رقــابـتهـای وزنهبرداری آسیا با ایستادن مردان بر سکوی سوم و چهارمی بانوان به پایان رسید. رقابتهایی که تاریخسازی الهام حسینی در بحرین و کسب 19 مدال رنگارنگ آن را خاطرهانگیز کرد.
وزنهبرداری قهرمانی آسیا از 14 مهر به میزبانی منامه بحرین آغاز شد که ایران در این رقابتها 10وزنهبردار در بخش مردان و هفت ملیپوش در بخش بانوان داشت. کاروانی که در مجموع با کسب 19 مدال به کار خود پایان داد. چهار طلا، پنج نقره و هفت برنزی که سکوی سوم آسیا را برای مردان به دنبال داشت و سه طلای الهام حسینی در بخش بانوان که میرفت تا اولین حضور زنان ایران در سکوی آسیایی را به دنبال داشته باشد، اما دستآخر با کسب436 امتیاز با عنوان چهارمی برای بانوان به پایان رسید.
بانوان خیرهکننده ظاهر شدند
مهمترین و خاطرهانگیزترین اتفاق در منامه کسب سه طلای باارزش توسط الهام حسینی، بانوی وزنهبردار ایران بود که یکبار دیگر توانست برای پرچم پرافتخار کشورش تاریخسازی کند، اما حسینی تنها مدالآور و طلایی ایران در این رقابتها نبود و در بخش آقایان نیز چهار وزنهبردار موفق به کسب خوشرنگترین مدال این مسابقات شدند تا سهم قابل توجهی در ایستادن مردان بر سکوی سوم آسیا داشته باشند. هرچند انتظارات از کاروان اعزامی ایران بهخصوص در بخش مردان بیش از اینها بود، بهطوریکه بهداد سلیمی، نایبرئیس فدراسیون وزنهبرداری صراحتاً میگوید ایران به دنبال قهرمانی بود: «همه بچهها زحمت کشیدند و این چیزی نیست که بتوان آن را کتمان کرد، اما طبیعتاً انتظار نتیجهای بهتر را داشتیم و هدفمان از حضور در این رقابتها کسب عنوان قهرمانی بود، اما همه چیز بر وفق مراد نبود و برخی اتفاقات باعث شد دستمان به قهرمانی نرسد، حتی اگر محمد زارعی «اوت» نمیکرد باز هم شانس قهرمانی داشتیم.» سلیمی اما عملکرد بانوان را قابل قبول میخواند و تأکید میکند که توجه و حمایت از آنها میتواند نتایج خیرهکنندهای را در آینده به دنبال داشته باشد: «در بخش تیمی بانوان با توجه به اینکه مدت زمان زیادی از شروع فعالیت بانوان نگذشته، میشود گفت نتیجه قابل قبولی به دست آمده، بهویژه سه مدال سیده الهام حسینی که اولین مدالهای طلای بانوان ایران در تاریخ مسابقات بزرگسالان آسیاست. بقیه نفرات هم انصافاً خوب کار کردند و فاصله ۸ تا ۱۰ کیلویی تا نفرات برتر داشتیم که اگر تیم بانوان را خوب حمایت کنیم و اردوهای مرتبی بگذاریم، سال آینده اکثر این نفرات شانس کسب مدال خواهند بود.»
ضعف و قوتی که نیاز به بررسی دارد
کاروان اعزامی ایران در مجموع موفق به کسب 19مدال توسط سیدهالهام حسینی سه مدال طلای دسته ۸۱ کیلوگرم زنان، سیدرسول معتمدی سه مدال طلای دسته ۱۰۹ کیلوگرم، علی داوودی یک مدال طلا و دو نقره دسته به اضافه ۱۰۹ کیلوگرم، رضا دهدار دو مدال نقره و یک برنز دسته ۱۰۲کیلوگرم، مسعود چترایی مدال نقره حرکت دوضرب و برنز مجموع دسته ۸۹ کیلوگرم مردان، محسن دادرس سه مدال برنز دسته به اضافه ۱۰۹ کیلوگرم، محمد زارعی مدال برنز حرکت یکضرب دسته ۸۹ کیلوگرم مردان، امیر عزیزی مدال برنز یکضرب دسته ۱۰۹ کیلوگرم، رضا بیرانوند رتبه پنجم دسته ۹۶ کیلوگرم مردان، فاطمه کشاورز رتبه پنجم دسته ۶۴ کیلوگرم زنان، ابریشم ارجمندخواه رتبه ششم دسته ۷۶ کیلوگرم زنان، الهه رزاقی رتبه ششم دسته ۷۱ کیلوگرم زنان، فروغ یونسی عنوان هشتم دسته ۷۱ کیلوگرم، پوپک بسامی رتبه هشتم دسته ۵۹ کیلوگرم زنان، علیرضا معینی رتبه هشتم دسته ۹۶ کیلوگرم و مجید عسگری یازدهم دسته ۶۱ کیلوگرم مردان شد که این مدالها سومی آسیا را برای آقایان و عنوان چهارمی را برای بانوان در پی داشت. نتیجهای که نتوانست انتظارات را برآورده کند و مهمترین مسئله حالا در بازگشت کاروان وزنهبرداری ایران به کشور بررسی نقاط ضعف و قوت تیم است. مسئلهای که نایبرئیس فدراسیون نیز تأکید ویژهای بر آن دارد: «بعد از بازگشت به ایران اولین کار ما تشکیل کمیته فنی خواهد بود تا ببینیم آیا اهدافی که مورد نظر کمیته بوده به آن رسیدهایم یا خیر. در این جلسه استراتژی برای مسابقات قهرمانی جهان را تعیین میکنیم. به نظر من این مسابقات که مرحله اول کسب سهمیه المپیک است، اهمیت زیادی دارد. امیدوارم بتوانیم کسانی را اعزام کنیم که شانس کسب مدال دارند. این استراتژی را باید کمیته فنی تعیین کند. فرصت را نباید از دست داد و خیلی زود باید فکری برای نقاط ضعف تیم و ملیپوشان کرد.»
تغییراتی که نتیجه داد
بعد از ایجاد تغییرات در رأس فدراسیون وزنهبرداری، این رشته در رقابتهای همبستگی کشورهای اسلامی بهترین عملکرد را در بین تیمهای اعزامی ایران به این مسابقات داشت و بعد از آن نیز موفق به کسب برنز قهرمانی آسیا شد. مدالی که اگرچه بهزعم مسئولان فدراسیون و برخی کارشناسان باید خوشرنگتر بود، اما نتیجه چندان بدی هم نیست اگر این مسئله را در نظر بگیریم که این تیم بعد از دوران سختی که با مرادی تجربه کرده بود، حالا به نهال نوپایی میماند که نیازمند حمایت و مراقبت بیشتر است برای بازگشت به دوران اوج گذشته و کسب عنوانهای قهرمانی. در واقع تغییرات ایجاد شده نتیجه خوبی داد و وزنهبرداری ایران توانست یکبار دیگر در مسیر موفقیت گام بردارد. هرچند برای ادامه این مسیر نیازمند رسیدن به یک ثبات است و این حاصل نمیشود جز با برگزاری انتخابات، چراکه سرپرست فدراسیون هر اندازه موفق باشد هم نمیتواند برنامههای بلندمدتی را برای تیم ملی تدارک ببیند و به مرحله اجرا درآورد.
