جام بیستودوم سخت، اما به خوشی برای مودریچ به پایان رسید و تنها آغوش پدر میتوانست خستگی را از تن کاپیتان شطرنجیها به در کند. این بار برخلاف دفعه قبل مودریچ بیشک تنها ستاره کرواسی بود و البته رهبری نمونه که توانست یارانش را از مسیرهای صعب العبور و پر پیچ و خم جام جهانی به سلامت عبور دهد و دست آخر نیز با دست پر جام را به انتها برساند. همه نگاهها این بار تنها به او بود. ستاره بیچون و چرای شطرنجیها ثابت کرد سن تنها یک عدد است. با این وجود، اما خیالش که از کسب گردن آویز برنز جام جهانی در قطر راحت شد، آغوش پدر تنها جایی بود که ضمن تقسیم شادی این موفقیت میتوانست با پناه گرفتن در آن خستگیهایش را به دست فراموشی بسپارد. خصوصاً بعد از دوئل سنگینی که با دیگر شگفتی ساز این جام برای ایستادن بر سکوی سوم جهان داشت. بعد از تکرار حضور روی سکوی جام جهانی، همه نگاه کرواتها به کاپیتان تیم بود و آینده او. اینکه لوکا مودریچ همچنان تیم ملی فوتبال کشورش را همراهی میکند یا جام بیستودوم پایان کار او در این تیم خواهد بود. لوکا، اما خیال همه را با تنها یک جمله آسوده کرد: «فعلاً برنامه این است که فینال جام ملتها را برگزار کنیم. بعد از آن خواهیم دید که چه میشود، اما در لیگ ملتها حضور خواهم داشت.» ستاره بیچون و چرای کرواتها با خوشحالی از کسب عنوان سوم جهان تأکید کرد: «ما با هدف کسب طلا راهی قطر شدیم و خیلی هم به آن نزدیک شدیم، اما شرایط به گونهای بود که با کسب برنز به کار خود پایان دادیم. با این وجود، اما ما فوقالعاده بودیم و حالا به عنوان یک برنده به کرواسی برمیگردیم.» کرواسی نسبت به دوره قبل یک پله سقوط کرد، اما همه کرواتها به وضوح شاهد تلاشهای بیپایان شطرنجیها به خصوص کاپیتان تیم بودند و این دلیل کافی است که آنها بیتوجه به این سقوط یک پلهای تنها از موفقیت تیم شان لذت ببرند، درست مثل لوکا.
