اثر تاریخی- پژوهشی «حوزه علمیه مروی و نقش آن در تاریخ معاصر»، از معدود تحقیقاتی است که در باب پیشینه این کانون علمی شهر تهران انجام شده است. این کتاب توسط مجید آژده تألیف شده است، زندهیاد آیتالله محمدرضا مهدوی کنی بر آن تقریظ نوشته و انتشارات دانشگاه امام صادق (ع) آن را به زیور طبع آراسته است. مؤلف در دیباچه خویش بر این اثر، انگیزه خویش را از فراهم آوردن این اثر اینگونه تبیین نموده است:
«از ابتدای گردآوری کتاب حاضر، گاهی دچار تردید میشدم و این تردید ناشی از دو چیز بود: ابتدا خودم که فکر میکردم اصلاً جمعآوری چنین کتابی، چقدر ضرورت دارد و فایدهاش چیست؟ دوم بعضی از دوستان دلسوز نیز بهنوعی مانع میشدند. از جمله وقتی خدمت یکی از اساتید رسیدم، ایشان فرمودند: برو ببین جامعه به چه چیزی نیاز دارد و در مورد آن مطلب بنویس! چیزی بنویس که امروز دردی از دردهای جامعه را درمان کند. کتاب زیاد نوشته شده، ولی سیاه کردن این صفحات و هزینههای هنگفت، چه دردی را درمان کرده است! حق هم با ایشان بود، اما نکته اینجاست که میخواهم از لابهلای کتب تاریخی، آنچه را که مربوط به مروی است و علمایی که اینجا زحمت کشیدهاند، استخراج کنم تا پاسخگوی محققان در این زمینه باشم و بس! حال این تردید را چه چیزی بر طرف کرد؟ زمانی که کار استخراج زندگینامهها را شروع کردم. گاهی اوقات شبها در خواب، آسمان پرستارهای با انواع ستارهها را ملاحظه میکردم و گاهی در خواب، به محضر عالمی میرسیدم و از نزد ایشان که خارج میشدم، دوباره آن ستارگان زیبا نمایان میشدند. به فکر فرو رفتم که این خوابها چه معنایی میتواند داشته باشد و اصلاً توجه به اعمال روزانهام نداشتم، تا اینکه برای مصاحبه به محضر یکی از اساتید رسیدم و ایشان حین فرمایشهایشان مرا تشویق کردند و فرمودند: شیخ حر عاملی در ابتدای کتاب، اما الامل مینویسد، وقتی من تصمیم گرفتم شرح حال علمای جبل عامل را بنویسم، موانعی پیش میآمد که مرا از این کار باز میداشت، تا اینکه شبی در خواب دیدم خدمت حضرت حجت (عج) رسیدهام. حضرت به من جملهای را فرمودند که از آن استفاده میشد، احترام به عالم برخاسته از احترام به علم است، به فقه احترام بگذارید، به فقها احترام نگذارید، کاذب هستید. اگر امروز مجموعه معارفی تحت عنوان فقه، اصول، فلسفه، عرفان، ادبیات و ... به ما رسیده است، مدیون این علما هستیم. اینها با چه مشقتی این مطالب را جمعآوری کردهاند، با چه فقرهایی این آثار به ما منتقل شده است! در فقه سند متصل داریم تا شیخ طوسی و شیخ صدوق. در علوم عقلی سند متصل داریم تا شیخ الرئیس. در بقیه علوم هم همین طور. پس ثمره علم، باید احترام به علما باشد. در این حال یاد خوابهای خود افتادم که ستارهها را میدیدم و یاد حدیث: علماء امتی کالنجوم و یاد آیه: و بالنجم هم یهتدون» (سوره نحل، آیه ۱۶) افتادم و این من را مصمم کرد که کار را ادامه دهم، مخصوصاً وقتی جزوات اولیه را خدمت حضرت آیتالله مهدوی کنی (ره) بردم، ایشان چنان مرا تشویق فرمودند که تا پایان کار برایم کافی بود. در اینجا بر خود لازم میدانم از حضرت آیتالله مهدوی کنی که اجازه دادند و تشویق فرمودند تا در این زمینه تحقیق کنم، یاد خیر و درخواست علو درجات داشته باشم. از تمامی عزیزان و اساتید محترمی که نگارنده را تشویق و راهنمایی نمودند نیز تشکر میکنم، خصوصاً حضرت آیتالله حاج شیخ محمد حسن اصطهباناتی (حفظهالله) که در تمامی زمینههای رجالی، تاریخی و... نویسنده را یاری نمودند....»
