کتاب «چین چگونه از شوک درمانی گریخت؟» نوشته خانم «ایزابلاام وبر» است. این نویسنده طبق اطلاعات تارنمای «ایران کتاب» یک نویسنده انگلیسی است که موفق به کسب مدرک دکترای اقتصاد شده است و در حوزه پژوهشی مرتبط با اقتصاد جهانی و شرق آسیا مطالعه میکند. وبر در دانشگاه کمبریج لندن تحصیلات خود را گذرانده است و در حال حاضر در گروه آموزشی دانشکده اقتصاد دانشگاه ماساچوست امریکا نیز فعالیت میکند. کتاب «دکترین شوک؛ ظهور سرمایهداری فاجعهمحور» نوشته خانم «نائومی کلاین» است. خانم «نائومی کلاین» در این کتاب نشان میدهد «نظام سرمایهداری» بر بستر بحرانها رشد میکند و مشی بازار آزاد (خصوصیسازی، مقرراتزدایی و حذف خدمات دولتی) هر کجا پیاده شود ثروتمندان را ابَر ثروتمند و کارگران را فقرای یک بار مصرف میکند. نظریه «دکترین شوک» میگوید بر اثر فاجعه (چه واقعی و چه ساختگی)، یک حالت شوک جمعی بر همه مردم مستولی میشود؛ جوامع شوکه شده نیز غالباً از چیزهایی - که در حالت عادی سرسختانه از آنها محافظت میکردند - دست بر میدارند. بین «بازار آزاد» و «ارعاب» یک «سازگاری درونی» وجود دارد! میلتون فریدمن (مرگ ۱۳۸۵) واضع نظریه شوک درمانی و مُرشد مکتب اقتصادی شیکاگوست. این نظریه اولین بار با دیکتاتوری «پینوشه» در شیلی اجرا شد و بعدها مردم آرژانتین، بولیوی، اروگوئه، ونزوئلا، لهستان، کرهجنوبی، فیلیپین، سریلانکا، عراق و... از این شوک در امان نماندند. افرادی همچون «سالوادور آلنده»، «ارنست چهگوارا» و «نلسون ماندلا» در گرماگرم ظهور «سرمایهداری فاجعهمحور» ترور یا زندانی شدند. آقای «ادواردو گالئانو» شاید به خوبی حق مطلب را ادا کرده است: مردم «زندانی» شدند تا قیمتها «آزاد» باشند.
در پیشگفتار کتاب «دکترین شوک، ظهور سرمایهدرای فاجعه» میخوانیم: «از سال ۲۰۰۴ به این سو، نائومی کالین دستاندرکار پژوهش در حیطهای از تاریخ اقتصاد بوده است. آکنده از گفتهها (و اغلب ناگفتهها)ی بحرانهای گوناگون چند دهه اخیر و اینکه چگونه از این بحرانها سوءاستفاده میشود تا راه برای پیشروی به اصطلاح «انقلابهای اقتصادی» دست راستی در سراسر عرصه گیتی هموار گردد: بحرانی فرا میرسد، هول و هراس جامعه را در بر میگیرد و نظریه پردازان راستگرا، با رخنه کردن در خلأ اجتماعی ناشی از بحران و جو ترس و نگرانی، دست به کار میشوند و به نفع شرکتهای بزرگ، به مهندسی جوامع بحرانزده میپردازند. این شگردی است که خانم نائومی کلاین آن را «سرمایهداری فاجعه» مینامد.