سطحی خواهان مبالغی قابل توجه در ازای هر برد و تساوی دارند و این جدای از خواستههایی است که در زمینه خانه و اتومبیل لوکس ارائه میدهند و با مخالفتی نیز از سوی باشگاهها مواجه نمیشود، اما شاید عجیبترین و جالب توجه بودن درخواست یک مربی تا به امروز، خواسته او برای مجانیشدن آب، برق، گاز و حتی تلفن منزلش بوده است.
