
واحد مرکزی خبر به نقل از خبرگزاری شین هوا گزارش داد پژوهشگران دانشکده پزشکی راش در شیگاگو اعلام کردند بررسی 970 تن با سن متوسط 80 سال که از نظر روان شناختی و توان عضلانی آزمایش شدند، نشان داد بین ضعف عضلانی و خطر ابتلا به الزایمر رابطه ای وجود دارد.
داوطلبان در این تحقیق در ابتدای مطالعه به الزایمر و زوال عقل مبتلا نبودند ولی در طول سه سال و نیم تحقیق و آزمایش مشخص شد 138 تن از این افراد، به الزایمر مبتلا شدند و افراد مسنی که در ابتدای تحقیق از بالاترین سطح قدرت عضلانی برخوردار بودند، در مقایسه با افراد مبتلا به ضعف عضلانی، 61% کمتر به بیماری الزایمر مبتلا شدند.
رابطه بین قدرت عضلانی و الزایمر حتی پس از درنظر گرفتن عوامل دیگر مانند شاخص توده بدنی و سطح فعالیت جسمانی، باز هم به قوت خود باقی بود.
این بررسی ها همچنین نشان داد ضعف عضلانی با افزایش احتمال اختلال خفیف روانشناختی همراه است که از جمله نخستین نشانه های زوال حافظه محسوب می شود.
در مجموع نتایج مطالعات نشان می دهد هرچه توان عضلانی بیشتر باشد، خطر ابتلا به الزایمر و اختلالات روانشناختی در سنین بالا کاهش می یابد.
اگرچه علت اصلی رابطه بین توان عضلانی و الزایمر هنوز برای دانشمندان ناشناخته است ولی پژوهشگران برخی احتمالات را در این مورد مطرح کرده اند؛ از جمله اینکه آسیب به میتوکندری که مسئولیت تولید انرژی برای سلول ها را بر عهده دارد، ممکن است با کاهش توان عضلانی و فقدان عملکرد روانشناختی همراه باشد یا کاهش توان عضلانی ممکن است به علت بروز سکته مغزی یا دیگر اختلالات دستگاه عصبی مرکزی بوجود بیاید و به نوبه خود علائم اولیه بالینی ابتلا به الزایمر را نمایان کند.