وقتی نامشان در سالن وزنهبرداری مسابقات برده میشد خیالمان راحت بود که طلا به نام ایران ضرب شده است. میگویند که در المپیک و پارالمپیک دو مدال از همه ارزشمندتر است؛ یکی مدال دو صد متر به عنوان سریعترین ورزشکار و دیگری مدال دسته سنگین وزن وزنهبرداری به عنوان قویترین ورزشکار. این دومی تا سالها در ید دو ورزشکار پرورش یافته ورزش ایران آن هم بعد از انقلاب شکوهمند اسلامی بوده و هست. اصلاً حرف از وزنهبرداری که به میان میآید ناخودآگاه تمام ایران متوجه دو نام بزرگ میشوند؛ حسین رضازاده و سیامند رحمان؛ اولی در المپیک و مسابقات جهانی میدرخشید و رکورددار بود و دومی در عرصه پارالمپیک و پار آسیایی چنان تاخت و تاز میکرد که هنوز هم کسی نتوانسته به رکوردش دست پیدا کند. افسوس که کرونای لعنتی خیلی زود سیامند را از جمع ما جدا کرد تا حسرت دیدن خندههای تمام نشدنی او برای همیشه روی دلمان بماند. هرچند هنوز رکوردش دست نیافتنی است. هر دو قهرمان ایران حاصل ورزش کشور بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی هستند. حسین رضازاده متولد ۱۳۵۷ و همسن با انقلاب اسلامی و سیامند رحمان متولد ۱۳۶۷ که میتوانست تا سالها برایمان طلا درو کند. دو قهرمان که عنوان قویترین مردان جهان تا وقتی که آنها روی صحنه بودند در اختیارشان بود. سالها طول کشید تا رکورد رضازاده شکسته شد، اما رکورد سیامند همچنان متعلق به اوست. دو قهرمانی که خیالمان راحت بود بابت کسب طلایشان، اصلاً بقیه میآمدند که دوم شوند. هنوز سرتکان دادنهای رضازاده وقتی حرکت قیچی خود را کامل میکرد و لبخندهای همیشگی سیامند رحمان زیر سنگینترین وزنههای مسابقات در یادها زنده است. دو قهرمانی که بعد از انقلاب و در اوج دوران تحریمها و دشمنیها رشد کردند و پرورش یافتند و به بالاترین سکوهای افتخار دست پیدا کردند. دو قهرمانی که ارزشمندترین مدالهای المپیک و پارالمپیک را برای ایران کسب کردند تا نامشان همواره جاویدان بماند. دو قهرمانی که افتخارشان قدرت نمایی برای ایران و شاد کردن دل مردمی بود که در اوج سختیها با دیدن پیروزیها و مدال آوریهای آنها لبخند رضایت بر لبانشان مینشست. حسین رضازاده ۲ طلای المپیک، ۴ طلای جهانی، ۳ طلای قهرمانی آسیا و ۲ طلای بازیهای آسیایی را در کارنامه دارد و رکورد ۵/۴۷۲ کیلوگرمی مجموعش تا سالها دست نیافتنی بود. سیامند رحمان هم با ۲ طلای پارالمپیک، ۳ طلای جهانی، ۳ طلای پارآسیایی و ۴ طلای مسابقات بین المللی و ثبت رکورد ۳۱۰ کیلوگرم همچنان دست نیافتنی است.
