صورت برافروختهاش با خطهای متقاطعی پوشیده شده است. با دست به دکهدار اشاره میکند، چیزی را که داخل دستش است به دکهدار نشان میدهد؛ در چند قدمی صدای مکالمه بلندش با صاحب روزنامه فروشی شنیده میشود:
_ یعنی چه؟ پس من چه کار کنم؟ انگار 5 هزارتومانم را دور ریختهام.
_ کاری از دست من بر نمیآید.
_ خوب زنگ بزن به شرکت توزیع کننده، بگو کارتهای توزیع شده تقلبیاند.
_ شمارهای از شرکت توزیع کننده ندارم.
حق این مشتری ضایع شده بود؟ و داستان به اینجا ختم میشود.
از کنارشان به آرامی میگذرم. در محل کار نیز یکی از همکاران کارت شارژی را که صبح خریده اما تقلبی بوده و نتوانسته تلفن همراهش را شارژ کند نشانم میدهد و داستان از اینجا آغاز میشود. متقلب در کمین است.
اگرچه اغلب فناوریهای جدید بدون فرهنگ استفاده وارد کشور میشوند، اما به همراه خود وسوسه سوء استفاده را برای سودجویان به همراه میآورند؛ دوربرگردان و میانبر کسب درآمد و کلاهبرداری به نام تقلب.
کارهایی که لذت فریبنده زرنگی را در فرد بیدار و به انجام آن تشویقش میکند. خلاف رانندگی دور از چشم پلیس، جیم شدن گاه و بیگاه از محل کار، چاپ اسکناس جعلی و بالاخره درست کردن کارت شارژهای تقلبی. هر کاری راهکاری برای پیشرفت کذایی من است.
ورود سیم کارتهای اعتباری در بازار تلفنهای همراه نیز از این قاعده مستثنی نیست. با زیاد شدن مشتریها و متقاضیان این نوع خدمات افراد سودجو به فکر افزایش درآمد خود از این طریق میافتند و با ورود فناوری جدید برای استفاده از جاده فرعیهای آن برای پولدار شدن با یکدیگر رقابت میکنند.
در نظر افراد راحت طلب به جای تولید و ارائه نوآوری در خدمات، پدید آمدن یک امکان رفاهی نو گزینهای از گزینههای پولدار شدن است.
آرش کریم بیگی، مدیر روابط عمومی اپراتور ایرانسل، خرید از نمایندگیهای مجاز را از موانع امکان پیشروی تقلب در تولید کارتهای شارژ تلفن همراه میداند.
کریم بیگی اعمال این تدابیر را به طور کامل مانعی بر سر راه تقلب سیم کارت نمیداند و میافزاید: «با این وجود هر کدام از اپراتورهای سیم کارت اعتباری در کشور به نسبت گستردگی شبکه، تعداد مشترکین و مارکتی که دارند در معرض تقلب بیشتری هستند.»
وی معتقد است، تضییع حق مشتری سبب میشود به اعتبار برند خدشه وارد شود و مشترکین سیم کارتهای اعتباری میتوانند به وسیله تماس با نمایندگی شرکتی که از آن خدمات تلفن همراه دریافت میکنند هر گونه نارضایتی خود را از نحوه و چگونگی ارائه خدمات اعلام کنند و افراد حقیقی و حقوقی که برابر تنظیم قرارداد متعهد خدمات رسانی به مشترکین شده اند در صورت تخلف مورد پیگرد قرار میگیرند. کریم بیگی از مشترکین سیم کارتهای اعتباری خواست علاوه بر اینکه کارت شارژ مصرفی خود را از محلهای معتبر تهیه کنند از خرید کارتهایی که از طراحی متفاوتی با طراحی معمول بر خوردارند و یا لایه پوشاننده PIN کدشان مخدوش است خودداری نمایند.
صبح زود و هوا بس ناجوانمردانه سرد است با این حال در دکهاش را باز گذاشته، معلوم است چند ساعتی میشود سر کسب و کار آمده است. در حالی که به سرعت پاسخ مشتریهایش را میدهد مشتریانی که به زور رختخواب گرمشان را ترک کردهاند و از سرما نای درآوردن دستهایشان را از جیب ندارند و در همان حال پشتههای روزنامههای جلو دکه را از نظر میگذرانند و از خبرهای داغ و یخ آنها سوژه روز مییابند، از کارت شارژهای تقلبی و غیر تقلبی که روزانه در دکهاش تردد دارند حرف میزند: «خیلی اوقات کارتی را دست مشتری میدهم بعد از دو یا سه دقیقه دیگر بر میگردد میگوید کد وارد نشده و خطم را فعال نکرده است. من هم از مشتری پس میگیرم. همان لحظه با پشتیبانی کارت تماس میگیرم و مشخص میشود که آیا همان لحظه استفاده شده است یا نه؟ اگر همان لحظه استفاده شده باشد که مشخص میشود خود مشتری استفاده کرده و بعد پس آورده است. ولی اگر قبلاً استفاده شده باشد که پس میگیرم. »
علی ایمانی جوانی که سه سالی است دکهداری میکند، ادامه میدهد: «شرکت توزیع کننده این کارتها را از ما قبول نمیکند، من هم به خاطر دو هزار تومان مشتریام را از دست نمیدهم و نمیگذارم مشتری ناراضی برود. چند روز پیش آقایی کارت را خرید و بعد از چند دقیقه آورد نمیدونم برای کسی فرستاده بود یا نه؟ دیگر این را خودش و خدایش میداند ولی گفت که این شماره به موبایلم وارد نشده، یک کارت شارژ دیگر به او دادم و این برای خودم مانده.» کارت را نشان میدهد هیچ تفاوتی با اصل ندارد.
