اگرچه هر از چندگاهی شاهد درج اخباری در خصوص وضعیت نابسامان گوشه و کنار ورزشگاه آزادی هستیم، اما شاید مهمترین مسئله، ادعای مطرح شده از سوی روزنامه گل بود که نگرانیهای زیادی را در پی داشت. چند ماه بعد از ادعای مدیرعامل وقت شرکت توسعه و نگهداری از اماکن ورزشی در بهمن ماه سال گذشته به نیاز ۷۰۰میلیارد تومان سرمایه برای ترمیم و بازسازی ورزشگاه آزادی، اوایل خرداد ماه سال جاری بود که از نشست «نگرانکننده» بخشی از سکوهای ورزشگاه آزادی طی سالهای اخیر خبر داد و ابراز نگرانی کرد که حادثهای، چون پلاسکو یا متروپل تکرار نشود!
در همین راستا، اخباری نیز در خصوص بلااستفاده بودن طبقه دوم ورزشگاه به لحاظ ایمنی دست به دست میشد؛ خبری که شهاب مالمیر، روابط عمومی شرکت توسعه تأکید دارد که بلااستفاده بودن طبقه دوم به دلیل ناامن بودن آن نیست. وی به «جوان» گفت: «قضیه اینطور که مطرح میشود، نیست. با توجه به مسائلی که طی چند وقت اخیر در مورد آزادی مطرح شد، بر اساس دستور وزیر ورزش پیگیریهایی انجام شدو تیم فنی مهندسی ما روی این موضوع کار کردند. از تیم مشاور مادر که این استادیوم از قدیم داشت و یک تیم مشاور مقاومسازی جدید برای این پروژه استفاده شد که بررسیهایی انجام و گزارشهایی ارائه دادند، بعد از آن مرکز تحقیقات راه و مسکن و شهرسازی به موضوع ورود کرد و خواستار انجام آزمایشهایی شد که مشخص شود سکوها قابل استفاده هستند یا نه. آزمایشها و اظهار نظرها انجام و گفته شد که بهرهبرداری بلامانع است جز هشت زون که نیازمند آزمایشهای تکمیلی است و تا رسیدن جواب این آزمایشها و ارائه آن به مرکز تحقیقات راه و مسکن و شهرسازی و اظهار نظر آنها فعلاً برای بازیهای لیگ از سکوهای طبقه دوم استفاده نمیشود. اما نه به لحاظ ایمنی، بلکه به دلیل اینکه نتیجه بررسیها و آزمایشها هنوز نرسیده، وگرنه براساس آنچه شرکت مشاوره مقاومسازی در پی بررسیهای متعدد اعلام کرده، مقاومت سازه اصلی هیچ مشکلی ندارد.»
روابط عمومی شرکت توسعه و نگهداری اماکن ورزشی در حالی تأکید میکند ورزشگاه آزادی به لحاظ ایمنی مشکلی ندارد که بر اساس نوشتههای روزنامه گل در خردادماه امسال، گزارشهای غیررسمی حاکی از خطر فرونشست احتمالی این سکوهاست و این مسئله به اطلاع سازمان آتشنشانی و شهرداری تهران نیز رسیده است. مالمیر، اما تأکید دارد که اگر چه آزادی بیشتر جنبه مصرفی داشته و ورزشگاهی پیر و فرسوده است که نیازمند تعمیر، بازسازی و بهسازی است، اما به صورت مداوم روی آن پایش و مطالعه انجام میشود و شرکتهای مشاور، همواره بررسیهای دورهای و نوبهای خود را انجام میدهند و شاخصگذاریهایی که انجام شده مدام بررسی میشود، البته روزنامه گل تنها نشریهای نبود که خبر از وضعیت نابسامان ورزشگاه آزادی داده بود و خبرگزاری ایلنا نیز در همان روزها ویدئویی از آخرین بازی استقلال در لیگ فصل قبل منتشر کرده بود که حضور هواداران استقلال را در جایگاهی به تصویر میکشید که در حال تخریب بود.
