«آینده با هندبال ایران است»، این را «وسلین وویوویچ» سرمربی تیم ملی هندبال کشورمان بعد از حضور ایران در رقابتهای قهرمانی جهان میگوید. مرد میداندیده هندبال جهان نه اینکه، چون سرمربی ایران است چنین جملهای را بیان میکند، او بعد از حضور در ایران به این نتیجه رسیده که هندبال ایران معدن استعدادهایی است که اگر به درستی مدیریت شوند و برنامهای اصولی برای آنها طراحی شود، میتوانند به بالاترین سطوح هندبال جهان برسند.
مهر تأیید بر حرفهای سرمربی تیم ملی راهیابی تیمهای ملی مردان و بانوان ایران به مسابقات جهانی و حضور خوب و شایسته در این مسابقات است که طی چند سال گذشته مکرر روی داده است. به جز این باید به حضور تیمهای ردههای پایه هندبال در مسابقات جهانی و بینالمللی که بر روند رو به رشد هندبال ایران تأثیر بسزایی داشته است، اشاره کرد.
طبیعی است که هندبال ایران در مسابقات بزرگی که تاکنون پشت سر گذاشته پیروزیهای معدودی را به دست آورده چراکه این تازه اول راه است و مصاف با قدرتهای درجه اول و غولهای هندبال جهان و تلاش برای رسیدن به سطح آنها حتماً با چنین شکستهایی همراه خواهد بود، اما نباید از یاد برد که تمام این شکستها و این مسابقات زمینهساز پیشرفت و پیروزیهای آینده است.
نمایشهای خوب زنان و مردان هندبال ایران در مسابقات جهانی و تلاشها و عقب نکشیدن آنها در مقابل حریفان قدر تحسین جامعه جهانی هندبال را به دنبال داشته است و این یعنی امیدواری به آینده و همان چیزی که سرمربی تیم ملی میگوید؛ «آینده با هندبال ایران است.»
هندبال ایران امروز بعد از پشت سرگذاشتن یک دوره رکود و عقبگرد دوباره در حال اوجگیری است. استفاده از دانش روز هندبال، به کارگیری مربیان سطح اول و برگزاری اردوها و بازیهای تدارکاتی مناسب طی سالهای اخیر ثمره خود را نشان داده و حالا جهان هندبال شاهد ظهور یک تیم آیندهدار از قاره آسیاست؛ تیمی که برخلاف برخی قدرتهای پوشالی آسیا هر چه دارد از خودش دارد و اینطور نیست که با ترکیبی چندملیتی به دنبال کسب افتخار و نام برای خود باشد. جالبتر اینکه حضور در مسابقات جهانی اخیر در لهستان با تیمی بود که تنها یک لژیونر در آن حضور داشت. بگذریم که برخی لژیونرها برای پوشیدن پیراهن مقدس تیم ملی ناز کردند و بهانه آوردند، اما همانها هم دیدند که هندبال ایران متکی به شخص نیست و جوانان برومند این سرزمین میتوانند در سختترین شرایط و مقابل سرسختترین حریفان حرف برای گفتن داشته باشند و «مفت باز» نباشند.
حالا آینده پیش روی هندبال ایران است. مسابقات جهانی پلی به سوی آینده بود که باید از آن درس گرفت، درس گرفت و کار کرد، کار کرد تا تک پیروزی بازیهای لهستان به پیروزیهای دیگر ختم و تعداد بردها اضافه شود تا بانوان هندبال هم به جایگاهی برسند که بتوانند در رقابتهای جهانی خود حریفان را یکی پس از دیگری شکست دهند. حرفهای وویوویچ تعارف نیست، آینده با هندبال ایران است به شرط آنکه خودمان درست و بابرنامه این آینده را بسازیم.