ایمانی میافزاید: «هیچ هم معلوم نیست مشتری راست گفته یا نه فقط اگر قبول نکنیم به مشتری بر میخورد و ناراحت میشود. ضمن اینکه این مشکل همیشه پیش نمیآید خیلی به ندرت هر یک یا دو ماه یک بار این اتفاق میافتد. سعی میکنیم کارت شارژهای هر اپراتور را از نمایندگیهایش تهیه کنیم. از دست فروش خرید نمیکنیم.»
از دست فروشان کارت شارژ میگوید که باید باشند یا نباید باشند اما هستند: «سمت بازار و مولوی افرادی را میبینی که یک دسته بزرگ کارت شارژ دستشان گرفتهاند و عمده و جزئی میفروشند. اغلب در میان کارتهای دست فروشها قلابی و مشکل دار وجود دارد. اگر زیاد دقت کنید مشخص میشود کدام تقلبیاند. بر چسبشان را میکنند و بعد از استفاده یک برچسب قلابی روی آن میچسبانند. بعد هم یک نایلون رویش میکشند، که سخت هم مشخص میشود این درست است یا تقلبی؟ بعد از اینکه میدهیم دست مشتری تازه مشخص میشود تقلبی است یا نه؟»
علی آقا روزانه بین 40 تا 50 قطعه کارت شارژ سیم کارتهای اپراتورهای مختلف را میفروشد.
در حال حاضر اپراتور همراه اول با 13 میلیون، ایرانسل با 14 میلیون، تالیا با یک میلیون و اسپادان با 350 هزار مشترک اپراتورهای فعال ارائه خدمات مخابراتی تلفنهای همراه در کشور هستند.
این داستان همه روزه در حالی در سطح شهر و کشور اتفاق میافتد که پلیس امنیت عمومی استان تهران به شهروندان هشدار میدهد تا مردم در خرید کارتهای شارژ تلفن همراه دقت داشته باشند.
چندی پیش در پی اعلام شکایت برخی شهروندان مبنی براینکه کارت شارژ تلفنی که از برخی مغازهها و کیوسکهای مطبوعاتی خریداری کردهاند تقلبی و فاقد اعتبار است، این موضوع در دستور کار پلیس قرار گرفت. با انجام کارهای اطلاعاتی مشخص شد چهار نفر با اجاره محلی در منطقه گلشهر کرج اقدام به ترمیم کارتهای مصرف شده تلفن همراه کرده و آنها را به طور عمده به فروش می رسانند.
ابوالفضل شاکری، مشاور مدیر عامل و سخنگوی پروژه تالیا نیز میگوید:«تولد کارت شارژهای تقلبی مبحث جدیدی است. چندی بعد از اینکه سیم کارتهای اعتباری ارائه شد، عدهای افراد سودجو دنبال اینکه کارت تقلبی وارد بازار کنند افتادند و کمابیش گریبانگیر اغلب اپراتورها شده و تنها راه نیفتادن در دام آنها خرید از مراکز معتبر است.»
شاکری تصریح میکند: «در حال حاضر میزان تقلب در زمینه کارتهای شارژ به حداقل رسیده است. ضمن اینکه مردم به این آگاهی رسیده اند که از دستفروشان و افراد دوره گرد و غیر معتبر کارت شارژ تهیه نکنند. با این حال جاعلان کارتهای شارژ تقلبی از طریق مراجع قضائی و مأموران آگاهی تحت پیگرد قرار میگیرند.»
وی ادامه میدهد:«دیده شده برخی کیوسکهای روزنامه فروشی که طمع کردهاند و از افراد سودجو به خاطر اینکه درصدی ارزانتر خرید کنند کارت شارژهای تقلبی خریدهاند و آن را به مردم فروختهاند که باید خودشان در صورت بروز مشکل پاسخگو باشند. زیرا تأکید ما همیشه بر این بوده که صرفا از مراکز مجاز و معتبر خرید کنند و از افراد دوره گرد، دلال و واسطه پرهیز کنند.»
