یحیی مدتهاست که دیگر شباهتی به آن مربی جوانی که روزی سکان هدایت پرسپولیس را به دست گرفته بود، ندارد. سرمربی بیحاشیهای که در نهایت عصبانیت و ناراحتیهایش از روند بازی، ناداوریها و حاشیههای مختلف کنار زمین چمباتمه میزد و متفکر به دنبال رهایی از چالش رقم خورده بود. او دیگر آن مربی آرام قبل نیست که در آرامش و با مشورت گرفتن از کمکهایش به حل مشکلات میپرداخت تا با مدیریت حواشی، تیمش را در مسیر موفقیت قرار دهد. زمان زیادی است که گلمحمدی خود به اصلیترین چالش پرسپولیس تبدیل شده است. سرمربی که بیموقع قهر میکند، ساز جدایی و ناسازگاری کوک میکند و به جای قبول اشتباهات فنی تیمش تقصیر تمام امتیازهای از دست رفته را برگردن ناداوریها و حاشیهسازیهای حریف میاندازد و از قبول مسئولیت طفره میرود.
بیشک او این روزها به شدت تحت فشار است. حساسیت بازیهای لیگ از یکسو و ناکامی خط حمله تیمی که مدعی قهرمانی است از سوی دیگر و همچنین مشکلات مالی و مسائلی از این دست میتواند عرصه را برای این مربی تنگ کرده باشد، اما هیچ یک از این موارد داستان تازهای در فوتبال ایران نیست و یحیی چه در پرسپولیس و چه در تیمهای دیگر با آن مواجه شده، ولی حتی در غیر این صورت هم نمیتوان این حق را به او داد که در مواجهه با مشکلات تا این اندازه بیمنطق زمین و زمان را بههم بدوزد! هرچند این تنها یحیی نیست که به اینگونه ادبیات روی آورده و فوتبال ایران مملو از مربیانی شده که بدون در نظر گرفتن جایگاهی که دارند، رفتار و گفتاری از خود بروز میدهند که جای تأسف دارد، اما انتظارات از مربی آرامی، چون یحیی بیش از این حرفهاست.
پرسپولیس در مصاف با فولاد میتوانست حاشیه امنیت خوبی برای خود در صدر جدول ایجاد کند. با این وجود سرخپوشان بار دیگر یک فرصت طلایی دیگر را از دست دادند. سرمربی صدرنشین لیگ به جای بررسی دلایل شکست تیمش ترجیح میدهد به تخریب حریف بپردازد و در عین ناباوری میگوید نمیدانم لجنبازی آخر و عاقبت دارد یا نه! اما وقتی سرمربی یک تیم که مسئول جمع کردن حواشی تیم خود است، اینگونه سخن بر زبان میراند جای تعجب ندارد که شاگرد او هم خواهان محرومیت ۱۰ جلسهای مربیان حریف شود و به خود این اجازه بدهد که حتی در خصوص میزان محرومیت آنها نیز نظر دهد.
مسئله این نیست که حق با پرسپولیس است یا با فولاد. میتواند حق با یحیی و شاگردانش باشد و کوبل داوری در خصوص عدم اعلام پنالتی اشتباه کرده باشد، اما این نوع برخورد مدتهاست که برای یحیی به یک عادت تبدیل شده است. تیم او در امر گلزنی مشکل دارد و این کار سرخپوشان را در کسب نتیجه سخت میکند، خصوصاً وقتی گل اول را دریافت میکند، اما بهرغم گذشت ۱۷ هفته از رقابتهای لیگ گلمحمدی نتوانسته تدبیری برای این مهم بیندیشد و در مقابل بعد از هر امتیازی که از دست میدهد، داوران را زیر سؤال میبرد و به انتقاد از حریفان میپردازد. عادتی که باعث شده او نتواند مشکلات تیمش را بهطور شفاف رصد کند و به حل و فصل آن بپردازد.
سرخپوشان پایتخت برابر قرمزپوشان اهوازی حرفی برای گفتن نداشتند و یاران نکونام بیهیچ تردیدی تیم برتر میدان بودند. این واقعیت تلخی بود که عصر جمعه هواداران پرسپولیس ۹۰ دقیقه پای آن نشستند. با این وجود یحیی آنچنان درگیر مسائل حاشیهای است که هنوز نمیتواند اشکالات و ایرادهای واضح و شفاف تیمش را ببیند و با این اوصاف، نتیجه بازی با فولاد در مصافهای دیگر هم تکرار خواهد شد و ادامه این روند کار مدعی عنوان قهرمانی را در نیمفصل دوم برای کسب جام سخت میکند، خصوصاً که پرسپولیس در هر پنج بازی که این فصل به تساوی کشیده شده با همین مشکل مواجه بوده و، چون در خط حمله حرفی برای گفتن ندارد، نتوانسته به برتری دست یابد. اتفاقی که در مصاف با فولاد بار دیگر به وضوح دیده شد و دومین باخت این فصل پرسپولیس را به دنبال داشت. باختی که میتوانست تلنگری جدی برای یحیی باشد، اما از موضعگیریهای او پرواضح است که این تجربه تلخ هم برای سرمربی پرسپولیس درس عبرت نمیشود.
