مباحث بسياري درباره انتشار كليپ هاي جنجالي و محتوا در شبکه هاي اجتماعي مطرح است. طرح اين موضوع عمدتا بعد از انتشار يك كليپ در شبكه هاي اجتماعي در فضاي رسانه اي مطرح و آموزه هاي بسياري براي مديريت صحيح انتشار آن طرح مي شود. گسترده شدن دامنه فضاي سايبر اين امكان را فراهم كرده كه راستي آزمايي موضوعات مطرح شده همواره مورد پرسش قرار گيرد از همين كاربراني كه از دانش كافي در اين باره برخوردار باشند قادر خواهند بود با تاسي از آموخته هاي خود مباحث مطرح شده را مديريت كنند . بخشي از كليپ ها سلامت روان جامعه را هدف قرار مي دهد. انتشار كليپ زورگيري مرد خشن در بزرگراه نيايش از جمله كليپ هايي بود كه سلامت روان جامعه را تحت تاثير قرار داد و موضوع نگراني از كاهش امنيت را مطرح كرد تا جایی که پلیس موفق شد در جریان رد یابی های خود خیلی زود متهم را شناسایی و بازداشت کند. مسوولان عالی قضایی هم در واکنش به انتشار کلیپ موضوعاتی از جمله ضرورت بازنگری در قوانین موجود برای برخورد قاطع تر با سارقان خشن را مورد توجه قرار دادند بنابراین همه موضوعات مطرح شده در این باره ناشی از اشتراک گذاشتن کلیپ توسط اولین کاربر صورت گرفته است که به پیوست آن میلیون ها نفر در سراسر جهان آن را رویت کرده و برداشت های خود در این باره را به دیگران منتقل کرده اند.
یکی از موضوعات مهم برای کاربران شبکه های اجتماعی موضوع سواد رسانه ای در مواجهه با محتواهایی است که در این بستر به اشتراک گذاشته می شود. به باور دکتر یونس شکرخواه استاد علوم ارتباطات «سواد رسانهای یک نوع درک متکی بر مهارت است که میتوان براساس آن انواع رسانهها را از یکدیگر تمیز داد و انواع تولیدات رسانهای را از یکدیگر تفکیک و شناسایی کرد. به نظر من هدف اصلی سواد رسانهای می تواند این باشد که بر اساس آن بتوان محصول نهایی یک رسانه را از این جنبه شناخت که آیا بین محتوای یک رسانه به مثابه یک محصول نهایی با عدالت اجتماعی رابطهای وجود دارد یا خیر. سواد رسانهای آمیزهای از تکنیکهای بهرهوری مؤثر از رسانهها و کسب بینش و درک برای تشخیص رسانهها از یکدیگر است. در واقع اگر زمانی به نقطهای از تعارض با یک رسانه برسیم، سواد رسانهای میتواند مانع قطع ارتباط با رسانه شود و ارتباط با رسانههای متفاوت و تبدیل رابطه یکسویه و انفعالی به یک رابطه فعالتر را توصیه کند. نظام رسانهای دارای سلسله مراتب است و اجزای آن قابلیت تعقیب و شناسایی دارد.»
این روزها عمده شهروندان کاربران شبکه های فعال اجتماعی هستند که مدام محتواهای دریافت شده از هر رسانه را با دیگران به اشتراک می گذارند بدون این که تولیدات رسانه ای را تفکیک یا راستی آزمایی یا ضرورت اشتراک گذاری آن را مورد پرسش قرار دهند. مثلا همزمان با شیوع ویروس کرونا در کشور انتشار کلیپ های ساختگی درباره شیوع کرونا منجر به وحشت کاربران می شد. مثلا فروردین سال 99 کلیپی در استان آذربایجان شرقی کلیپی منتشر شد که نشان می داد مردی در حال شیوع ویروس کرونا روی درختان و صندلی های شهری است. این کلیپ منجر به نگرانی عمومی در این استان شد و زمانی که ماموران پلیس متهم را بازداشت کردند گفت که برای شوخی دست به این کار زده است. مخلص کلام این که زندگی امروز گزینه ناگزیر از تنفس در بستر شبکه های اجتماعی است که کاربرانش باید برای حفظ سلامت روان خود سواد رسانه ای را با کسب مهارت و تمیز دادن رسانه ها از یکدیگر ارتقا داده و به حیات خود ادامه دهند.
