سرویس اقتصادی جوان آنلاین: تامین مسکن مناسب برای زندگی همیشه موردتوجه سیاستگذاران بوده و وعدههایی نیز در دولتهای مختلف در این زمینه مطرح شده است. گام اولیه برای ورود به عرصه ساخت وساز، تامین زمین مناسب است که سهم قابل توجهی در قیمت مسکن دارد. برای تامین زمین موردنیاز نیز دو نظر وجود دارد، عدهای از کارشناسان معتقدند شهرهای بزرگ مانند تهران ظرفیت افزایش جمعیت ندارند و باید از زمینهای مناسب بیرون شهر برای افزایش مسکن و ساخت شهرهای جدید استفاده شود. عدهای دیگر از کارشناسان نیز بر این باورند که زمین کافی و مناسب در داخل شهرها وجود دارد و برای ساخت مسکن مناسب باید تراکم ساختمانی را افزایش داد و از ظرفیت زمینهای موجود حداکثر استفاده را برد.
آن طور که مشخص است، بهای زمین، بخش بزرگی از بهای تمامشده مسکن را تشکیل میدهد تا جایی که در شهر تهران زمین حدود ۴۰ تا ۸۰ درصد (بسته به منطقه) از بهای تمامشده مسکن را تشکیل داده است. به همین دلیل هم معمولاً در زمانهایی که بازار دچار التهاب میشود، دولت و به صورت خاص وزارت راه و شهرسازی بحث عرضه زمین را در مصاحبهها و طرحهای خود مورد اشاره قرار میدهد و با طرحهایی مانند زمین صفر، زمین رایگان، زمین ارزان و… تلاش میکند جو بازار را تا حدودی آرام کند. اما سوالی که مطرح میشود این است که آیا زمین به قدر کافی وجود دارد تا همه مردم از آن نفع ببرند؟
در این رابطه فرشید ایلاتی، کارشناس مسکن به خبرنگار «جوان آنلاین» میگوید: «زمین به قدر کافی است. اما سیاست گذاریهای غلط باعث وضعیت این چنینی در بازار مسکن شده است. سوال من این است که وقتی مشکل زمین در حوزه مسکن وجود دارد، چرا سیاستگذاران نمیگذارند حریم شهر بزرگتر شود؟ چه کسی میگوید به سمت افزایش طبقات و برج سازی برویم؟»
او ادامه میدهد: «کشوری مانند ژاپن وسط دریا است و به دلیل کمبود زمین، برج سازی میکند. اما ما زمین وسیعی داریم که میتوانیم از آن استفاده کنیم. باید زمینها تقسیم بندی شود و مردم خودشان در زمینی که به آنها تعلق میگیرد خانه بسازند.»
ایلاتی تصریح میکند: «در رسانهها مطالبه کنید که هر ایرانی باید به واسطه تابعیت و تولد در سرزمین ایران، حق زمین داشته باشد. این مسئله باعث علاقه بیشتر افراد به سرزمینشان نیز خواهد شد، زیرا که حس تعلق خواهند کرد.»
این کارشناس مسکن اظهار میدارد: «برای اینکه بتوان سرمایه اجتماعی را بیشتر کرد باید در حکمرانی، مردم را مالک کنیم. باید از هر طریقی شده، هر نوع زمینی که امکان ساخت و ساز دارد را برای سکونت به افراد واگذار کنیم.»