شاکری کیوسکها و واحدهای معتبر صنفی، نمایندگیهای دفاتر خدمات ارتباطی و همین طور واحدهای ارائهکننده خدمات موبایل که دارای پروانه معتبر صنفی هستند را جزو مراکز معتبر فروش کارت شارژ میداند و یادآور میشود: قانون و عرف این است که فروشنده باید پروانهاش را در معرض دید نصب کند. به عبارتی تمام واحدهایی که پروانه دارند امکان فروش کارت شارژ را دارند. »
با این وجود ماجرای سیم کارتهای تقلبی تا زمانی که طراحی و یا نشانه خاصی نداشته باشند و با قیمتهای متفاوت در مراکز عرضه شوند، همچنان وسوسه تهیه پول مواد و... از راه فروش کارت شارژ وجود دارد.
روی جدول کنار ایستگاه مترو ایستاده است. کیف کمری دارد که از آن به ارتفاع پاهایش کارتهای رنگی آویزان است، اسکناسها را در دست میفشرد و از آوار فریادش که کل منطقه را پوشش میدهد چیزی در گوش عابرین رسوب میکند: «کارت شارژ. . . . و. . . . و. . . . .، کارت تلفن، کارت اینترنت.»
ما در دسترسیم
آرش کریم بیگی میگوید: «راحتترین شیوه شناسایی کارت شارژ تقلبی از غیر تقلبی قبل از باز کردن پوشش پلاستیکی آن خرید از مبادی است که میتوان به آنها اعتماد کرد.»
در حال حاضر دستگاههای ATM بانکها، پایانههای فروشگاهی(POS ها)، انتقال اعتبار به صورت خط به خط، خرید اینترنتی، استفاده از خدمات e-sharj و خرید از نمایندگیهای فروش سیم کارتهای اعتباری و واحدهای صنفی معتبر راههای مشترک تهیه اعتبار برای سیم کارتهای اعتباری در ایران هستند.
کریم بیگی معتقد است راهحلهای بالا در جلوگیری از گران فروشی احتمالی و تقلب در این زمینه مؤثر است.
وی ادامه میدهد:«در برخی موارد مشتریان روی PIN را با کلید و یا شیء نوک تیزی میتراشند که خود این امر هم علت پاک شدن برخی شمارههای PIN است که در این صورت هم مشتریان میتوانند با مراجعه به نمایندگی سریال کارت خریداری شده، به اضافه بخشی از PIN که قابل خواندن است و شماره خط خود اقدام به دریافت اعتباری معادل اعتبار کارت خریداری شده کنند.»
مجرم کارش را خوب بلد است
متهمی از باند دستگیر شده در اعترافات خود آورده است که به همراه سه نفر دیگر از دوستانش که همگی به مواد مخدر بخصوص شیشه اعتیاد دارند از یک ماه پیش با تهیه ابزار تولید کارتهای جعلی شارژ ایرانسل تصمیم گرفتند برای تأمین پول مواد مخدر خود اقدام به جعل این کارتها کنند.
به این صورت که پس ازجمع آوری کارتهای مصرف شده ابتدا آنها را با مواد شیمیایی شست وشو داده و پس از چسباندن برچسب جدید روی قسمت کد، آنها را با پوشش مخصوص پلاستیکی میپوشاندند و در محلهای پرتردد عرضه میکردند یا به مراکز فروش و کیوسکهای مطبوعاتی به صورت عمده میفروختند.
اعضای این باند با مراجعه به مراکز خرید و فروش این کارتها بعد از خرید تعداد زیادی کارت، با تظاهر به اینکه ازخرید منصرف شدهاند یا درحال حاضر پول همراه ندارند، کارتهای جعلی را به جای کارتهای اصلی به فروشندگان میدادند.
در بازرسی از مکانی که این افراد اقدام به تهیه کارتهای تقلبی میکردند یکهزار و ۸۷۹ قطعه انواع کارت شارژ تقلبی ایرانسل، همراه اول و تالیا، ۳۶ قطعه کارت شارژ ترمیم شده (تقلبی )، ابزار و ادوات ترمیم کارت شارژ مصرف شده از جمله دستگاه پرس، مواد شیمیایی شست وشودهنده، تعداد زیادی کاور مشمعی و برچسب کشف شد.
این هم از مراکز مجاز
خانم جمیله صادقی که از مشترک سیم کارت اعتباری یکی از شرکتهای فعال در کشور است، دل پری از کیفیت خدمات ارائه شده دارد و در حالی که لاشه زرد رنگ کارتی را نشان میدهد که به قول خودش بابت آن 5 هزار تومان از پولش را دور ریخته میگوید:«این کارت را از سوپری محل خریداری کردهام، بعد از وارد کردن شماره روی آن سیم کارتم فعال نشد، به مغازهدار که مراجعه کردم قبول نکرد و گفت چون محل PIN را پاک کردهای پس نمیگیرم.»
صادقی در اندیشه 5 هزارتومانی که میتوانست چه خدمتها که برایش بکند اضافه میکند: «همیشه که نمیشود مرکز معتبر پیدا کرد گاهی آدم عجله دارد، جلوی دستگاه ATM هم چند نفر صف کشیدهاند، مجبور میشوی از دست فروش کنار ایستگاه مترو یا از دسترسترین کیوسک روزنامه فروشی کارت بخری.»
نیشخندی میزند و میگوید: «تازه این بار که من از واحد صنفی مجاز کارت خریدم.»
