ایران در پایان مسابقات با کسب ۶ مدال طلا، یک نقره و یک برنز به کار خود پایان داد. دیروز و در پایان رقابتهای پنج وزن دوم، داریوش حضرتقلی در ۶۱ کیلوگرم نقره گرفت. در ۷۴، یونس امامی موفق به کسب مدال طلا شد. محسن مصطفوی در ۸۶ کیلوگرم و در اولین حضورش در مسابقات قهرمانی آسیا به مدال برنز بسنده کرد. در ۹۲ کیلو امیرحسین فیروزپورمقتدرانه طلا گرفت و در نهایت در ۱۲۵ یدالله محبی صاحب گردنآویزطلا شد تا با احتساب سه مدال طلای پنج وزن اول، ایران با کسب ۱۰۲ امتیاز به عنوان قهرمانی دست پیدا کند. هند هم با کسب ۲۵۱ امتیاز عنوان نایبقهرمانی مسابقات را از آن خود کرد.
اعتماد به جوانها
پژمان درستکار، سرمربی تیم ملی کشتی آزاد برای حضور در رقابتهای مغولستان همان راه و روش محمد بنا را در پیش گرفت و تیمی را راهی مسابقات قهرمانی آسیا کرد که اکثر آنها جوان بودند و حتی در برخی اوزان تجربه حضور در مسابقات قهرمانی قاره کهن را نداشتند. با این حال نتیجه کسب شده نتیجهای بود در خور توجه که حکایت از پشتوانه خوب و مناسب کشتی آزاد ایران دارد. سرمربی تیم ملی در پایان رقابتهای کشتی آزاد میتواند مدعی باشد که پاسخ اعتماد به جوانان را گرفته و تیمی را آماده کرده که میتواند پشتوانه مناسبی برای تیم اصلی کشتی آزاد ایران در مسابقات جهانی و المپیک باشد. با این حال آنچه در این مسابقات مشهود بود، ضعف بدنی ملیپوشان و خالی کردن بدنها بهخصوص در دیدارهای پایانی بود که کادر فنی تیم ملی حتماً فکری به حال آن خواهد کرد. واضح است که این مسئله میتواند تبدیل به پاشنهآشیل ایران در مسابقات بزرگتر و مهمتر شود.
هدف اصلی جهانی و المپیک
فدراسیون کشتی در برنامهریزیهای خود اعلام کرده که نه مسابقات قهرمانی آسیا و نه رقابتهای آسیایی هانگژو هدف اصلی نیست و برنامهریزی فدراسیون بیشتر روی کسب موفقیت در مسابقات جهانی و المپیک پیشروست. بر همین اصل هم تیم ملی فرنگی و هم تیم ملی آزاد با ترکیبی جوان شده راهی مغولستان شدند که البته نتایج کسب شده قابل تأمل و نزدیک به نتیجه کسب شده توسط تیمهای اصلی بود، بهویژه اینکه در کشتی آزاد ظهور پدیدههایی مانند عموزاده و درخشش نفراتی، چون محمدیان حکایت از دست پر سرمربی تیم ملی برای حضور در دو رویداد مهم و هدف فدراسیون کشتی دارد.
حریفان تازه.
اما مسابقات قهرمانی آسیا در حالی به پایان رسید که کشتی آسیا حالا با ظهور قدرتهای جدید و مدعی، چهرهای تازه به خود گرفته است. ایران حالا برای کسب قهرمانی و دفاع از آقایی خود در کشتی قاره کهن رقبایی را مقابل خود میبیند که تا همین چند سال قبل هیچ حرفی برای گفتن نداشتند، اما حالا یک نگاه به ردهبندی اوزان مختلف به خوبی نشان میدهد اگر کشتی ایران برای سالهای آینده برنامهریزی و پشتوانهسازی نداشته باشد، همین رقبای نوظهور میتوانند دردسرساز شوند و ما را کنار بزنند.
در کشتی آزاد، ایران حرف اول آسیا را میزند. تا چند سال قبل حریفانی، چون ژاپن، کرهجنوبی و ازبکستان گهگاهی قدعلم میکردند، اما حالا باید از قدرتهایی نام برد که تا دیروز محلی از اعراب نداشتند. کشورهایی همچون هند، قزاقستان و قرقیزستان که با سرمایهگذاری روی کشتی حالا هم سری بین سرها درآوردهاند و هم مدعی هستند. در میان این کشورها، هندیها ظاهراً با سرعت خیرهکنندهای پیشرفت کردهاند. حضور پنج کشتیگیر این کشور در دیدارهای نهایی و ردهبندی مسابقات مغولستان حکایت از آن دارد که هندیها برای قدرتمند شدن در کشتی به صورت اصولی کار کردهاند. ضمن اینکه نباید از یاد برد کشتیگیران آنها در المپیک و مسابقات جهانی هم صاحب عنوان شدهاند. قزاقستان و قرقیزستان هم دو مدعی دیگر هستند که حضورشان در کشتیهای ردهبندی و فینال میتواند زنگ خطری برای آینده کشتی ایران در مسابقات قهرمانی آسیا باشد. در این میان حتی نباید به سادگی از کنار مغولستان هم گذشت. هرچند آنها نتوانستند از امتیاز میزبانی استفاده کنند، اما در بعضی اوزان مدعی نشان دادند.
ظهور این مدعیان تازه در کنار کارهای زیربنایی و برنامهریزی شده قدرتهای قدیمیتر مثل ژاپن و کرهجنوبی بیانگر تلاش آسیاییها برای حضور پرقدرت در عرصه کشتی قاره کهن و حتی مسابقات جهانی و المپیک است که مطمئناً کار کشتی ایران را در آینده سخت میکند.
