یکی از شاخصههای ورزش ایران بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی موضوع عدم رویارویی ورزشکاران ایران با رژیمهای غاصب و ضدبشری و نژادپرست بود. در سالهای ابتدایی پس از پیروزی انقلاب اسلامی این موضوع شاملحال رژیم آفریقای جنوبی و رژیم صهیونیستی میشد که در مورد اول یعنی آفریقای جنوبی با سرنگونی رژیم آپارتاید مسئله حل شد، اما مسئله رژیم صهیونیستی مسئله اول جهان اسلام هنوز پابرجاست و هر روز ابعاد تازهتری هم به خود میگیرد.
دفاع از آرمان فلسطین و مبارزه با یک رژیم ظالم، نژادپرست و سفاک که وظیفه هر انسان آزاداندیشی است یک بخش است و دشمنی آشکار این رژیم منحوس با مردم و نظام اسلامی ایران یک بخش دیگر ماجرا، یعنی حرف از رژیمی است که با ما دشمنی آشکار دارد و با تمام توان برای ضربه زدن به ایران و ایرانی برنامهریزی میکند و دست به جنایت میزند. طبیعی است که هر کشوری به جای ایران چنین رژیمی را به رسمیت نشناسد. اتفاقی که بعد از انقلاب اسلامی رخ داد و با همراهی دیگر کشورهای مسلمان و متعهد و ورزشکاران ظلمستیزشان همراه شد.
در این میان، اما کارشکنیهای برخی کشورهای مرتجع منطقه طی سالهای اخیر به همراه برخی سوءمدیریتها و شیطنتهای عناصر خودفروخته داخلی باعث شده سردمداران رژیم صهیونیستی که طی ۴۴ سال گذشته آسیبهای جدی این اقدام انقلابی را دیدهاند با استفاده از این خیانتهای آشکار به برنامهریزی برای ضربه زدن به ایران و جبهه مقاومت در میدان ورزش بپردازند.
بهرهمندی از ظرفیت نهادهای بینالمللی مانند کمیته المپیک و فدراسیونهای بینالمللی ورزشی برای مواجهه با این شرایط، عادیسازی روابط با دول عربی و اسلامی با محوریت ورزش، ایجاد کمپینهای رسانهای در جهت فشار بینالمللی به ورزش کشور در جهت لزوم جدایی سیاست از ورزش، ایجاد یک عملیات رسانهای مستمر در جهت اقناعسازی و فشار از طریق افکار عمومی داخلی جهت حضور ورزشکاران کشورمان برابر نمایندگان رژیم و حکومتیسازی و ایجاد انگاره فشار برای عدم مواجهه با نمایندگان رژیم توسط ورزشکاران کشورمان، نمونههایی از اقداماتی بوده که در سالهای اخیر توسط این رژیم طراحی و به صورت مستمر اجرایی شده است.
این اقدامات تخریبی در سایه نفوذ صهیونیستها در نهادهای بینالمللی ورزش باعث شده حالا شاهد فشارهای مضاعف به ورزش کشور باشیم. اقداماتی که اگر کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش برنامه درست و متقنی برای مقابله با آنها نداشته باشند آن وقت با مشکلات جدی روبهرو خواهیم شد. رژیم صهیونیستی با همفکری و همراهی رسانههای معاند سعی بر آن دارد با به راه انداختن یک عملیات رسانهای گسترده از فضای کنونی بهرهبرداری کند و با بزرگنمایی موضوعات جهت یأسآفرینی و بسط ناامیدی و القای حس سرخوردگی و انزوای ذهن نسل نوجوان و جوان ورزشکار ایران کار کند.
چنین تلاش گستردهای پاسخ مناسب میخواهد. غفلت مقابل این رژیم پذیرفتنی نیست. اتحاد و یک عزم جدی در کل ورزش کشور لازم است تا پاسخ مناسبی به این اقدامات داده شود. وزارت ورزش باید تمرکز خود را روی این موضوع بگذارد و به جای پرداختن به معضلات یک رشته خاص و دویدن در راهروهای مجلس به فکر یک راهبرد اساسی باشد. کمیته ملی المپیک هم با حضور چهرهای، چون خسرویوفا باید بتواند کمیته بینالمللی المپیک و توماس باخ را مجاب کند که فلسفه مبارزه ما با رژیم صهیونیستی مطابق همان فلسفه و شعار المپیک، یعنی انزجار از نژادپرستی است.
