نمایشگاهگردان نمایشگاه «مینیمالیسم و کانسپچوال آرت» موزه هنرهای معاصر تهران گفت: در سالهای اخیر هنرمندان ایرانی بسیار قوی شدهاند و این نشان میدهد که ایران پتانسیل بالایی برای تغییر جایگاه هنریاش در جهان دارد.
به گزارش «جوان» عمادرضا اسلامی، مدیر موزه هنرهای معاصر تهران در نشست صمیمی با خبرنگاران که روز گذشته برگزار شد در مورد علت برگزاری نمایشگاه «مینیمالیسم و کانسپچوال آرت» گفت: تلاش کردیم تا یکی از مهمترین ویژگیهای نمایشگاه مینیمالیسم و کانسپچوال آرت پاسخگویی به پرسش محققان و پژوهشگران هنری باشد. ویژگی دیگر این بود که آثار برجستهای از هنرمندان جهان (۳۸ اثر) برای اولینبار در این نمایشگاه به نمایش گذاشته شدهاست.
اسلامی با اشاره به فلسفه فکری مینیمالیسم عنوان کرد: مینیمالیستها جمله معروفی دارند «کمتر بیشتر است» و این سیاق فکری بسیار جریان ساز بودهاست.
در ادامه این برنامه بهرنگ صمدزادگان، نقاش و کیوریتور (نمایشگاهگردان) نمایشگاه «مینیمالیسم و کانسپچوال آرت» موزه هنرهای معاصر تهران با تأکید بر اینکه اهمیت این نمایشگاه به خوراک وسیعی است که برای مخاطب فراهم ساختهاست، اظهار داشت: نکته مهم برای من ارتباط با هنرمندان و به ویژه نسل جدید آنان است و عقیده دارم که موظفیم برای آنان خوراک مطالعاتی فراهم کنیم.
این مدرس دانشگاه با اشاره به گنجینه موزه هنرهای معاصر تأکید کرد: اسامی هنرمندانی که آثار آنان در این نمایشگاه هست خود گویاست که آنان برجستهترینهای جهان هستند. ما آثاری بسیار خاص و منحصر به فرد را داریم همچنان که مثلاً گرانترین اثر جکسون پولاک در جهان را در موزه هنرهای معاصر داریم.
وی افزود: هنر معاصر ایران هنوز ساختارهای زیربنایی خود را متقن نساخته و این یکی از دلایلی است که هنر معاصر ما در هیچ جایی در جهان مورد اعتنا نیست. در هیچ دوسالانهای اسمی از ایران یا مقالهای از ایران نیست و این موضوعی است که باید به آن توجه و در جهت تغییر آن اهتمام ورزیم. هنر معاصر ایران باید نسبت به جریانات هنری که روی میدهد، موضع، حتی موضع منفی و منتقدانه داشتهباشد.
صمدزادگان در عین حال با اشاره به پتانسیل بالای ایران برای تغییر جایگاه هنریاش در جهان گفت: در سالهای اخیر هنرمندان ایرانی بسیار قوی شدهاند و اینها نمودهای امیدوارکننده دیدهشدن جهانی هستند از طرفی هم موزه هنرهای معاصر یکی از برجستهترین موزهها در رتبهبندی جهانی است. بسیاری از چهرههای برجسته هنری دنیا دوست دارند که به تهران بیایند و در موزه هنرهای معاصر نمایشگاه داشتهباشند. پس توقع اینکه هر کسی و چیزی در آن نمایش دادهشود، منطقی نیست و چنین موضوعی اعتبار جهانی ما را هم خدشهدار خواهد کرد.
او در بخش دیگری از صحبتهایش با اشاره به اثری که در جریان این نمایشگاه کشف شده، اظهار کرد: در این نمایشگاه برای مثال ما به طور تصادفی اثری کشف کردیم با عنوان «پیشرفت» که چهار مورد از آن به سفارش موزهها ساخته شدهاست. این یعنی یک اثر تاریخی دقیقاً یک هفته پس از پیروزی انقلاب وارد ایران شده و سپس به کنار گذاشته و فراموش شدهاست و حتی گردانندگان قبلی موزه هم نمیدانستند که این کار کجا بوده و اصلاً چه کسی آن را سفارش دادهاست!
نمایشگاهگردان موزه هنرهای معاصر در پاسخ به سؤال خبرنگار «جوان» در مورد چرایی عدم اطلاع مسئولان قبلی موزه از وجود چنین اثری اظهار داشت: به هر حال همه دوستان ما در سالهای گذشته کار میکردند و گنجینه ما وسیع است. فکر میکنم در دورههای مختلف افراد مختلفی بر مفاهیم مختلفی تمرکز داشتهاند. خیلی از آثاری که مشاهده میکنیم در دورههای قبلی نمایش داده نشدهاند و الزام نظری برای یک نمایشگاه وجود نداشته که بخواهد این موارد را نشان دهد؛ البته یکی دیگر از دلایل آن میتواند این باشد که الزاماً مطالعه نظری روی سبک برخی آثار صورت نگرفتهاست.
صمدزادگان در پایان تأکید کرد: من فکر میکنم به هر حال ما باید دست به دست هم بدهیم و جریان درست کنیم. بیشترین مطالبهای که ما میتوانیم داشته باشیم، نمایشگاههایی از جنس مینیمالیسم و کانسپچوال آرت و داشتن یک موزه فعال است. موزه هنرهای معاصر در همه جای دنیا یک قلب پویا برای جریان هنری است و وقتی ما مطالبه یک جریان پویا کنیم، همه این اتفاقات رخ میدهند.