مدیرکل ورزش و جوانان استان تهران نیز هفته نخست ماه جاری (بهمن) و پس از پایان دیدار استقلال و ملوان بود که در جمع خبرنگاران از ادامه تعمیرات سکوهای استادیوم آزادی خبر داد: «کار تعمیرات در حال انجام است و در جلسات در این باره گزارش داده میشود. بعضی از بخشها نیز به مراقبت نیاز دارد، اما با توجه به نظر مشاور شرکت توسعه و تجهیز برای استحکام بنای استادیوم، برای تعمیرات سکو به سکو جلو میروند تا آماده شود.»
عسگریان، سرپرست شرکت توسعه و تجهیز، اما ترجیح میدهد از واژه بازسازی و بهسازی استفاده کند تا تعمیر. او پیشتر در گفتگو با خبرگزاری ایرنا هزینه مرمت آزادی را ۶۰۰میلیارد تومان برآورد کرده بود: «ورزشگاه آزادی نیاز به مرمت و بازسازی دارد که برآورد ما حدود ۶۰۰میلیارد تومان است که باید با جدید دنبال شود.» وی در گفتگو با «جوان» نیز با تأکید بر این مهم که در خصوص استادیوم آزادی باید از فضاسازی و انتشار اخبار بیپایه و بیاساس و نگرانکننده خودداری کنیم و اجازه دهیم موضوع از طریق مراجع ذیصلاح بررسی و اظهار نظر شود، گفت: «آزادی به لحاظ بهرهبری ایمنی مشکلی ندارد، اما چند سالی است که از آن بهرهبرداری شده و در مقابل نگهداری و هزینه خوبی برای آن نشده است. شما بهترین مکان را هم که داشته باشید، اما وقتی فقط از آن استفاده کنید و برای نگهداریاش هزینه نکنید، مستهلک میشود. مخصوصاً اگر ورزشی هم باشد. با وجود این اگر ورزشگاه آزادی را موضوعات ایمنی تهدید میکرد، وزیر ورزش قبل از هر شخص دیگری برای برطرف کردن آن پا پیش میگذاشت و اقدام میکرد. قطعاً ایمنی مردم برای ما خط قرمز است و آن را با هیچ چیز معاوضه نمیکنیم و اگر مشکلی باشد، قطعاً همه مسائل را برای حل کردن موضوع ایمنی ورزشگاه متوقف میکنیم. آنچه امروز در حال اجراست، بهسازی است. تقریباً بیشتر زونها قابلیت بهرهبرداری دارند و فقط چند زون هست که در حال انجام آزمونهایی روی آنها هستیم که مراجع ذیصلاح خواستار آن شدهاند. اقداماتی انجام داده و نتایج آزمون را ارسال کردیم و منتظر جواب هستیم. این آزمونها را در مورد بیشتر زونها انجام داده و تأییدیه هم گرفتهایم، اما برخی نیاز به بررسیهای تکمیلی دارند و همانطور که در بازی ملوان در آزادی نیز مشاهده شد، ما در حال مرمت و بهسازی زونها هستیم تا آزادی ورزشگاهی در شأن مردم، هواداران و ایران باشد.»
استادیوم ۱۰۰ هزار نفری آزادی که بعد از صندلیگذاری در سکوهای طبقه اول چیزی حدود ۲۰ هزار نفر از ظرفیت آن کاهش یافت، طبق گزارشی که در مهرماه سال ۱۳۹۲ در بلیچر رپورت (یک رسانه مجازی امریکایی) منتشر شد، در میان ۲۰ ورزشگاه برتر جهان جای گرفت؛ استادیومی که بیش از نیم قرن از ساخت آن میگذرد، اما هنوز با وجود نیازهایی که به مرمت و بازسازی دارد سرپاست. اما باید دید آنطور که باید از بزرگترین ورزشگاه ایران که ورزشگاه اصلی تیم ملی و تیمهای باشگاهی پرسپولیس و استقلال به حساب میآید، نگهداری میشود تا همچنان سالیان سال سرپا بماند؟
