اینجا نیاز به روزه و مداحی ندارد چرا که بیقراری کودکان ناخود آگاه دل را به کربلا میبرد و اشک بر چشمان انسان جاری میکند. سرویس اجتماعی جوان آنلاین: ماه محرم است و اولین جمعه محرم الحرام از راه میرسد. جمعهای خونین از دل داغدار مادران، در سوگ نوزاد شش ماهه سرور و سالار شهیدان.
هر سال در نخستین جمعه ماه محرم به یاد سرباز کوچک دشت کربلا همایش شیرخوارگان حسینی برگزار میشود تا مادران و نوزادان شیرخوار در غم نوزاد شش ماهه امام حسین (ع) همنوا با رباب لالایی سر دهند و بار دیگر تصویری از صحنه کربلا را ترسیم کنند. امروز نیز همزمان با نخستین جمعه ماه محرم، خیابانهای منتهی به حرم امام رضا (ع) مملو از مادرانی است که کودکان شیرخوار خود را در آغوش گرفته و پیاده به سمت حرم مطهر امام رضا (ع) در حرکت هستند.
به حرم که نزدیک میشوم بر انبوه جمعیت افزوده میشود. خانوادهها همراه کودکانشان به مهمانی سیدالشهدا میروند. کودکان سربند به پیشانی دارند و بزرگ ترها پرچم به دست گرفته اند. امروز امام رضا (ع) میزبان مهمانان جدشان اباعبدالله است.
داخل حرم میشوم دست عاشقی بر سینه میگذارم و به مولایم سلام میدهم، درون حرم جلوهای از نور را میتوان دید. کودکان پاک بهشتی قدم در قطعهای از بهشت گذاشته اند و با گریههای کودکانه شان کربلایی دیگر به پا کرده اند.
اینجا نیاز به روزه و مداحی ندارد چرا که گریه کودکان ناخود آگاه دل را به کربلا میبرد و اشک بر چشمان انسان جاری میکند. صحن و سرای ثامن الائمه مملو از گریه کودکان و لالایی مادرانی است که به یاد دردانه سرور و سالار شهیدان بر زبان مادران مشهدی جاری میشود. کودکان در حالیکه لباسهای سبز و سفید بر تن دارند و پیشانی بندهایی مزین به نام مبارک امام زمان (عج) و کوچکترین شهید دشت کربلا حضرت علی اصغر (ع) با دستها و قلبهای کوچک شان به همراه مادران خود در حرم مطهر رضوی گرد هم آمده اند تا با گریههای علی اصغر (ع) همنوا شوند و رباب را دلداری دهند.
مادران دلسوخته حسینی با بستن سربندهای سبز یا علی اصغر (ع) کودکان خود را نذر مظلومیت سید و سالار شهیدان کردند و با خواندن لالایی، همنوا با مادر داغدار دشت نینوا، شهادت مظلومانه طفل شش ماه حضرت اباعبدالله الحسین (ع) را در گوش کودکانشان زمزمه میکنند.
مادران دیگر حال خود را نمیدانند و در مکان نیستند چرا که دل به یار سپرده اند و با بلندکردن نوزادان خود بر روی دستانشان، به یاد مظلومیت حضرت علی اصغر (ع) لالایی سر داده و کودکان نیز با بی قراری هایشان با طفل شش ماهه امام حسین (ع) همنوا شده اند، اینجا کربلاست.
گریههای مادران سوگوار و بی تابی نوزادان در زمان اجرای مراسم، لحظه عطش علی اصغر (ع)، بی تابی مادرش و درخواست آب از سوی سیدالشهدا (ع) برای طفل شیرخوارش را به یاد میآورد، لحظاتی که دل هر انسانی را به درد میآورد. اینجا تنها مادران و کودکان شیرخوار، مهمان امام حسین (ع) نیستند، بسیاری از حاجتمندان نیز به این جمع آسمانی ملحق شده اند تا شاید به حرمت این همه معصومیت، مشمول نگاه و الطاف الهی شوند.
به پایان مراسم نزدیک میشویم. بیشتر کودکان همانند دردانه امام حسین (ع) در خواب به سر میبرند با این تفاوت که دیگر علی اصغر (ع) چشم باز نمیکند و با لبخندی شیرین دل رباب را شاد نمیکند.
در سکوت کودکان، اما صدای مادران بلند میشود که با ذکر عهد نامه با حضرت، ولی عصر (عج) میثاق میبندند که فرزندانشان را در راه دین و اسلام تربیت کنند و کودکانشان را نذر مولا صاحب الزمان و آماده ظهور نزدیکش گردانند.