رپورتاژ آگهی/ بیش فعالی کودکان و بزرگسالان اختلالی است که می تواند عملکرد ذهنی افراد مبتلا را کاهش دهد. جنب و جوش و فعال بودن به صورت غیر معمول و غیرطبیعی اغلب از ویژگی های بارز آن است. ارتباط با افرادی که بیش فعال هستند برای والدین، آموزگاران، همکاران، دوستان و کارفرمایان سختی های زیادی دارد.کودکان و بزرگسالان مبتلا به بیش فعالی به دلیل نحوه برخورد و واکنش مردم نسبت به آن ها اغلب اضطراب و افسردگی شدید را در طول زندگی خود تجربه می کنند. اما بیش فعالی تا چه سنی ادامه دارد؟
اختلال بیش فعالی دارای انواع و همچنین شدت های متفاوت می باشد و روش درمان نیز در هر کودک با کودک دیگر متفاوت است. و به همین دلیل مطرح کردن یک مدت زمان واحد و مشخص برای درمان بیش فعالی کاری غیرحرفه ای و از نظر علمی نادرست می باشد.
این اختلال می تواند در طول زندگی فرد تداوم داشته باشد. پژوهش ها نشان دادند که ۶۰ درصد از کودکان مبتلا به بیش فعالی و نقص توجه همچنان در طول سالهای نوجوانی و بزرگسالی خود علم بی قراری و نقص توجه را نشان می دهند. متاسفانه تعداد زیادی از این افراد با سایر مشکلات روانشناختی، افت تحصیلی و یا انزوای اجتماعی مواجه هستند بنابراین ممکن است نیاز به درمان به طور مستمر ادامه داشته باشد.
رفتار درمانی و گفتاردرمانی آنلاین روش های درمان بیش فعالی
این نوع درمان که درمان شناختی هم نامیده می شود، می تواند علائم بیش فعالی را در کودک کاهش دهد و به او کمک کند تا احساس بهتری داشته باشد.این روش اغلب بر شناسایی و تغییر افکار در جهت تغییر رفتار متمرکز می باشد.کودکان مبتلا به بیش فعالی اکثرا دارای مشکلات بهداشت روان از قبیل اضطراب یا افسردگی می باشند که این روش درمان بیش فعالی بدون دارو، به این موارد نیز کمک خواهد کرد.
موسیقی درمانی
اکثر کودکان مبتلا به بیش فعالی با استرس و اضطراب نیز دست و پنجه نرم می کنند. موسیقی می تواند بسیار آرامش بخش باشد بنابراین برخی از متخصصان تصور می کنند موسیقی راه خوبی جهت درمان بیش فعالی میباشد. علاوه بر آن، موسیقی آغاز، پایان و ریتم دارد و برخی کارشناسان بر این باور اند که این ساختار می تواند به این کودکان کمک کند تا از پس اعمال روزمره خود بربیایند. توجه شود که این روش نمیتواند جایگزین دارو درمانی یا رفتار درمانی شود و اغلب در کنار سایر روشهای درمانی استفاده می شود.
شاید برخی گمان کنند که مواردی مثل مصرف زیاد قند ، تماشای زیاد و بیش از حد تلویزیون، عوامل اجتناعی و محیطی مانند فقر یا مشکلات خانوادگی و رفتار والدین در ایجاد این اختلال نقش داشته باشند. اما مطالعات انجام شده، تاثیر هیچ یک از این موارد را تایید نمیکنند. البته این عوامل میتوانند شدت علائم را بیشتر کنند اما شواهد آنقدر قوی نیست که بتوان آن ها را از عوامل ایجاد بیش فعالی دانست.
علل و عوامل ایجاد بیش فعالی اغلب ناشناختهاند اما تحقیقات نشان میدهند که ژنتیک نقش ۵۰ الی ۶۵ درصدی در ابتلا به این اختلال دارد. سابقه وجود بیش فعالی در اعضای خانواده و همچنین سابقه سایر اختلالات روانی همانند افسردگی، اضطراب، وسواس و.... در والدین، ریسک ابتلا به بیش فعالی را در کودکان افزایش میدهد.
کودکان بیش فعال معمولا یک فعالیت را تا انتها به سر انجام نمیرسانند و آن را نیمه کاره رها میکنند. اما در هر صورت کودکان در سنین مدرسه برای یاد گرفتن درس ها و انجام تکالیف خود، نیازمند حدودی از توجه و تمرکز میباشند و اگر نتوانند توجه و تمرکز خود را حفظ و کنترل کنند، در یادگیری دروس، انجام تکالیف، خواندن و نوشتن و همچنین ریاضیات دچار مشکل میشوند. در موارد بسیار شدید، در درمان کودک بیش فعال باید ضمن بازی درمانی و رفتار درمانی، از دارو درمانی نیز استفاده شود.
بازی هایی مانند حل کردن انواع پازل ها، راه رفتن بر روی تخته های تعادلی، نقاشی و فعالیت های بدنی و ورزشی میتوانند در درمان اختلال بیش فعالی و فقدان توجه و تمرکز موثر باشند. بازی هایی همچون پازل، موجب افزایش توجه و تمرکز در مبتلایان به این اختلال میشود، در نتیجه استفاده از پازل ها میتواند مشکل عدم یادگیری در کودکان بیش فعال را که بخشی از آن به عدم تمرکز مربوط میشود را برطرف کنند.
استفاده از مدادهای رنگی، نقاشی و کتاب های رنگ آمیزی راه دیگری برای درمان این اختلال و افزایش تمرکز در کودکان بیش فعال میباشد. همچنین میتوانیم به کودکانی که سواد خواندن دارند، یک متن بدهیم و از آن ها بخواهیم زیر یک کلمه به خصوص در تمام طول متن را خط بکشند.
برای کنترل انرژی کودکان بیش فعال، باید از فعالیت های بدنی و ورزش ها و بازی هایی که در آن ها پریدن زیاد است استفاده کنیم.
این محتوا صرفا جنبه تبلیغاتی دارد و توسط سفارش دهنده آن تهیه و تنظیم شده است.
